IV SA/Wa 2869/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2018 r. wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze sprzeciwu M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w piśmie z 30 sierpnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W niniejszej skardze został również złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności. Podkreślenia wymaga bowiem, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej w danym postępowaniu decyzji polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje. O możliwości przyznania ochrony na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona interesu strony, dysponującej przyznanymi jej przez konkretną normę prawną uprawnieniami. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jednak wyłącznie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu rozumie się zaś spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako powinny. Podkreślić zatem należy, że nie każdy akt administracyjny kwalifikować się będzie do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się bowiem do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Taki właśnie charakter ma zaskarżona decyzja, ponieważ w rozpoznawanym przypadku żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2018 r. wydane na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., którym uchylono decyzję Wójta Gminy R. z [...] września 2014 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I. instancji. W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że zaskarżony akt jest rozstrzygnięciem nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. Decyzja kasacyjnej ze swej istoty nie nadaje się bowiem do wykonania, ponieważ nie wymaga ona żadnej czynności stron. W sprawie nie doszło do wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym, a decyzja Organu II. instancji wywołuje jedynie skutki procesowe, polegające na ukształtowaniu toku postępowania poprzez zwrócenie sprawy do Organu niższej instancji. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do rozpoznawanego wniosku. Ponadto zaskarżony akt nie nadaje się do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego, bowiem nie posiadając węzła praw i obowiązków nie może podlegać wstrzymaniu jego wykonanie. Wydanie decyzji kasacyjnej uchyla skutki prawne decyzji Organu I. instancji w przedmiocie warunków zabudowy. Wynik ponownego rozpatrzenia sprawy jest w chwili obecnej nieznany i dlatego nie sposób przyjąć, że istnieją postawy do stwierdzenia, że Skarżącemu grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków na skutek wykonania decyzji kasacyjnej i ponownego rozpoznania sprawy przez Organ I. instancji. W ocenie Sądu, tym samym nie ma podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Zaznaczyć jednocześnie należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi merytorycznej oceny zasadności sprzeciwu. Ewentualna niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji, która będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest autonomiczną kwestią od udzielania ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.