IV SA/Wa 2811/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: zasądzić od Ministra Inwestycji i Rozwoju na rzecz skarżącej A. K. kwotę 1.617 (słownie: jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2811/15, po rozpoznaniu skargi A. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania w punkcie I uchylił zaskarżoną decyzję, zaś w punkcie II zasądził od Ministra Inwestycji i Rozwoju na rzecz skarżącej A. K. kwotę 477 (czterysta siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku wniósł Minister Infrastruktury i Budownictwa zaskarżając wyrok w całości. Rozstrzygnięciu w zakresie kosztów postępowania zarzucił naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez brak uzasadnienia zasądzonej kwoty oraz niewłaściwe zastosowanie art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a. w sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 936/16, uchylił punkt drugi zaskarżonego wyroku z dnia 18 grudnia 2015 r. i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie i oddalił skargę kasacyjna w pozostałym zakresie. NSA wskazał, iż Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił podstaw rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania w niniejszej sprawie zatem ponownie wydając orzeczenie o kosztach wskaże podstawę prawną zasądzonej kwoty na rzecz strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zważyć należy, że stosownie do art. 190 p.p.s.a., Sąd jest związany wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 936/16. Wyjaśnienia również wymaga, że zgodnie z uchwałą podjętą w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 września 2010 r. I GPS 1/10 w postępowaniu toczącym się przed sądem pierwszej instancji po uchyleniu zaskarżonego postanowienia w zakresie kosztów (zawartego w niniejszej sprawie w punkcie drugim wyroku z dnia 18 grudnia 2015 r.), przepis art. 185 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie, nie ma zastosowania. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 18 grudnia 2015 r. uwzględnił skargę. Powoduje to, że na mocy art. 200 p.p.s.a. skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia pełnomocnika, w związku z wnioskiem zawartym w skardze. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była należność pieniężna tj. kwota odszkodowania ustalona za nieruchomość przejętą z mocy prawa na własność Skarbu Państwa zatem do kosztów sądowych poniesionych przez skarżącą należał wpis stosunkowy od skargi w wysokości 400 zł (stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 1.200 zł i opłata skarbowa za dokument pełnomocnictwa (17 zł) stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 oraz pkt IV załącznika do ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1827). O wysokości wynagrodzenia pełnomocnika decydował § 6 pkt 4 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.), zgodnie z którym wynagrodzenie to wynosi 1.200 zł. W związku z powyższym, mając na uwadze wskazania zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2018 r., orzekając o zwrocie kosztów postępowania Sąd, stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a w związku z § 6 pkt 4 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r., zasądził od Ministra Inwestycji i Rozwoju na rzecz skarżącej kwotę 1.617 zł, na którą złożyła się kwota uiszczonego wpisu od skargi (400 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego (1.217 zł), w tym opłata od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł).