IV SA/Wa 2873/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. staż. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi V. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na pobyt stały oddala skargę IV SA/Wa 2873/16 UZASADNIENIE Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] września 2016r. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez V. S., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...].10.2015r. nr [...] orzekającą o cofnięciu w/w cudzoziemcowi na wniosek Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...].12.2014r. nr [...] zezwolenia na pobyt stały. Powyższa decyzja była wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej. Wnioskiem z dnia [...].12.2014r. nr [...] Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wystąpił do Wojewody [...] o cofnięcie V. S. zezwolenia na pobyt stały w związku z okolicznością z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach. Pismem z dnia 27.01.2015r. Wojewoda [...] powiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na pobyt stały (k. 17). Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, uwzględniając naruszenia przez cudzoziemca obowiązującego w Polsce porządku prawnego, decyzją z dnia [...].10.2015r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł o cofnięciu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały stwierdzając, iż w sprawie zachodzi przesłanka z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach, gdyż dalszy pobyt cudzoziemca na terytorium Polski stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego (k. 98-101). Cudzoziemiec złożył odwołanie od w/w decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym organ odwoławczy stwierdził, że V. S. podczas pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, już po udzieleniu mu zezwolenia na pobyt stały wielokrotnie dopuścił się naruszenia obowiązującego tu porządku prawnego i popełnił następujące czyny karalne: 1. w dniu 17.09.2008r. w [...] na terenie [...] przy ul. [...] zabrał w celu przywłaszczenia dwie lampy przednie samochodu [...] oraz cztery kompletne koła wraz z oponami z samochodu [...] o łącznej wartości 800 zł na szkodę T. H. (por. wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].03.2009r. sygn. akt [...] skazujący stronę za przestępstwo z art. 278 § 1 Kk na karę 1 roku pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 2 lat próby i karę grzywny w łącznej wysokości 400 zł, prawomocny z dniem [...].04.2009r., k. 7). Wyrok uległ zatarciu (por. KRK, k. 86-87 akt postępowania odwoławczego); 2. w dniu 22.05.2012r. w [...] na przejściu granicznym posłużył się w trakcie kontroli granicznej podrobioną polisą ubezpieczeniową OC - zielona karta nr [...] wystawioną na samochód osobowy marki [...] o nr rej. [...]. przedkładając dokument jako autentyczny funkcjonariuszowi Straży Granicznej. Wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].07.2012r. sygn. akt [...] cudzoziemiec został skazany za popełnienie w/w czynu stanowiącego przestępstwo z art. 270 § 1 Kk na karę grzywny w łącznej wysokości 400 zł. Wyrok stał się prawomocny z dniem [...].09.2012r. W dniu 17.09.2012r. wykonano karę grzywny. Zgodnie z informacją z Krajowego Rejestru Karnego (dalej: KRK) z dnia 27.07.2016r. wyrok nie uległ zatarciu (k. 6 akt organu I instancji i k. 86-87 akt postępowania odwoławczego); 3. w dniu 13.06.2013r. w m. [...] na terenie przejścia granicznego drogowego, w trakcie odprawy granicznej posłużył się, jako autentyczną podrobioną polisą ubezpieczeniową OC zieloną kartą o nr i serii [...], na samochód marki [...]o nr rej. [...]. Wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].09.2013r. sygn. akt [...] cudzoziemiec został skazany za popełnienie powyższego przestępstwa z art. 270 § 1 Kk na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone na okres próby 2 lat i karę grzywny w łącznej wysokości 500 zł (50 stawek po 10 zł). Wyrok stał się prawomocny z dniem [...].09.2013r. Grzywna została wykonana jedynie w wysokości 2 stawek, poprzez zaliczenie na poczet grzywny okresu pozbawienia wolności w dniu 13.06.2013r. Zgodnie z informacją z KRK, z dnia 27.07.2016r. wyrok nie uległ zatarciu (k. 5 akt organu I instancji i k. 86-87 akt postępowania odwoławczego); 4. w dniu 19.11.2013r. na drodze krajowej [...] w m. [...]przewoził w samochodzie marki [...] o nr rej. [...] towar stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 86 § 4, 63 § 3 Kks, w postaci 18.000 sztuk papierosów marki [...] i [...] produkcji zagranicznej nieoznaczonych polskimi znakami akcyzy o łącznej wartości celnej 958 zł na których ciążyły należności celne w wysokości 552 zł oraz podatek akcyzowy w wysokości 12.628 zł. Wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].05.2014r. sygn. akt [...] cudzoziemiec został skazany za popełnienie w/w przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 Kks w zb. z art. 91 § 4 Kks w zw. z art. 7 § 1 Kks na karę grzywny w łącznej wysokości 4.200 zł (70 stawek po 60 zł). Wyrok stał się prawomocny z dniem [...].06.2014r. W dniu 30.04.2015r. wykonano karę grzywny. Zgodnie z informacją z KRK z dnia 27.07.2016r. wyrok nie uległ zatarciu (k. 59 akt sprawy organu I instancji i k. 86-87 akt sprawy organu odwoławczego); 5. w dniu 21.05.2014r. w [...] przy ul. [...] stojąc na przystanku autobusowym w bagażu podręcznym posiadał wyroby akcyzowe w postaci 810 paczek papierosów marki [...], 70 paczek papierosów marki [...] i 20 paczek papierosów marki [...], bez polskich znaków akcyzy, czym naraził Skarb Państwa RP na uszczuplenie podatkowe w łącznej kwocie 13.771,80 zł. Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].08.2014r. sygn. akt [...] cudzoziemiec został skazany za popełnienie powyższego przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 Kks na karę grzywny w łącznej wysokości 1.200 zł (12 stawek po 100 zł). Wyrok stał się prawomocny z dniem [...].08.2014r. Grzywna została wykonana jedynie w wysokości 2 stawek, poprzez zaliczenie na jej poczet okresu pozbawienia wolności w dniu 21.05.2014r. Zgodnie z informacją z KRK z dnia 27.07.2016r. wyrok nie uległ zatarciu (k. 3 akt organu I instancji i k. 70, 86-87 akt sprawy organu odwoławczego). (Nie znajduje potwierdzenia w w/w informacji z KRK podniesiona przez pełnomocnika strony w piśmie z dnia 17.06.2016r. uiszczenie przez stronę w całości powyższej grzywny. Pełnomocnik strony nie udokumentował powyższej okoliczności, poprzez dołączenie potwierdzenia uiszczenia przez stronę całości grzywny), 6. w dniu 21.08.2014r. w m. [...], w poczekalni dworca kolejowego przenosił wyroby akcyzowe w postaci 400 paczek papierosów różnych marek bez oznakowania znakami akcyzy Ministerstwa Finansów Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie kwota narażonego na uszczuplenie podatku akcyzowego wynosi 6.121 zł. Wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].02.2015r. sygn. akt [...] cudzoziemiec został skazany za popełnienie w/w wykroczenia skarbowego z art. 65 § 4 Kks na karę grzywny w wysokości 1.500 zł. Wyrok stał się prawomocny z dniem 09.03.2015r. /Wyrok nie podlega wpisowi do KRK, por. art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym (j.t. Dz. U. z 2015r. poz. 1036, z późn. zmianami)/ (k. 65 akt organu I instancji). Wyrok nie uległ zatarciu - okoliczności tej nie kwestionuje pełnomocnik strony; a) w dniu 23.08.2014r. w [...], w celu utrzymania się w posiadaniu uprzednio skradzionych dwóch sztuk opon marki [...] o łącznej wartości 140 zł oraz opony [...] wraz ze stalową felgą o wartości 120 zł na szkodę D.P., bezpośrednio po dokonaniu kradzieży groził natychmiastowym użyciem przemocy wobec D. P. poprzez demonstrowanie noża a następnie użył przemocy poprzez zadanie mu ciosu nożem powodując obrażenia ciała w postaci rany kłuto-ciętej skóry podudzia lewego przy czym obrażenia te pociągnęły za sobą naruszenie prawidłowej czynności narządu ciała na okres nie przekraczający 7 dni; b) w dniu 23.08.2014r. w [...] demonstrując nóż groził T. T. uszkodzeniem ciała, które to groźby wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będą spełnione; c) w dniu 25.08.2014r. w [...], za pośrednictwem żony A. P. groził D.P. pozbawieniem go życia, które to groźby wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będą spełnione; Wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].02.2015r. sygn. akt [...] cudzoziemiec został skazany za popełnienie powyższych przestępstw: z art. 281 i art. 157 § 2 Kkw zw. z art. 11 § 2 Kk (dot. lit. a), z art. 190 § 1 Kk (dot. lit. b i c) na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, zawieszając warunkowo jej wykonanie na okres próby wynoszący 4 lata i karę grzywny w wysokości 500 zł (50 stawek po 10 zł). Na poczet grzywny zaliczono zatrzymanie cudzoziemca w dniach: 23.08.2014r.-25.08.2014r. i 25.08.2014r.-26.08.2014r. i uznano grzywnę za wykonaną do kwoty 60 zł. Wyrok stał się prawomocny z dniem [...].02.2015r. Pozostała kwota grzywny nie została uiszczona. Zgodnie z informacją z KRK z dnia 27.07.2016r. wyrok nie uległ zatarciu (k. 76 akt organu I instancji i k. 86-87 akt postępowania odwoławczego); 8. w dniu 19.05.2015r. w m. [...] na terenie przejścia granicznego drogowego posłużył się, jako autentyczną przerobioną polisą ubezpieczeniową zielona karta o nr serii [...] na samochód marki [...]o nr rej. [...]. Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].09.2015r. sygn. akt [...] cudzoziemiec został skazany za popełnienie powyższego przestępstwa z art. 270 § 1 Kk na karę grzywny w łącznym wymiarze 1.000 zł (100 stawek po 10 zł). Wyrok stał się prawomocny z dniem [...].09.2015r. Pełnomocnik strony udokumentował uiszczenie przez stronę w dniu 15.06.2016r. grzywny w wysokości 700 zł, wyjaśniając jednocześnie, że na poczet grzywny przelane zostało zabezpieczenie w wysokości 300 zł, a do zapłaty pozostało w/w 700 zł. Zgodnie z informacją z KRK z dnia 27.07.2016r. wyrok nie uległ zatarciu (k. 48, 67 i 86-87 akt postępowania odwoławczego); 9. w dniu 20.08.2015r. w m. [...] podczas kontroli drogowej przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w [...] posłużył się jako autentyczną podrobioną polisą OC seria i nr [...] wydaną na pojazd marki [...] o nr rej. [...] oznaczoną datą 09.10.2013r. Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].09.2015r. sygn. akt [...] cudzoziemiec został skazany za w/w przestępstwo z art. 270 § 1 Kk na karę grzywny w łącznej wysokości 1.000 zł. Wyrok stał się prawomocny z dniem 09.10.2015r. W dniu 15.12.2015r. wykonano karę grzywny. Zgodnie z informacją z KRK z dnia 27.07.2016r. wyrok nie uległ zatarciu (k. 57 i 86-87 akt postępowania odwoławczego). Zgodnie z powołaną w podstawie prawnej skarżonej decyzji przesłanką z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach zezwolenie na pobyt stały cofa się cudzoziemcowi, jeżeli wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. W ocenie organu odwoławczego przesłanki cofnięcia zezwolenia na pobyt stały określone w punktach 1-5 artykułu 199 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, jak jednoznacznie wynika z treści powyższego przepisu nie muszą zachodzić łącznie. Ustawodawca przewidział, iż przypadku zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w tym artykule obligatoryjne jest cofnięcie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały. Nie znajduje oparcia w przepisach ustawy o cudzoziemcach zapatrywanie pełnomocnika strony, iż jedynie w przypadku, gdy cudzoziemiec zostaje skazany za przestępstwo umyśle na karę co najmniej 3 lat pozbawienia wolności dopuszczalne jest zastosowanie przesłanki z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Okoliczność skazania cudzoziemca za przestępstwo umyślne na karę co najmniej 3 lat pozbawienia wolności stanowi samodzielną, obligatoryjną przesłankę cofnięcia zezwolenia na pobyt stały zawartą w art. 199 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach. Z kolei art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy zawiera odrębną przesłankę cofnięcia zezwolenia na pobyt stały, a ustawodawca w żaden sposób nie uzależnił jej powołania od zaistnienia w sprawie okoliczności z art. 199 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach. Przeciwnie klauzule zawarte w art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach: " mają nieostry zakres znaczeniowy pozostawiając w związku z tym organom znaczny zakres swobody w sprawach dotyczących wjazdu i pobytu (...). Nie należy utożsamiać tych pojęć (bezpieczeństwa i porządku publicznego) z naruszeniem prawa. Także niekaralność cudzoziemca, ani też skazanie, nie przesadzają same w sobie o zagrożeniu, które może stwarzać jego pobyt. Niedookreśloność użytych w ustawie pojęć kreuje luzy decyzyjne, które sprawiają, że prawo może być stosowane w odniesieniu do zmieniających się stanów faktycznych." (por.: P. Dąbrowski w: Ustawa o cudzoziemcach. Komentarz red. J. Chlebny. C.H. Beck. Warszawa 2015r. str. 358, 544). Uwzględniając treść odwołania, w którym pełnomocnik strony wskazał, iż część z wyroków jakie zapadły wobec pana V. S. uległa zatarciu, kierując się art. 7 i 77 § 1 Kpa organ odwoławczy w dniu 04.01.2016r., a następnie w dniu 21.07.2016r. wystąpił do Ministerstwa Sprawiedliwości z wnioskiem o udzielenie aktualnych informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego (k. 33-34, 39-43 i 81-87 akt postępowania odwoławczego). Z nadesłanych informacji z Krajowego Rejestru Karnego, dot. V. S. (ostatnia z dnia 27.07.2016r.) wynika, iż zatarciu uległ jedynie wyrok z dnia [...].03.2009r. sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w [...], zaś pozostałe, późniejsze wyroki, wymienione w pkt 2-9 na str. 3-5 niniejszej decyzji nie uległy zatarciu. Przy czym, jak zostało już wskazane w kontekście wyroku z dnia [...].02.2015r. sygn. akt [...] skazującym cudzoziemca na karę grzywny za popełnienie wykroczenia skarbowego, wyrok ten zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym nie podlega wpisowi do w/w Rejestru, zatem niefigurowanie go w KRK nie świadczy o jego zatarciu. Pełnomocnik strony formułując powyższe stwierdzenie nie uwzględnił regulacji zawartej w art. 108 Kk, z uwzględnieniem art. 76 § 2 Kk, które mają zastosowanie w przypadku V. S. z uwagi daty wykonanych grzywien, nieuiszczenia części orzeczonych grzywien i z uwagi na częstotliwość popełnionych przez niego przestępstw. Uwzględniając powyższe okoliczności w ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do stwierdzenia, iż zatarciu uległy oprócz wyroku z dnia [...].03,2009r. sygn. akt [...], również wyroki wyszczególnione w pkt 2-9 niniejszej decyzji. Wyroki te /oprócz wyroku z dnia [...].02.2015r. sygn. akt [...] (pkt 6 decyzji), który nie podlega wpisowi do KRK/ figurują w Krajowym Rejestrze Karnym, który zawiera informacje o wyrokach, które nie uległy zatarciu, a pełnomocnik strony nie przedstawił dowodów na ich zatarcie, zaś w swojej argumentacji w tym zakresie nie uwzględnił zasady określonej w art. 76 § 2 i art. 108 Kk. Organ odwoławczy wskazał, że z materiału dowodowego wynika, iż pomimo posiadania zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, od wielu lat centrum życiowe V. S. znajduje się na [...], gdzie zamieszkuje jego najbliższą rodziną. Z ewidencji przekroczeń przez stronę granicy Polski w okresie od dnia 01.01.2007r. do dnia 05.05.2015r. wynika, iż od 2007r. do 2014r. (włączenie) strona przez większość czasu przebywała poza granicami Polski, przy czym w latach 2007r. - 2012r. pobyty na terytorium Polski miały charakter sporadyczny i krótkotrwały (k. 35-41 akt organu I instancji i k. 64-65 akt organu odwoławczego). W 2015r. strona przez większość czasu przebywała na terytorium Polski. Przy czym w w/w roku przed Wojewodą [...] toczyło się postępowanie w niniejszej sprawie dotyczącej cofnięcia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały. Strona nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca zamieszkania (por. k. 10, 55-57, 88). Z w/w ewidencji przekroczeń granicy obejmującej okres od 2007r. do dnia 05.05.2016r. wynika, iż pobyty strony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kolejnych latach kształtowały się następująco: 2007r. - 36 dni (łącznie); 2008r. - 84 dni (łącznie); 2009r. - 33 dni (łącznie); 2010r. - co najmniej 30 dni (łącznie), 2011r. - 64 dni (łącznie); 2012r. - 48 dni (łącznie); 2013r. - co najmniej 110 dni (łącznie); 2014r. - co najmniej 182 dni (łącznie); 2015r. - 237 dni (łącznie); do dnia 05.05.2016r. - 60 dni (łącznie). Materiał dowodowy sprawy wskazuje, iż okres dłuższych i częstszych pobytów V. S. na terytorium Polski (lata 2013-2015) zbiega się z okresem naruszeń przez stronę obowiązującego w Polsce porządku prawnego, za które został skazany prawomocnymi wyrokami. Już w maju 2012r. strona naruszyła obowiązujący porządek prawny posługując się w czasie przekraczania granicy w m. [...], w czasie kontroli granicznej podrobioną polisą ubezpieczeniową OC. Następnie cudzoziemiec dopuścił się popełnienia: - w 2013r. - dwóch przestępstw (w dniu 16.06.2013r. i w dniu 19.11.2013r.); - w 2014r. - przestępstwa skarbowego w dniu 21.05.2014r., wykroczenia skarbowego w dniu 21.08.2014r. i trzech przestępstw o wysokiej szkodliwości, klasyfikowanych w rozdziale XXIII Kodeksu karnego, jako przestępstwa przeciwko wolności (dwóch w dniu 23.08.2014r. i jednego w dniu 25.08.2014r.); - w 2015r. - dwóch przestępstw. Fakt skazywania cudzoziemca - począwszy od wyroku wydanego w dniu [...].07.2012r. sygn. akt [...] przez Sąd Rejonowy w [...] za popełnienie kolejnych przestępstw i jednego wykroczenia skarbowego nie odwiódł go od umyślnego popełniania kolejnych czynów zabronionych. Cudzoziemiec pomimo skazania go w dniu [...].07.2012r. wyrokiem sygn. akt [...] przez Sąd Rejonowy w [...] na karę grzywny za popełnienie przestępstwa polegającego na posłużeniu się w dniu 22.05.2012r. na przejściu granicznym w [...], w trakcie kontroli granicznej podrobioną polisą ubezpieczeniową OC na samochód, którym kierował i wykonania w dniu 17.09.2012r. orzeczonej grzywny nadal nie respektuje obowiązujących przepisów w w/w zakresie (na rolę cudzoziemca, w czasie przekraczania granicy - "kierowca" wskazuje zapis w ewidencji przekroczeń granicy). Rok później - w dniu 13.06.2013r. cudzoziemiec w m. [...] na terenie drogowego przejścia granicznego, w trakcie odprawy granicznej ponownie posłużył się przed funkcjonariuszami dokonującymi kontroli granicznej, jako autentyczną podrobioną polisą ubezpieczeniową OC, na samochód którym kierował, za co został skazany wyrokiem z dnia [...].09.2013r. sygn. akt [...]. Niespełna 2 lata po popełnieniu w/w przestępstwa, w dniu 19.05.2015r. cudzoziemiec przekraczając granicę przez przejście graniczne w [...], po raz kolejny (trzeci) posłużył się, jako autentyczną przerobioną polisą ubezpieczeniową OC na samochód, którym kierował, za co następnie został skazany wyrokiem z dnia [...].09.2015r. sygn. akt [...]. Po czym po 3 miesiącach od popełnienia tego przestępstwa, w dniu 20.08.2015r. w m. [...] podczas kontroli drogowej przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w [...] cudzoziemiec po raz czwarty posłużył się przed funkcjonariuszem publicznym, jako autentyczną podrobioną polisą OC, na samochód, którym kierował, za co został skazany wyrokiem z dnia [...].09.2015r. sygn. akt [...]