IV SA/Wa 2823/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 30 III 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy J. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Gminy J. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2823/15 i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2823/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia Gminie J. (dalej: "skarżąca", "Gmina") kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za niewykonanie obowiązku zorganizowania przetargu na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy albo przetargu na odbieranie i zagospodarowanie tych odpadów, o których mowa w art. 6d ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach (Dz. U. z 2013 r. poz. 1399 z późn. zm.). Sąd wskazał m. in., że skarżąca nie poparła swojego wniosku ani konkretnymi argumentami, ani tym bardziej dowodami dotyczącymi jej aktualnej kondycji finansowej, a przez to uznał, że nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pismem z dnia 1 marca 2016 r. skarżąca wniosła o zmianę w trybie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ww. postanowienia z dnia 15 lutego 2016 r. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że sytuacja Gminy J. uległa znacznemu pogorszeniu od momentu wszczęcia postępowania. W pierwszym kwartale 2015 r. gmina, w następstwie oddalenia apelacji była zobowiązana zapłacić na rzecz wykonawcy – [...] S.A. z siedzibą w B. zobowiązanie w kwocie 908.940,16 zł oraz zasądzone odsetki w kwocie 360.662,48 zł. Inwestycjami obciążającymi budżet gminy w 2015 r. były przebudowa szkoły podstawowej, gimnazjum i budowa hali sportowej. Poniesione wydatki wyniosły 9.868.037,82 zł, wkład własny wyniósł 7.285.055,46 zł. Gmina nie była w 2015 r. i nie jest nadal w stanie w ciągu roku wygospodarować środków własnych na takim poziomie, stąd też koniecznym było w roku 2015 wyemitowanie obligacji komunalnych w kwocie 3.900.000,00 zł. Ogólny stan zadłużenia na koniec 2015 r, wynosił 12.400.000,00 zł. Gmina spłaca pożyczki oraz wykupuje obligacje, które zostały wyemitowane w latach ubiegłych. Kwota spłacona w 2015 r. wyniosła 1.904.028,00 zł. Od tego zadłużenia corocznie spłacane są odsetki – w 2015 r. w kwocie 324.237,69 zł. Gmina podniosła, że zapłata kwoty wynikającej z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, nie została zaplanowana w projekcie uchwały budżetowej na rok 2016. Zapłata całej kwoty stanowi dla Gminy konieczność natychmiastowego przesunięcia środków zaplanowanych na realizację zadań własnych Gminy, co spowoduje znaczny uszczerbek w poziomie wykonywanych zadań. Do pisma skarżąca Gmina dołączyła: sprawozdanie z wykonania planów wydatków budżetowych (Rb-28S) za okres sprawozdawczy do grudnia 2015 r., sprawozdanie o nadwyżce/deficycie Rb-NDS, kwartalne sprawozdanie o stanie zobowiązań według tytułów dłużnych oraz poręczeń i gwarancji Rb-Z za 2015 r., wykaz przedsięwzięć do WPF realizowanych w latach 2016-2019. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Skarżący są uprawnieni do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub wniosku o zmianę już wydanego w tej kwestii postanowienia. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu ma bowiem charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie, zatem nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu wniosek skarżącej jest zasadny. Gmina nadesłała szereg dokumentów dotyczących jej finansów, planowanych i dokonanych wydatków (sprawozdanie z wykonania planów wydatków budżetowych, sprawozdanie o nadwyżce/deficycie, sprawozdanie o stanie zobowiązań, wykaz przedsięwzięć do WPF realizowanych w latach 2016-2019). Nadesłane dokumenty w powiązaniu z wyjaśnieniami skarżącej przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu. Skarżąca upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że zapłata kwoty wynikającej z decyzji organu nie została zaplanowana w projekcie uchwały budżetowej Gminy na rok 2016. Zapłata całej kwoty spowoduje konieczność przesunięcia środków finansowych przewidzianych na realizację zadań własnych gminy. Może to więc spowodować ograniczenie wykonania zadań własnych gminy. Skarżąca wskazała, że konieczność wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwi terminową spłatę zobowiązań na rzecz wierzycieli Gminy, w następstwie czego może dojść do wszczęcia postępowań egzekucyjnych, uiszczenia odsetek od kredytów bankowych, które skarżąca musiałaby zaciągnąć, aby spłacić nałożoną karę pieniężną oraz zapłatę należności zasądzonych wyrokami sądowymi oraz kosztami postępowań egzekucyjnych. Biorąc pod uwagę powyższą argumentację i przedłożone dokumenty, należy stwierdzić, że skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 4 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.