IV SA/Wa 2839/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S. D. wnosząc do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 500 (pięćset) złotych, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że strona skarżąca żądając "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest oceniane z punktu widzenia zasadności wniosku. Przy czym brak uzasadnienia wniosku nie jest brakiem formalnym wymagającym wezwanie do jego uzupełnienia czy uniemożliwiającym wnioskowi nadania mu dalszego biegu. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnił swojego żądania, np. wskazujących na konkretne i aktualne dane dotyczące jego sytuacji finansowej. Tym samym niemożliwe było przeprowadzenie analizy, że zapłata kary wymierzonej zaskarżą decyzją, wiązałaby się z wyrządzeniem mu znacznej szkody bądź spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.