. Szkodliwość społeczną powyższych czynów organ odwoławczy ocenił, jako znaczną z perspektywy możliwości wyegzekwowania przez ewentualną ofiarę zdarzenia drogowego z udziałem cudzoziemca poniesionych w wypadku szkód. Organ odwoławczy wskazał, że V. S. w czasie pobytów na terytorium Polski w ciągu ostatnich lat, dopuścił się też popełnienia przestępstw i jednego wykroczenia skarbowego, wymierzonych w interes fiskalny Rzeczypospolitej Polskiej. I tak w dniu 19.11.2013r. cudzoziemiec dopuścił się popełnienia przestępstwa skarbowego polegającego na przewozie 18.000 sztuk papierosów nieoznaczonych polskimi znakami akcyzy, za co został skazany wyrokiem z dnia [...].05.2014r. sygn. akt [...]. Pół roku po pełnieniu powyższego przestępstwa cudzoziemiec ponownie - w dniu 21.05.2014r, popełnił przestępstwo skarbowe polegające na posiadaniu wyrobów akcyzowych w postaci 900 paczek papierosów (łącznie), bez polskich znaków akcyzy narażając Skarb Państwa na kolejne uszczuplenia podatkowe, za co został skazany wyrokiem z dnia [...].08.2014r. sygn. akt [...]. Trzy miesiące później, w dniu 21.08.2014r. po raz trzeci przy cudzoziemcu zostały ujawnione wyroby akcyzowe, tym razem w postaci 400 paczek papierosów bez oznakowania polskimi znakami akcyzy, przez co po raz kolejny naraził on na uszczuplenia podatkowe Skarb Państwa (wyrok z dnia [...].02.2015r. sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w [...]). Dwa dni po popełnieniu w/w wykroczenia skarbowego, w dniu 23.08.2014r., a następnie w dniu 25.08.2014r. cudzoziemiec dopuścił się przestępstw o wysokim stopniu szkodliwości społecznej, klasyfikowanych w Kodeksie karnym, jako przestępstwa przeciwko wolności. Dopuścił się on wówczas kradzieży rozbójniczej. V. S. w celu utrzymania się w posiadaniu uprzednio skradzionych opon wraz ze stalową felgą na szkodę pana D. P., bezpośrednio po dokonaniu kradzieży groził użyciem wobec niego przemocy, poprzez demonstrowanie noża, a następnie użył przemocy poprzez zadanie mu ciosu nożem powodując u niego obrażenia ciała. W tym samym dniu cudzoziemiec demonstrując nóż groził również panu T. T. uszkodzeniem ciała, które to groźby wzbudziły w nim uzasadnioną obawę spełnienia ich. Dwa dni później V. S. ponownie groził D. P., za pośrednictwem żony - pani A. P., pozbawieniem go życia, które to obawy wzbudziły w nim uzasadnioną obawę spełnienia ich (por. wyrok z dnia [...].02.2015r. sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w [...]). Organ podkreślił, że kolejne wyroki skazujące cudzoziemca za popełnione przestępstwa nie odwiodły go od dalszego łamania obowiązującego w Polsce porządku prawnego. Cudzoziemiec po tym, jak w dniu 12.02.2015r. po raz pierwszy zapoznał się z materiałem dowodowym sprawy o cofnięcie mu zezwolenia na pobyt stały w związku z okolicznościami z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, w dniu 19.05.2015r. i w dniu 20.08.2015r. dopuścił się kolejnych naruszeń przepisów prawa, polegających na przedstawieniu funkcjonariuszowi publicznemu, w czasie kontroli granicznej, a następnie drogowej podrobionych polis OC, na samochód, którym kierował, uprzednio będąc już dwukrotnie karanym za tego typu czyny. Powyższe okoliczności, częstotliwość, regularność i charakter popełnionych przez stronę czynów zabronionych, za które został skazany, eskalacja tych czynów - jak ma to miejsce w przypadku popełnienia w 2014r. przestępstw przeciwko wolności, powrót do popełniania tego samego rodzaju przestępstwa - jak ma to miejsce w przypadku posługiwania się przez stronę podrobionymi polisami OC, w tym już w czasie, kiedy toczyło się postępowanie w sprawie cofnięcia mu zezwolenia na pobyt stały, czy kilkakrotne naruszenie w stosunkowo niedługim odstępie czasu przepisów Kodeksu karno-skarbowego uzasadnia zdaniem organu stwierdzenie, iż brak jest pozytywnych rokowań w stosunku do zachowania cudzoziemca w przyszłości, a w szczególności przestrzegania przez niego obowiązującego w Polsce porządku prawnego, w tym także prawa karno-skarbowego, mającego na celu ochronę interesu fiskalnego Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle powyższych okoliczności nie mogą zostać uznane za przekonywujące zapewnienia strony, zawarte w pismach z dnia 04.11.2015r. i z dnia 08.02.2016r., złożonych w postępowaniu odwoławczym w sprawie cofnięcia mu zezwolenia na pobyt stały iż w przyszłości nie będzie on przestrzegał obowiązującego w Polsce porządku prawnego (k. 16 akt postępowania odwoławczego). Uwzględniając okoliczności pobytu pana V. S. w ostatnich latach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym okresy tego pobytu oraz charakter i częstotliwość popełnionych przez niego przestępstw, począwszy od 2012r. w ocenie organu odwoławczego uzasadnione jest stwierdzenie, iż zainteresowany wykazał posiadanie lekceważącego stosunku do obowiązującego w Polsce porządku prawnego, jednocześnie jego zachowanie cechujące