IV SA/Wa 283/04

WyrokWSA w Warszawie2004-11-17

Skład orzekający: Wojciech Mazur, Joanna Kabat-Rembelska, Jakub Linkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, opierając się na wątpliwościach co do przebiegu strefy ochrony konserwatorskiej, mimo istnienia pisemnych stanowisk organów w tej kwestii?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nieprawidłowo uchyliło decyzję organu I instancji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ wątpliwości co do przebiegu strefy ochrony konserwatorskiej nie stanowiły wystarczającej podstawy do kasacji decyzji, zwłaszcza w sytuacji, gdy organ I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na pisemnych stanowiskach organów ochrony zabytków. Wydanie decyzji kasacyjnej jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy i nie podlega rozszerzającej wykładni.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Po wznowieniu postępowania, organ I instancji odmówił uchylenia pierwotnej decyzji, uznając, że inwestycja nie wymagała uzgodnień konserwatorskich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję, wskazując na potrzebę wyjaśnienia przebiegu strefy ochrony konserwatorskiej. Skarżący zarzucili, że wątpliwości SKO są niezasadne, a inwestycja znajduje się poza strefą ochrony.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zasądził zwrot kosztów postępowania od SKO na rzecz skarżących i orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.) Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Asesor WSA Jakub Linkowski Protokolant Karina Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004 r. sprawy ze skargi B. i J. T., U. S., A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących B. i J. T., U. S., A. S. kwoty 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sadowego. IV SA/Wa 283/04 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] r. Prezydent Miasta W. na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 i art. 149 § 1 k.p.a. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzja ostateczną Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lutego 2002 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji budowlanej polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego i budowie przyłączy inżynieryjnych oraz wjazdu na działkę położoną w W. przy ul. [...] wydanej na wniosek B. i J. T. Decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] Prezydent Miasta W. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lutego 2002 r. z uwagi na brak podstaw do jej uchylenia. W uzasadnieniu decyzji podano, iż postępowanie zostało wznowione na wniosek A. K., która twierdziła, iż przedmiotowa inwestycja znajduje się w strefie pośredniej ochrony konserwatorskiej wybranych elementów rozplanowania i zabudowy oraz skali i sposobu kształtowania zabudowy nowej i w związku z tym decyzja została wydana bez uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. W toku postępowania zażądano informacji od [...] Konserwatora Zabytków, który potwierdził w piśmie z dnia 12 sierpnia 2003 r., iż zachodnia strona ulicy [...] znajduje się poza strefą ochrony konserwatorskiej. Granica strefy według planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] września 1992 r. przebiega po osi ulicy [...] i [...]. Wobec powyższego projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej inwestycji nie wymagał uzgodnień ze służbami konserwatorskimi a postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nie było obciążone wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania A. K. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło w/w decyzję w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, iż na podstawie mapy, jaką organ otrzymał z Biura Naczelnego Architekta Miasta nie można jednoznacznie ustalić przebiegu granic strefy ochrony konserwatorskiej "po osi ulic [...] i [...]", które to stwierdzenie wynika z pisma [...] Konserwatora Zabytków z dnia 12 sierpnia 2003 r., dlatego też konieczne stało się uchylenie decyzji organu I instancji, który powinien uzyskać na mapie w stosownej skali rozgraniczenie strefy ochrony konserwatorskiej w odniesieniu do ul. [...] a w szczególności działki położonej przy ul [...] oraz wyjaśnienie, na jakiej podstawie [...] Konserwator Zabytków przyjmuje, że działka przy ul. [...] nie jest objęta ochroną konserwatorską a działka przy ul. [...] leży w strefie ochrony konserwatorskiej. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożyli B. i J. T., U. S. i A. S. i wnieśli o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podali, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana na działce przy ul. [...] znajduje się poza strefą ochrony konserwatorskiej tak jak również sąsiednie działki. Granica strefy przebiega po osi ul. [...] i [...] i w związku z tym wątpliwości organu II instancji, co do przebiegu strefy są niezasadne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją dotychczasowa argumentację i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /. Skarga jest zasadna. Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości zakończonego postępowania zwykłego, ustalenie, czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, oraz w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa lub odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji, gdy brak jest ku temu podstaw (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.a.). W przedmiotowym postępowaniu organ II instancji korzystając z możliwości przewidzianej w art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzje organu I instancji zalecając ustalenie jak faktycznie przebiega strefa ochrony konserwatorskiej ulicą [...] i czy działka, na której jest realizowana przedmiotowa inwestycja jest położona w strefie. W odwołaniu od decyzji organu I instancji A. K. wskazuje sygnaturę akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. /[...] / w których przyjęto stanowisko, iż zachodnia część ulicy [...] / nr [...] / jest objęta strefą ochrony konserwatorskiej. Nie nastręczało chyba organowi II instancji żadnych trudności sprawdzenie tej okoliczności i wyjaśnienie sprawy w kontekście stanowiska zawartego w pismach [...] Konserwatora Zabytków z dnia 12 sierpnia 2003 r. i 2 września 2003 r. Kwestia ustalenia granic strefy ochrony konserwatorskiej w przedmiotowym postępowaniu nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, iż wydanie w trybie ar. 138 § 2 k.p.a. decyzji kasacyjnej jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy i niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. Dopuszczalność wydania tego typu decyzji kasacyjnej jest możliwe tylko wtedy gdyby organ odwoławczy musiał przeprowadzać postępowanie odwoławcze w całości albo w znacznej części, do czego nie jest uprawniony / por. wyrok NSA z 28 września 2001 r. sygn. akt V S.A. 239/01 opubl. LEX nr 50 105 i wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r. sygn. akt IV S.A. 1496/02 opubl. M. Prawn. 2004/2/60 /. Ponadto organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji pisze o korespondencji i dokumentach, których brak jest w aktach administracyjnych / mapa uzyskana z Biura Naczelnego Architekta Miasta i korespondencja ze [...] Konserwatorem Zabytków /, stanowi to naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. Dopiero na rozprawie pełnomocnik uczestniczki przedstawił część korespondencji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji ustali stanowisko [...] Konserwatora Zabytków przedstawione w sprawie [...] i w przypadku rozbieżności ze stanowiskiem przedstawionym w pismach z dnia 12 sierpnia 2003 r. i 2 września 2003 r. zobowiąże organ ochrony konserwatorskiej do wyjaśnienia tej kwestii. Organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne i swoje stanowisko oparł o otrzymane na piśmie stanowisko organu ochrony konserwatorskiej kompetentnego w kwestii przebiegu granic strefy ochrony konserwatorskiej i w oparciu o ten dowód zasadnie przyjął brak zaistnienia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. art. 200, 205 i 209 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło