IV SA/Wa 277/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2005 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. nakazuje ściągnięcie od Głównego Geodety Kraju na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczenia nieopłaconego wpisu sądowego Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] Główny Geodeta Kraju, po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nieważności mapy sytuacyjnej z projektem podziału, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż wnioskodawcy należało odmówić wszczęcia postępowania nieważnościowego albowiem zażądał on stwierdzenia nieważności takich dokumentów i czynności, co do których orzekanie o ich nieważności zgodnie z art.156 i nast. k.p.a. nie jest dopuszczalne. Żądanie stwierdzenia nieważności może bowiem dotyczyć wyłącznie decyzji administracyjnej, którego to charakteru nie posiada ani wskazana w piśmie wnioskodawcy z dnia 1 marca 2003 r. mapa podziału nieruchomości o nr nr [...] i [...] z obrębu [...] gm. T., znajdująca się w operacie technicznym zaewidencjonowanym w ośrodku dokumentacji geodezyjnej Starostwa [...] ani czynność materialno - techniczna w postaci przyjęcia dokumentacji do zasobu. W skardze na powyższe J. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Głównego Geodety Kraju, podtrzymując swoje stanowisko odnośnie wadliwego sporządzenia mapy podziału nieruchomości oraz bezpodstawnego przyjęcia jej do zasobu geodezyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należało uwzględnić albowiem organy obu instancji błędnie uznały, iż wszczęcie postępowania nieważnościowego z wniosku skarżącego z dnia 1 marca 2003 r. było niedopuszczalne. Żądanie skarżącego dotyczyło bowiem - wbrew ocenie organów - stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, tj. decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...] marca 1998 r. nr [...] Wprawdzie w swoim wniosku skarżący wskazywał jedynie na nieważność mapy sytuacyjnej z projektem podziału [...], wykonanej w dniu [...] lutego 1998 r., przyjętej w dniu [...] marca 1998 r. pod nr [...], niemniej uszło uwadze organów, iż mapa ta stanowi integralną część wskazanej wyżej decyzji Wójta Gminy T. Uzasadnionym było w tej sytuacji przyjęcie, iż skoro skarżący wysunął zarzuty co do trybu sporządzenia integralnej części (załącznika) decyzji administracyjnej, to tym samym zakwestionował legalność całej tej decyzji. Wskazać należy, iż kodeks postępowania administracyjnego przyjął zasadę ograniczonego formalizmu, z której w szczególności wynika, iż na organie administracji ciąży powinność rozpatrzenia żądania strony nawet wtedy gdy formułując je nie powołuje się ona na konkretne przepisy prawa lub też nie operuje prawniczymi sformułowaniami. Organ powinien w tej sytuacji orzec o uwzględnieniu lub też nieuwzględnieniu żądania pod warunkiem jednak, iż przedmiot żądania strony - pomimo używania przez nią sformułowań nieścisłych -jest dostatecznie jasny. W ocenie Sądu nieścisłości, jakich dopuścił się skarżący w formułowaniu wniosku z dnia 1 marca 2003 r. nie uniemożliwiały organowi ustalenia rzeczywistej intencji pisma. W tej sytuacji organy orzekające w sprawie winny były uznać, iż: (-) mają do czynienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...] marca 1998 r. nr [...], (-) ustalić organ wyższego stopnia, właściwy do merytorycznego rozpatrzenia wniosku (art.l57§l k.p.a.), (-) przekazać wniosek temu organowi na zasadzie art.65§ 1 k.p.a. Wskazanym wyżej obowiązkom uchybiono w postępowaniu administracyjnym, co przesądziło o uchyleniu decyzji organów obu instancji, jako wydanych z naruszeniem art.65§l k.p.a. W piśmie skarżącego z dnia 1 marca 2003 r., w związku ze złożeniem którego organy orzekały w sprawie, zwarte zostało także żądanie ukarania osoby sporządzającej mapę oraz osoby dokonującej przyjęcia jej do zasobu geodezyjnego. Powyższe należy zakwalifikować jako żądanie wymierzenia tym osobom kary dyscyplinarnej przewidzianej w art.46 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz.1086 z późn.zm.). Stwierdzić należy, iż przywołany przepis nie przewiduje możliwości wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w odniesieniu do osób wykonujących samodzielne funkcje w geodezji lub kartografii (wymienionych w art.42 ust.2 ustawy) na wniosek strony postępowania administracyjnego, w którym osoby, o których mowa w art.42 ust.2 ustawy, wykonywały czynności. O ukaranie wyżej wymienionych osób przez Głównego Geodetę Kraju może wnosić wyłącznie wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego (art.46 ust.2 ustawy). Żądanie skarżącego nie mogło zatem wszcząć postępowania dyscyplinarnego a jedynie posłużyć jako podstawa do rozważenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, czy osoby wskazane przez skarżącego istotnie uchybiły swoim obowiązkom. W przypadku ustalenia, iż uchybienia te miały miejsce organ ten winien wystąpić ze stosownym wnioskiem do Głównego Geodety Kraju. Właściwą reakcją organu na omawiane żądanie skarżącego było zatem wyjaśnienie okoliczności, związanych z wykonywaniem czynności z zakresu geodezji, co do których skarżący wniósł zastrzeżenia. Z materiału dowodowego sprawy wynika, iż organ w zakresie tym podjął stosowne czynności (pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2004 r.). W odniesieniu do wskazanego wyżej żądania skarżącego, zawartego w piśmie z dnia 1 marca 2003 r. postępowanie organów jest zatem prawidłowe. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.l45§l pkt 1 lit.c oraz art.223§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).