IV SA/Wa 2815/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy w RP. postanawia: - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. A. D. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013r. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie. Skarżąca oświadczyła, że wraz z córką ubiega się o uzyskanie statusu uchodźcy w Polsce. Dwuosobowa rodzina utrzymuje się z pomocy socjalnej tj. świadczeń pieniężnych na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości ok. 1200 zł. miesięcznie. Strona skarżąca nie posiada mieszkania i innych nieruchomości. Znaczą cześć świadczenia (ok. 750 zł.) przeznacza na czynsz najmu i utrzymanie mieszkania, w którym mieszka. Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości. Strona domagająca się zwolnienia od kosztów sadowych, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, musi wykazać, ze znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z tego prawa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zobowiązana jest wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja majątkowa skarżącej i jej rodziny jest skomplikowana. Pomoc otrzymywana od państwa polskiego ma charakter tymczasowy (art. 74 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. z 2012r., poz. 680) i jest przeznaczona na niezbędne wydatki związane z utrzymaniem poza ośrodkiem dla cudzoziemców. W tych okolicznościach uiszczenie przez skarżącą na obecnym etapie postępowania wymaganego wpisu od skargi (w kwocie 300 zł.) spowodowałoby niewątpliwie zachwianie jej sytuacji materialnej bytowej, w taki sposób, że nie byłby ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Mając powyższe na względzie, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.