IV SA/Wa 2785/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowić dla S. R. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. S. R. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym z synem (A. Z.). Środki utrzymania dwuosobowej rodziny stanowią wynagrodzenie ze stosunku pracy otrzymywane przez A. Z. w wysokości 2.560,98 zł netto miesięcznie oraz zasiłek stały z opieki społecznej w wysokości 604 zł otrzymywany przez S. R. Ponadto skarżąca otrzymywała zasiłki celowe z powodu niepełnosprawności, choroby i ubóstwa. Ostatnie udokumentowane przez nią świadczenie to zasiłek w wysokości 600,00 zł przeznaczony na dofinansowanie naprawy dachu, przyznany decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] września 2017 r. Wnioskodawczyni, jako jedyny majątek wykazała dom o powierzchni 100 m2 z działką o powierzchni 254 m2. Oświadczyła, że nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Wedle przedstawionej dokumentacji lekarskiej A. Z. cierpi na przewlekłą chorobę stawów i wymaga regularnego stosowania leków i okresowej kontroli stanu zdrowia. Także skarżąca cierpi na schorzenie stawów, które wymaga leczenia i rehabilitacji. Wykazane przez stronę wydatki na leki dla syna wynoszą 300 zł miesięcznie, a na leki dla niej - 100 zł. Ponadto skarżąca wykazała następujące obciążenia budżetu domowego: opłaty za energię elektryczną (około 250 zł), opłaty za gaz (1.500 zł co półtora miesiąca w okresie zimowym), wywóz śmieci (54 zł co dwa tygodnie), podatek od nieruchomości (300 zł rocznie), wybieranie nieczystości – szambo (120 zł co dwa tygodnie), a także koszty wyżywienia, ubrania i opłaty za telefon. S. R. wskazała również, że poniosła koszty remontu dachu (dofinansowanego przez ośrodek pomocy społecznej) w wysokości 7.200 zł. Zgodnie z umową na wykonanie rzeczonego remontu, wykonawca otrzymał wskazaną kwotę w całości w dniu 7 października 2017 r. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Środki utrzymania skarżącej i jej syna, pochodzące z zasiłku stałego i wynagrodzenia za pracę, wynoszą w sumie 3.164,98 zł miesięcznie. Wydatki dwuosobowego gospodarstwa domowego są ponadprzeciętne z uwagi na konieczność przeznaczania dodatkowych środków na leki i leczenie przewlekle chorego syna wnioskodawczyni, a także schorzeń, na które cierpi skarżąca. Ponadto, obecnie w okresie jesienno-zimowym, skarżąca ponosi zwiększone wydatki na ogrzewanie. Po uwzględnieniu wykazanych przez stronę regularnych wydatków ponoszonych na opłaty związane z eksploatacją domu i na leki (około 2.000 zł miesięcznie), do dyspozycji dwuosobowej rodziny pozostaje około 1.160 zł miesięcznie na wyżywienie, ubranie, czy środki higieny osobistej. Należy mieć też na uwadze, że S. R. w październiku bieżącego roku poniosła znaczny wydatek na remont dachu, który w części został dofinansowany przez zasiłek celowy przyznany decyzją Prezydenta W. z dnia [...] września 2017 r. Tak przyznanie świadczenia celowego, jak otrzymywanie przez skarżącą zasiłku stałego, potwierdzają, że możliwości płatnicze, jakimi dysponuje pozwalają na zaspokojenie tylko koniecznych kosztów utrzymania. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1769 ze zm.) świadczenia te z zasady mają na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2017 r., poz. 1769 ze zm.). Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżąca i jej syn nie mają zasobów pieniężnych, ani nie dysponują majątkiem, który mogliby zbyć w celu uzyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że S.R. wykazała, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.