IV SA/Wa 28/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: 1) zwolnić A. K. od kosztów sądowych 2) ustanowić dla A. K. radcę prawnego. A. K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości [...] zł, skarżący w terminie do dokonania tej czynności złożył zażalenie a także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżący jest osobą bezdomną i bezrobotną. Otrzymuje zasiłek okresowy w wysokości [...] zł miesięcznie, przebywa w schronisku dla bezdomnych i z tego tytułu uiszcza opłatę w wysokość [...] zł miesięcznie. Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej, kopię decyzji o przyznaniu zasiłku okresowego oraz zaświadczenie o przebywaniu w ośrodku dla bezdomnych. Rozpoznając wniosek, zważono co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, bowiem jest on osobą bezdomną i bezrobotną. O trudnej sytuacji materialnej skarżącego świadczy fakt przebywania w schronisku dla bezdomnych oraz korzystania ze świadczeń z opieki społecznej, która ze swej istoty służy umożliwieniu osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2016 r., poz. 930 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono, jak w postanowieniu.