IV SA/Wa 2780/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Odział w W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie ponownego ustalenia prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. H. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Odział w W. odwołanie od decyzji tego organu z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. W dniu 26 lutego 2013 r. do sądu wpłynął wniosek H. C. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskodawca podał, że posiada mieszkanie spółdzielcze o pow. 48 m2. Źródłem jego utrzymania jest renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości 1296,73 zł brutto (1093,02 zł netto). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) zwanej dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Bezzasadność skargi zachodzi zaś wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. W razie ustalenia, że zachodzi oczywista bezzasadność skargi, Sąd nie dokonuje oceny sytuacji materialnej skarżącego. Sąd uznał, że tego typu sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi H. C. jest decyzja o ponownym ustaleniu wysokości renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. nr 39, poz. 353 ze zm.). Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.) w związku z art. 4778 § 1 i art. 4779 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu okręgowego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skoro skarżący wniósł skargę na decyzję, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to jego skarga jest oczywiście bezzasadna. Powyższe okoliczności przesądziły o celowości zastosowania w rozpatrywanej sprawie powołanego wyżej przepisu art. 247 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.