IV SA/Wa 2814/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku Prawo wodne po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowo - Usługowego "[...]" Sp. z o.o. z/s w [...] od decyzji Nr [...] Starosty [...] z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...]. odmawiającej udzielenia w/w Spółce pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę rowu przydrożnego drogi krajowej [...] (dz. nr [...], obręb [...]) od km 30+810,10 do km 30+817,90, polegającą na wykonaniu tymczasowego przepustu, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2016 r. Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowo - Usługowe "[...]" Sp. z o.o. z/s w [...] wystąpiło do Starosty [...] z wnioskiem o udzielenie w/w Spółce pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę rowu przydrożnego drogi krajowej [...] (dz. nr [...], obręb [...]) od km 30+810,10 do km 30+817,90, polegającą na likwidacji przepustu i wykonaniu tymczasowego przepustu umożliwiającego dojazd na działkę nr [...] w m. [...], gm. [...]. Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. udzielił Spółce pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę rowu przydrożnego drogi krajowej [...] (dz. nr [...], obręb [...]) od km 30+837,25 do km 30+844,75 polegającą na likwidacji przepustu oraz odmówił udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę rowu przydrożnego drogi krajowej [...] (dz. nr [...], obręb [...]) w od 30+810,10 do km 30+817,90, polegającą na wykonaniu tymczasowego przepustu - zjazdu na działkę nr [...] w m. [...], gm. [...], uznając że planowane wykonanie zjazdu jest sprzeczne z ustaleniami § 25 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].12.2005 r. Od przedmiotowej decyzji odwołanie wniosła Spółka zarzucając naruszenie art. 125 pkt 2 ustawy Prawo wodne, art. 10 § 1 kpa, 77 § 1 i art. 80 kpa, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] wydał powołaną na wstępie zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że zapisy planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla nieruchomości wskazanej we wniosku, w rozdziale 2 - Ustalenia ogólne w § 25. 1. pkt V Obsługa komunikacyjna ustalają zasadę, że "Dla [...] - drogi krajowej nr [...] - głównej ruchu przyspieszonego (KDGO), dopuszcza się wyłącznie skrzyżowania i wloty wyznaczone na rysunku planu". Jednocześnie pkt 2 "od ulicy (KDGO) zakazuje bezpośredniej obsługi komunikacyjnej przylegających do nich działek". Organ odwoławczy wskazał, że Starosta [...] prawidłowo odmówił więc udzielenia Spółce przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego w zakresie wykonania przepustu, ponieważ przedmiotowy wniosek rozpatrzył zgodnie z obowiązującymi ustaleniami przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla fragmentu wsi [...] - część południowa, a przepis art. 125 pkt 2 ustawy Prawo wodne w sposób jednoznaczny warunkuje możliwość udzielenia pozwolenia wodnoprawnego faktem - nienaruszania przez wydaną decyzję ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odniesieniu do zarzutów odwołania wskazano, że organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania, poinformował wszystkie strony, o możliwości zapoznania się z dokumentacją oraz składania uwag i wniosków. Przed wydaniem decyzji organ I instancji poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła Spółka zaskarżając decyzję w całości i zarzucając naruszenie przepisów mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: - art. 125 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że wnioskowane przez Skarżącego pozwolenie wodnoprawne nie spełnia przesłanek zawartych w rzeczonym przepisie, a zwłaszcza jego pkt 2 — naruszenie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - art. 77 § 1 kpa oraz 7 kpa. Wskazując na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Nadto wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów złożonych przy skardze oraz z opinii biegłego z zakresu architektury i budownictwa na okoliczność ustalenia, czy wykonanie przepustu pod zjazdem tymczasowym narusza plan miejscowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawą wydania decyzji były przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015r. poz. 469 z późn. zm.). Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "[...]" Spółka z o. o. z siedzibą w [...], wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na: 1. likwidację istniejącego przepustu z rur betonowych o średnicy 400mm w km od 30+837,25 do km 30+844,75 o długości 7,5 m pod zjazdem z drogi krajowej [...] na działkę nr ew. [...] w m. [...], gm. [...], 2. wykonanie przepustu PEHD o średnicy 400mm w km od 30+810,10 do km 30+817,90 o długości 7,8m pod zjazdem tymczasowym z drogi krajowej [...] na działkę nr ew. [...] w m. [...], gm. [...]. Stosownie do art. 122 ust. 1 pkt 3, w związku z art. 9 ust. 2 pkt 1 lit a), art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne, na przebudowę urządzeń wodnych wymagane jest pozwolenie wodnoprawne. Natomiast zgodnie z art. 125 ustawy Prawo wodne pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: - ustaleń zawartych w opracowanych i zatwierdzonych przez odpowiednie organy dokumentach dotyczących gospodarowania wodami i korzystania z wód, - ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy (art. 125 pkt. 2) - przepisów dotyczących ochrony zdrowia ludzi, środowiska, dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz zawartych w odrębnych przepisach. