IV SA/Wa 280/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia F. w B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. w B. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia : - odmówić przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Stowarzyszenie F. w B. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 24 lutego 2009 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2009 r. wezwał skarżące Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. W tym samym dniu wezwano również Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie aktualnego wyciągu z krajowego rejestru sądowego oraz statut Stowarzyszenia. Skarżącemu zakreślono 7- dniowy termin do wykonania powyższego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania został skutecznie doręczony w dniu 11 marca 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 22). W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 18 marca 2009 r. skarżący nie uiścił należnego w sprawie wpisu sądowego, nie uzupełnił również braków formalnych skargi w pozostałym zakresie. W dniu 25 marca 2009 r. Stowarzyszenie złożyło wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie wskazało, że uchybiło terminowi z uwagi na problemy techniczne ze sprzętem komputerowym. Brak dostępu do dokumentacji w postaci elektronicznej, braki kadrowe, jak również zła kondycja finansowa Stowarzyszenia, zdaniem skarżącego uniemożliwiły wykonanie wezwania Sądu w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Podkreślić jednak należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że bez wątpienia w sprawie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących przywrócenie terminu, a mianowicie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostały uzupełnione braki formalne skargi. Druga z okoliczności warunkujących pozytywne ustosunkowanie się do wniosku, a dotycząca 7-dniowego terminu do złożenia wniosku również została przez stronę spełniona, bowiem z oświadczenia skarżącego Stowarzyszenia, zawartego w piśmie z dnia 13 maja 2009 r. ( k.45) wynika, iż przyczyna powodująca uchybienie terminu do wykonania wezwania Sądu ustała w dniu złożenia przedmiotowego wniosku, czyli 25 marca 2009 r. . W niniejszej sprawie wobec spełnienia dwóch pierwszych przesłane konieczne stało się zatem rozważenie, czy argumenty skarżącego uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jego winy. W niniejszej sprawie nie zostały wykazane okoliczności uprawdopodobniające brak jego winy. W ocenie Sądu kwestia awarii komputerów nie może stanowić podstawy do stwierdzenia braku możliwości przedstawienia wyciągu z KRS, czy też statutu Stowarzyszenia. Także argumenty stanowiące o słabej kondycji finansowej skarżącego, nie mogą stanowić podstawy do uwzględniania przedmiotowego wniosku. W sytuacji bowiem, gdy strona nie ma środków na pokrycie pełnych, ewentualnie jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie, może na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a zwrócić się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Strona skarżąca złożył wprawdzie taki wniosek, jednakże wniosła go dopiero w dniu 25 marca 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym), czyli po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd na uzupełnienie braków formalnych skargi. Nie może ponadto stanowić podstawy do pozytywnego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu argument o brakach kadrowych Stowarzyszenia. Osoba prawna winna bowiem tak organizować sobie pracę, by nie dochodziło z jej strony do uchybień procesowych w postępowaniach sądowych. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, skarżące Stowarzyszenie nie uprawdopodobniło, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jego winy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.