IV SA/Wa 2838/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W nadesłanym do Sądu w dniu 18 kwietnia 2014 r. formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości 619,50 zł netto miesięcznie oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 150 zł netto miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawca podał, że nie posiada żadnego majątku, środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Skarżący jest osobą przewlekle chorą, od 1998 r. znajduje się pod opieką poradni zdrowia psychicznego. Ocena okoliczności wynikających z załączonych przez skarżącego dokumentów źródłowych i oświadczeń uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód, którym skarżący dysponuje, tj. 769,50 zł netto miesięcznie nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych. Pokrycie przez niego kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych. Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżący nie ma ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, a ze względu na stan zdrowia niewątpliwe zmuszony jest ponosić dodatkowe wydatki, należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności niskie dochody, brak majątku oraz kłopoty zdrowotne, pozwala na stwierdzenie, że zasadne jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.