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].12.2005r.: — działka o numerze [...] (należąca do Spółki), położona we wsi [...], znajduje się w terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 2KDD - droga dojazdowa, — fragment działki o numerze [...], znajduje się w terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem KDGP - ulica główna ruchu przyspieszonego. Natomiast przepis § 25 ust. 1 i 2 ww. planu stanowi, że dla [...] - drogi krajowej nr [...] - głównej ruchu przyspieszonego (KDGP), dopuszcza się wyłącznie skrzyżowania i wloty wyznaczone na rysunku planu. Od ulicy (KDGP) zakazuje się bezpośredniej obsługi komunikacyjnej przylegających do nich działek. W toku prowadzonego postępowania organ I instancji pismem z dnia 27.07.2016 r. wystąpił do Burmistrza Gminy [...] o opinię czy projekt przebudowy rowu przydrożnego drogi krajowej [...] jest zgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na pismo Starosty [...] pismem z dnia [...].08.2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] poinformował, że zgodnie z § 25 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2005r.: "dla [...] - drogi krajowej nr [...] - głównej ruchu przyspieszonego (KDGP) dopuszcza się wyłącznie skrzyżowania i wloty wyznaczone na rysunku planu" oraz § 25 ust. 2 - "od ulicy (KGDP) zakazuje się bezpośredniej obsługi komunikacyjnej przylegających do nich działek". Mając na uwadze powyższe uznać należy, że ustalenie organu, co do sprzeczności planowanego zjazdu z zapisami planu miejscowego, była prawidłowa. Zgodnie z art. 126 pkt. 1 Prawa wodnego wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt. 1-2 lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt. 3 ustawy. Powołane przez organ w uzasadnieniu decyzji postanowienia tekstu planu (§ 25 ust. 2) jednoznacznie zakazują bezpośredniej obsługi komunikacyjnej przylegających działek z drogi krajowej nr [...] (działka ew. [...] obręb [...]), a działka nr ew. [...] przylega bezpośrednio do drogi krajowej nr [...]. Ponadto z § 25 ust. 1 uchwały wynika również, że plan dopuszcza wyłącznie skrzyżowania i wloty wyznaczone na rysunku planu. Rysunek planu nie przewiduje skrzyżowania, ani wlotu w lokalizacji wnioskowanej przez Spółkę, co do wykonania tymczasowego przepustu. Zarzuty skargi są bezpodstawne. Okoliczność, że Skarżący dysponuje pozytywną decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...].09.2014 r. na wykonanie tymczasowego zjazdu indywidualnego, oraz że zostanie mu udostępniony teren pasa drogowego drogi krajowej nr [...] dla potrzeb oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie zmienia ustaleń stanu faktycznego sprawy poczynionych właściwie przez organ. Postanowienia planu miejscowego są wiążące dla organu administracyjnego rozpoznającego wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego niezależnie od decyzji podejmowanych przez zarządcę drogi Nr [...] w kwestii zezwolenia na lokalizację tymczasowego zjazdu, jak również przygotowanej dokumentacji budowlanej. Również nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności dotyczące podziału działki [...] oraz przeznaczenia poszczególnych działek [...], [...], [...], [...], [...], [...] w planie miejscowym. Jak sam wskazuje Skarżący działka [...] została przeznaczona pod drogę wewnętrzną, zapewniającą dostęp do drogi publicznej [...] (działki [...]) oraz do drogi gminnej [...] (działka [...]). Działki [...], [...], [...], [...] mają więc dostęp poprzez działkę [...] do drogi gminnej [...], zaś kwesta utwardzenia tej drogi pozostaje w kompetencji właściwej Gminy i nie może prowadzić do wydania decyzji przez organ administracyjny sprzecznej z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Sam fakt przeznaczenia w planie miejscowym działki [...] jako drogi dojazdowej nie implikuje zasadności i celowości wybudowania zjazdu w lokalizacji zawnioskowanej przez Skarżącą, w sytuacji, gdy takiego zjazdu w tej konkretnej lokalizacji nie przewiduje rysunek planu miejscowego, a zjazd jest przewidziany w innym miejscu. Brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów prawa procesowego albowiem organy wzięły pod uwagę wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, zebrały wystarczający materiał dowodowy pozwalający na ustalenie stanu faktycznego w pełnym zakresie dla wydania merytorycznej decyzji, nie doszło do naruszenia art. 7 i 77 § 1 kpa. Fakt wydania decyzji niezgodnie z oczekiwaniem strony nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 7 kpa. Postanowienia planu są jednoznaczne i organ nie może wydać decyzji wbrew obowiązującym przepisom - art. 125 pkt. 2 i art. 126 pkt. 1 Prawa wodnego, tak aby spełnić oczekiwania Spółki i jej zamierzenia inwestycyjne. Niewątpliwie projektowany przez Spółkę sposób przebudowy urządzenia wodnego w aspekcie wskazanego we wniosku celu – budowy zjazdu tymczasowego – jest ewidentnie sprzeczny z ustaleniami planu miejscowego. Organy dokonały w sprawie właściwej wykładni przepisu art.125 pkt 2 Prawo wodne. Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek o powołanie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Sąd, działając z urzędu, nie dostrzegł również żadnych innych wad decyzji, uzasadniających jej uchylenie bądź stwierdzenie jej nieważności. Mając na względzie powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o treść art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.