IV SA/Wa 2859/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi O. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić dla O. N. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. O. N. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 14 lutego 2017 r., a także z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżąca osiąga dochód na podstawie umowy zlecenia w wysokości 850 zł netto miesięcznie. Partner, z którym pozostaje w gospodarstwie domowym, również osiąga dochód na podstawie umowy zlecenia - w wysokości 1.150 zł netto miesięcznie. Skarżąca i jej partner wychowują dwójkę małoletnich dzieci. Wedle informacji podanych w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podjęcie przez O. N. pracy zarobkowej w Polsce miało na celu finansowe zabezpieczenie rodziny, w szczególności zaś małoletniej córki. Podczas przesłuchania przed organem pierwszej instancji w dniu 9 czerwca 2016 r. skarżąca podała m.in., że ma problemy kardiologiczne i musi przyjmować leki. Zgodnie z oświadczeniem z dnia 14 lutego 2017 r. wnioskodawczyni wydatkuje na leki około 100 zł miesięcznie. Skarżąca wykazała także następujące wydatki: najem mieszkania (400 zł), energia elektryczna (150 zł), ogrzewanie węglem (200 zł), woda i kanalizacja (80 zł), utrzymanie 27 letniego samochodu i koszty paliwa na dojazdy do pracy (20 km) i do lekarza (220 zł), środki higieny i czystości (70 zł). Pozostałe środki wydatkowane są na jedzenie i ubranie. O. N. i jej partner nie dysponują oszczędnościami, innymi zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Mają sześć kur, dzięki którym częściowo zabezpieczają potrzeby żywieniowe. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Łączna kwota wynagrodzeń O. N. i jej partnera wynosi 2.000 zł miesięcznie. Dochód ten stanowi źródło utrzymania partnerów i dwójki małoletnich dzieci, które wspólnie wychowują. Przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak mieszkanie, wyżywienie, czy ubranie, środki w podanej wysokości nie pozwalają na wygospodarowanie jakichkolwiek dodatkowych funduszy, co znajduje potwierdzenie w przedstawionym przez wnioskodawczynię zestawianiu wydatków gospodarstwa domowego. Nie dysponując przy tym oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, O. N. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.