się stałym naruszaniem obowiązującego w Polsce porządku prawnego nie daje gwarancji przestrzegania tego porządku w przyszłości. Popełnione przez cudzoziemca przestępstwa, za które został on skazany, są przestępstwami umyślnymi. W ocenie organu odwoławczego przestępstwa, których dopuścił się cudzoziemiec cechują się społeczną szkodliwością (przestępstwa godzące w interes fiskalny państwa, przestępstwa przeciwko wolności, a także wielokrotne posługiwanie się podrobionymi polisami OC) i godzą jednocześnie w porządek publiczny, a zachowanie cudzoziemca wskazuje, iż istnieje zagrożenie naruszania przez niego tego porządku również w przyszłości. Powyższe okoliczności uzasadniają stwierdzenie w sprawie przesłanki z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. W ocenie organu odwoławczego względy ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego przemawiają za cofnięciem V. S. zezwolenia na pobyt stały. Uwzględniając treść oświadczenia cudzoziemca z dnia 17.06.2015r., treść odwołania oraz pisma strony z dnia 04.11.2015r. organ odwoławczy wyjaśnił, iż trudna sytuacja ekonomiczna w kraju pochodzenia i jednocześnie stałego zamieszkania zainteresowanego wraz z rodziną nie może usprawiedliwiać wielokrotnego, umyślnego naruszania przez niego obowiązującego na terytorium Polski porządku prawnego, popełniania przestępstw godzących w interes fiskalny Rzeczypospolitej Polskiej, notorycznego posługiwania się podrobionymi polisami OC, czy wreszcie dokonywania kradzieży rozbójniczej z użyciem niebezpiecznego narzędzia. Powołanie powyższej okoliczności, jako motywu popełnianych przez stronę w ciągu ostatnich 4 lat przestępstw może natomiast wskazywać, iż także w przyszłości, w przypadku utrzymywania się trudnej sytuacji ekonomicznej w kraju pochodzenia cudzoziemca będzie on dopuszczał się podczas pobytów na terytorium Polski kolejnych przestępstw. Z kolei dołączone do sprawy pisemne oświadczenia: z dnia 07.06.2014r. ks. A. D. i ks. E. L. (k. 34), z dnia 23.06.2015r. ks. P. B. (k. 106 akt organu I instancji i k 71 akt postępowania odwoławczego) i z dnia 09.11.2015r. ks. A. G. (k. 23 akt postępowania odwoławczego), zawierające pozytywne opinie na temat strony, pozostają bez wpływu na stwierdzone naruszenie porządku publicznego, obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i na istniejące ryzyko dalszego naruszania tego porządku w przyszłości. Na stwierdzenie w sprawie przesłanki z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach pozostaje także bez wpływu podniesiona przez pełnomocnika strony w piśmie z dnia 17.06.2016r. okoliczność posiadania przez przodków cudzoziemca polskiej narodowości, czy posiadania przez żonę pana V. S. - panią O. S., ur. [...].01.1978r. od dnia 31.03.2016r. Karty Polaka (decyzja z dnia [...].03.2016r.) (k. 71-78 akt postępowania odwoławczego). Organ zauważył, iż obowiązujące przepisy ustawy o cudzoziemcach przewidują obligatoryjność cofnięcia zezwolenia na pobyt stały, w przypadku stwierdzenia przesłanki z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach także cudzoziemcom, którym zezwolenie to zostało udzielone w trybie art. 195 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. w związku z polskim pochodzeniem, czy w trybie art. 195 ust. 1 pkt 9 ustawy, tj. z uwagi na posiadanie Karty Polaka. W ocenie organu odwoławczego niniejsza decyzja nie narusza art. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 8 ust. 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności gwarantujących ochronę i opiekę rodzinie, a także zakazujących nieuzasadnionych ingerencji władzy publicznej w życie rodzinne i osobiste. Z materiału dowodowego wynika, iż V. S. nie prowadzi na terytorium Polski życia rodzinnego, a jego centrum życiowe co najmniej od 2007r. znajduje się na [...], gdzie zamieszkuje wraz z najbliższą rodziną. W toku postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na pobyt stały, w piśmie z dnia 17.06.2015r. zainteresowany zadeklarował zamiar sprzedaży nieruchomości na [...] i przeniesienia się do Polski, jednak z materiału dowodowego nie wynika, aby powyższy zamiar zrealizował. O. S. (według oświadczenia cudzoziemca jego żona) w dniu [...].03.2016r. uzyskała Kartę Polaka, ale jak wynika z prowadzonego przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w systemie teleinformatycznym Krajowego zbioru rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców nie aplikowała ona dotychczas na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej o udzielenie jej zezwolenia pobytowego. Z materiału dowodowego wynika, iż strona nie posiada w Polsce stałego miejsca zamieszkania, czy pracy, nie posiada tu nieruchomości, a jej centrum życiowe znajduje się na [...], gdzie zamieszkuje jej najbliższa rodzina. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł V. S. zaskarżając decyzję w całości i zarzucając jej naruszenie art. 199 ust.1 pkt. 