IV SA/Wa 2754/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M. L. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [...], Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania z dnia 18 czerwca 2012 r. przez B. G. od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z dnia [...] listopada 2011 r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Likwidacja barier rozwojowych — most na [...] z rozbudową drogi wojewódzkiej nr [...] oraz połączeniem z drogą wojewódzką nr [...] ". Na powyższe postanowienie B. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem tutejszego organu. Skarżący w skardze wniósł o: — uchylenie postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dnia [...] sierpnia2012 r., znak: [...], stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z dnia [...] listopada 2011 r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Likwidacja barier rozwojowych — most na [...] z rozbudową drogi wojewódzkiej nr [...] oraz połączeniem z drogą wojewódzką nr [...] " i zwrócenie organowi do ponownego rozpatrzenia; "wstrzymanie toku obowiązującej decyzji dotyczącej wioski G. "; wznowienia postępowania; — zwolnienia z opłaty kwoty wpisu stałego. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił naruszenie art. 74 ust 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), oraz art. 49 k.p.a., gdyż nie powiadomiono stron w sposób zwyczajowo przyjęty tj. przez rozwieszenie informacji w G. na 10 tablicach ogłoszeniowych. Ponadto skarżący zarzucił nieprawidłowości w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, w części dotyczącej analizy konfliktów społecznych, jak również nieinformowanie mieszkańców o czynnościach organu I instancji w trakcie prowadzonego postępowania, związanego z wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Skarżący podkreślił też, że zarzuty zawarte w skardze stanowią podstawę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] listopada 2011 r. dla ww. przedsięwzięcia drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację, zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy stwierdzić brak podstaw do uwzględnienia zarzutu skargi, zmierzającego do wznowienia postępowania, zakończonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] listopada 2011 r. dla przedsięwzięcia drogowego pn. "Likwidacja barier rozwojowych — most na [...] z rozbudową drogi wojewódzkiej nr [...] oraz połączeniem z drogą wojewódzką nr [...] ". Pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. B. G. wraz z odwołaniem od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, złożył do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] listopada 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r., RDOŚ w R. odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania. W dniu [...] lipca 2012 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy ww. postanowienie RDOŚ w R. . Zatem kwestie wznowienia postępowania zostały już rozpatrzone przez organy w odrębnym postępowaniu. Przechodząc do oceny zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania należy stwierdzić, że ostateczny termin na wniesienie odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z dnia [...] listopada 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedwsięzięcia drogowego, upłynął z dniem [...] stycznia 2012 r. Natomiast B. G. wniósł odwołanie dopiero w dniu [...] czerwca 2012 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu aż o 5 miesięcy. Jak trafnie wywiodły organy na podstawie analizy akt sprawy, o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach skarżący dowiedział się już w dniu 16 stycznia 2012 r., w związku z czym wystąpił o wydanie kopii decyzji. Organy przekazały skarżącemu kopię decyzji wraz z załącznikami (potwierdzoną za zgodność z oryginałem) pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja została dostarczona skarżącemu w dniu [...]stycznia 2012 r. Nadto w maju 2012 r. skarżący wystąpił o dodatkowe dokumenty dotyczące przedmiotowego postępowania, które otrzymał od RDOŚ w R. na początku czerwca 2012 r. Odwołanie od decyzji, jak również wniosek o wznowienie postępowania zostały złożone dopiero w dniu [...] czerwca 2012 r. Tak więc nie ma wątpliwości wniesienie odwołania z uchybieniem terminu do jego wniesienia, w konsekwencji prawidłowe jest zaskarżone postanowienie. Na marginesie tylko odnosząc się do prawidłowości postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody dla przedsięwzięcia, zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy ooś, jeżeli liczba stron w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, w postępowaniu zastosowanie ma art. 49 Kpa, zgodnie z którym strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. W takiej sytuacji zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Należy podkreślić, że ustawodawca pozostawił organowi prowadzącemu postępowanie wybór w zakresie sposobu informowania stron o toczącym się postępowaniu. Łącznik "lub", użyty w konstrukcji ww. przepisu oznacza, że wystarczające jest zastosowanie jednego z dwóch wymienionych sposobów. Jak wynika z akt sprawy, obwieszczenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z dnia [...] grudnia 2011r., o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach było rozesłane do siedzib urzędów miast i gmin, przez które przebiega planowana droga tj. Urzędu Miasta i Gminy S., Urzędu Gminy R., Urzędu Miasta i Gminy P., Urzędu Gminy B., Urzędu Gminy G. , Urzędu Gminy T., Urzędu Gminy M., Urzędu Miasta M. W piśmie z dnia [...] grudnia 2011r., przekazującym ww. obwieszczenie informujące strony o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ I instancji zwrócił się z prośbą o powiadomienie stron postępowania oraz o podanie do publicznej wiadomości informacji o wydanej decyzji, poprzez umieszczenie na tablicy ogłoszeń i stronie internetowej urzędu, wywieszenie w pobliżu miejsca realizacji inwestycji oraz w inny zwyczajowo przyjęty w gminie sposób. W przypadku Urzędu Gminy G. obwieszczenie z dnia [...] grudnia 2011 r. odesłano z widniejącą informacją o wywieszeniu go na urzędowej tablicy ogłoszeń, na stronie internetowej urzędu oraz w pobliżu realizacji inwestycji od dnia [...] grudnia do dnia [...] grudnia 2011 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że ani Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, ani Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w R. nie miał wpływu na działania gminy w zakresie sposobu informowania w zwyczajowo przyjęty sposób, a tym bardziej nie miał podstaw do podważania prawidłowości postępowania, przyjętego przez gminę. Zatem organ dopełnił obowiązku w zakresie poinformowania stron o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w powyższym przypadku tryb przewidziany w art. 49 Kpa został zachowany. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.