IV SA/Wa 281/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka Sędzia NSA Maria Rzążewska Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.) Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na rozprawie E. D. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił podjęcia postępowania zawieszonego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2000 r. w sprawie zbadania zasadności ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad śrutownikiem położonym w M. W uzasadnieniu organ wskazał, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] czerwca 2000 r. zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na to, że wnioskodawca nie złożył tytułów własności do tego śrutownika osób wymienionych w zarządzeniu o ustanowieniu przymusowego zarządu. Według wskazań organu obecnie E. D. złożył zażalenie na to postanowienie wnosząc o jego uchylenie i podjęcie zawieszonego postępowania dołączając odpis postanowienie o stwierdzenie nabycia spadku po J. C. Nie złożył natomiast dokumentów, które potwierdzałyby tytuł własności J. C. i J. W. do tego śrutownika. W ocenie organu powyższe stanowi przeszkodę w prowadzeniu postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Skupu ponieważ E. D. nie wykazał legitymacji do składania takiego wniosku jako strona. Jednocześnie strony w decyzji zostały pouczone, że służy im prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia. E. D. złożył skargę na to postanowienie wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania., ewentualnie o odrzucenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie prawa zwłaszcza art. 30§4 kpa oraz błędne pouczenie skarżącego poprzez wskazanie, że postanowienie jest ostateczne w administracyjnym toku instancji i służy na nie skarga do sądu administracyjnego. Zaprzeczył w uzasadnieniu skargi jakby złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...] czerwca 2000.r. Podniósł natomiast - w uzasadnieniu zarzutu nieprawidłowego pouczenia o wyczerpaniu środków odwoławczych w zwykłym toku instancji, że jest to pierwsze postanowienie w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania a zatem skarżącemu przysługiwało prawo zwrócenia się z wnioskiem do organu orzekającego o ponowne rozpoznanie sprawy - na podstawie art. 141 § 1, art. 144 w zw. z art. 127 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z treści art.. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ( Dz.U. nr 153 poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 141 § 1 kpa wskazuje, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie jeżeli kodeks tak stanowi. Art. 101 § 3 kpa określa zakres zażalenia na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania. W doktrynie reprezentowany jest jednolity pogląd, że zażalenie przysługuje na wszystkie postanowienia w sprawie zawieszenia tj. zarówno na postanowienie o zawieszeniu postępowania jak i odmowie podjęcia. Art. 127 § 3 kpa reguluje kwestię odwołań od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze i wskazuje, że w takim przypadku stronie nie służy odwołanie, lecz podmiot niezadowolony z treści decyzji może zwrócić się do tego samego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepisy rozdziału 11 kpa nie zawierają odrębnych regulacji w przedmiocie zażaleń na postanowienia wydane w I instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze a zatem - w myśl art. 144 kpa odpowiednie zastosowanie mają przepisy dotyczące odwołań. W konsekwencji stronie niezadowolonej z treści postanowienia w przedmiocie zawieszenia -wydanego przez ministra (lub samorządowe kolegium odwoławcze) przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam organ. Odnosząc powyższe do niniejszego postępowania wskazać należy, że E. D. nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia od postanowienia w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Jak zasadnie wskazuje w skardze -wydane w dniu [...] lutego 2004 r. postanowienie jest pierwszym postanowieniem rozstrzygającym wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. A zatem - w myśl wskazanego wyżej przepisu art. 127 § 3 kpa, E. D. winien w pierwszej kolejności złożyć wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Złożenie skargi na postanowienie, co do którego nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musiało skutkować uznaniem przez Sąd, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne a zatem w myśl art. 58 § 1 pkt 6 wskazanej wyżej ustawy podlega ona odrzuceniu. Za oczywiście uzasadniony Sąd uznał zarzut E. D. co do tego, że zaskarżone postanowienie zawiera błędne pouczenie w przedmiocie przysługujących środków odwoławczych, które skutkowało wniesieniem skargi zamiast wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Okoliczność ta pozostaje jednak bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem przepisy kpa oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są przepisami bezwzględnie obowiązującymi niezależnie od sposobu pouczeń dokonanych przez ograny orzekające w postępowaniu administracyjnym. Kwestie te mogą mieć pierwszorzędne znaczenie w takich sprawach jak rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego. Jednocześnie Sąd nie uwzględnił żądania skarżącego w przedmiocie zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wskazana wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. w rozdziale 1 Działu V reguluje kwestie zwrotu kosztów postępowania jedynie w razie uwzględnienia skargi oraz umorzenia postępowania z przyczyn wskazanych w art. 54 § 3 tej ustawy. A zatem nie przewiduje pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie w przypadku odrzucenia skargi. Mając powyższe na względzie Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz powołanych wyżej przepisów - skargę odrzucił.