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy analiza materiału dowodowego nie pozwala stwierdzić, aby zostały zrealizowane przesłanki określone w tym przepisie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w całości i zasądzenie kosztów postępowania . W uzasadnieniu skargi wskazał, że jego zachowanie nie wyczerpało przesłanek z przedstawionego wyżej artykułu. Wszystkie orzeczone wobec niego kary grzywny dobrowolnie wykonał. W chwili obecnej, oceniając jego sytuację, z przywołanych w decyzji przez organ wyroków, można jedynie brać pod uwagę wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].02. 2015 r. sygn. akt [...] i wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].02. 2015 roku sygn. akt [...]. Powyższe wyroki skazujące za przestępstwa umyślne nie zrealizowały żadnej z przesłanek zawartych w art. 199 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, które to powodowałyby cofnięcie zezwolenia na pobyt stały. Z analizy wyżej wskazanego artykułu wnioskować należy, iż przesłanka tj. względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może zostać zastosowana w sytuacji poważnego ich naruszenia. Z analizy wyroków w żadnym razie nie można wnioskować, iż naruszenia przez niego dokonane są na tyle poważne, aby można było wydać decyzję o cofnięciu zezwolenia na pobyt stały. Naruszenie porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej nie było poważne. Popełnione przestępstwa czy też wykroczenia w przeważającej mierze kończyły się orzeczeniem wobec jedynie kary grzywny z uwagi na nieznaczny stopień społecznej szkodliwości czynu. Kary grzywny orzeczone zostały w należyty sposób uregulowane. Błędna interpretacja przepisu ustawy o cudzoziemcach nie może prowadzić do przekonania, iż drobne przestępstwa czy też wykroczenia cudzoziemca stanowią działanie, które zagraża bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu Rzeczypospolitej. Skarżący jest osobą pochodzenia polskiego. Zamierza osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej na stałe wraz z rodziną. W ostatnim czasie wraz z rodziną przez dłuższy czas przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobyt ten związany był głównie z planami zakupu nieruchomości w Polsce celem osiedlenia się na stałe. Skarżący również podjął działania związane z sprzedażą nieruchomości na [...]. Żona posiada ważną kartę Polaka. Cofnięcie decyzji zezwalającej na pobyt stały spowoduje rozdzielenie rodziny, godzić będzie w podstawowe wolności gwarantujące ochronę i opiekę życia rodzinnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2016 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2015r. nie naruszają prawa. W ocenie Sądu organy administracji w sposób wyczerpujący i rzetelny zebrały materiał dowodowy, a następnie dokonały wszechstronnej i prawidłowej jego oceny. Podstawą materialnoprawną znajdującą zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu była ustawa z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2013r. poz. 1650 z późn. zm.). Stosownie do treści art. 199 ust. 1 tej ustawy zezwolenie na pobyt stały cofa się cudzoziemcowi, jeżeli: 1) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub 2) wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej, lub 3) w postępowaniu w sprawie udzielenia mu tego zezwolenia: a) złożył on wniosek o udzielenie zezwolenia zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub informacje, lub b) zeznał on nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używał jako autentycznego, lub 4) został skazany prawomocnym wyrokiem w Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne na karę co najmniej 3 lat pozbawienia wolności, lub 5) opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres przekraczający 6 lat. Skarżący niesłusznie utożsamia przesłankę określoną w ust. 1 pkt 1 przepisu z koniecznością skazania cudzoziemca za przestępstwo umyślne na karę co najmniej 3 lat pozbawienia wolności. Jak prawidłowo ocenił organ odwoławczy przesłanki określone w tym przepisie nie muszą zachodzić łącznie. Treść przepisu wskazuje bowiem, że cofnięcie zezwolenia na pobyt stały następuje obligatoryjnie w przypadku zaistnienia którejkolwiek z tych okoliczności. Celem regulacji zawartej w art. 199 ust.1 pkt 1 ustawy jest niewątpliwie ochrona wartości jakimi są bezpieczeństwo państwa, jak też bezpieczeństwo i porządek publiczny, a zatem wartości interesu publicznego. Stan zagrożenia ze względu na postawę i zachowanie cudzoziemca oznacza niewątpliwie potencjalną możliwość wystąpienia zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, nie zaś jego pewność. Brak powiązania tej negatywnej przesłanki uzyskania zezwolenia na czasowe zamieszkanie z naruszeniem norm ustalających porządek prawny, uprawnia organ do samodzielnej oceny wystąpienia