IV SA/Wa 280/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków H. C. i B. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi H. C. i B. B. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie uzgodnień w zakresie ochrony środowiska przedsięwzięcia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – H. C. i B. B. wnieśli o wstrzymanie wykonania postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...)w przedmiocie uzgodnień w zakresie ochrony środowiska przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr (...) sieci (...) na dachu budynku mieszkalnego w W. przy ul. (...) ( obręb: (...), dz. Nr (...). W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, iż brak wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia stwarza realne zagrożenie wydania na jego podstawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a następnie decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej w bezpośrednim sąsiedztwie domów mieszkalnych. Co w dalszej konsekwencji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia konsekwencje w postaci rozpoczęcia realizacji inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego uregulowane są w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 1 wniesienie skargi przez skarżącego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu. W tym przypadku w/w ustawa określa zamknięty katalog przesłanek pozytywnych a mianowicie: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przewidziane dwa wyjątki od tej zasady dotyczą aktów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna. Biorąc pod uwagę zakres rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Ministra Środowiska z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie uzgodnień w zakresie ochrony środowiska, zdaniem Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie uzgodnień w zakresie ochrony środowiska przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej w żaden sposób nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia inwestycji. Należy bowiem podkreślić, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie wydane zostało w toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć uregulowanego od art. 46 do art. 57 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 Nr 129, poz. 902 ze zm.) obligatoryjnego dla wydania decyzji o środowiskowych uregulowaniach i dopiero ta decyzja będzie upoważniała inwestora do wystąpienia o uzyskanie pozwolenia na budowę. Wymóg zachowania powyższej procedury oznacza, iż zaskarżone postanowienie nie spowoduje bezpośrednio negatywnych skutków na jakie wskazują wnioskodawcy, a zatem nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i §5 u.p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.