zagrożenia dla porządku prawnego na podstawie okoliczności faktycznych sprawy. Norma ta nie wiąże skutków prawnych z faktem skazania za popełnienie przestępstwa lecz z negatywnym jego zachowaniem mogącym wskazywać na zagrożenia dla wartości chronionych, związane z dalszym jego pobytem na terytorium Polski. Skarżący niesłusznie powołuje się na okoliczność, iż spośród ustalonych w toku postępowania skazań za popełnienie przestępstw, które na dodatek nie stwarzały poważnego zagrożenia dla porządku prawnego, aktualnie wobec dobrowolnego wykonania kar grzywny, można brać pod uwagę jedynie dwa wyroki skazujące. Nie ma racji przede wszystkim dlatego, że nie zauważa on konsekwencji wynikających z art. 76 § 2 kk, art. 107 § 4a i art. 108 kk, z których wynika że zatarcie skazania na karę grzywny następuje po upływie roku od jej wykonania, a w przypadku popełnienia kolejnego przestępstwa zatarcie skazań może nastąpić tylko jednocześnie. W ocenie sądu organy administracji przy ocenie zachowania cudzoziemca mogą i powinny brać pod uwagę nawet informacje o zatartych skazaniach, tak więc uwzględnienie przy ocenie postawy cudzoziemca wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] marca 2009 r., sygn. akt [...], który uległ zatarciu nie stanowiło naruszenia prawa. Organy administracji mają obowiązek zapobiegać naruszeniom wartości określonych w w/w przepisie, a oceny zagrożeń dokonywać na podstawie wszystkich istotnych informacji o osobie cudzoziemca, które pozwolą na dokonanie oceny prognozy jego zachowania na przyszłość. Do istotnych informacji należy z pewnością informacja o skazaniu za popełnienie przestępstwa lub wykroczenia, informacja o toczącym się wobec niego postępowaniu karnym, o naruszeniu przepisów regulujących wjazd i pobyt na terytorium Polski. Należy pamiętać, że skoro przepis ten nie wiąże skutków z samym faktem skazania cudzoziemca, tym bardziej istotne znaczenie dla prawidłowego zastosowania przepisu, ma konieczność oceny przez organ także okoliczności związanych z wcześniejszym skazaniem cudzoziemca czy ewentualnie toczącym się postępowaniem karnym wobec cudzoziemca w kontekście jego dotychczasowej postawy. Niekiedy może to być jedyna wskazówka, że osoba przebywająca na terytorium Polski może stanowić zagrożenie. Zasada domniemania niewinności stanowi gwarancję prawidłowego toku postępowania karnego i ma znaczenie dla ciężaru dowodzenia winy w tym postępowaniu, gdyż nakłada obowiązek udowodnienia winy przez oskarżyciela. Zasada ta nie może więc wykluczać stosowania innych norm prawnych, dotyczących sytuacji osoby podejrzanej lub oskarżonej, w tym przypadku normy prawa administracyjnego, która nie wiąże się z przypisaniem odpowiedzialności karnej za zarzucany czyn i nie wywołuje skutków prawnokarnych. Podlega więc ograniczeniom ze względu na potrzebę ochrony innych wartości. Celem przepisu art. 199 ust. 1 pkt 1 jest niewątpliwie ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, a środkiem do realizacji tego celu jest cofnięcie zezwolenia na pobyt stały na terytorium Polski cudzoziemcowi, którego zachowanie wartościom tym zagraża. Ograniczenie jakiego doznaje zasada domniemania niewinności wynika więc w tym przypadku z ustawy, jest niewątpliwie konieczne ze względu na bezpieczeństwo państwa i porządku publicznego i nie narusza istoty wolności i praw cudzoziemca. (art. 31 ust. 3 Konstytucji ). Organy administracji mają obowiązek zapobiegać naruszeniom wartości określonych w w/w przepisie, a oceny zagrożeń dokonywać na podstawie wszystkich istotnych informacji o osobie cudzoziemca, które pozwolą na dokonanie oceny prognozy jego zachowania na przyszłość. W ocenie sądu organ odwoławczy dokonał wszechstronnego rozważenia okoliczności związanych z osobą skarżącego, jego dotychczasowym pobytem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i zachowaniem. Negatywną ocenę co do prognozy zachowania skarżącego na przyszłość w kontekście wartości chronionych wskazaną normą prawną oparł na rzetelnej i logicznej analizie zgormadzonego materiału dowodowego wskazującej na to, że postawa skarżącego wykazuje stałą tendencję do przeciwstawiania się ustalonym normom chroniącym porządek publiczny. Sąd podziela stanowisko organu, że o negatywnej prognozie na przyszłość wskazującej już nie tylko na prawdopodobieństwo, ale wręcz pewność wystąpienia zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego w wyniku dalszego pobytu cudzoziemca w Polsce stanowią takie okoliczności jak: - fakt skazania 9 prawomocnymi wyrokami na kary pozbawienia wolności z zawieszeniem jej wykonania lub kary grzywny (przy czym czterokrotnie za przestępstwo związane z fałszerstwem dokumentu, dwukrotnie za przestępstwo skarbowe i jeden raz za wykroczenie, skazanie za popełnienie przestępstwa kradzieży rozbójniczej), - fakt, iż cudzoziemiec popełnił dwa przestępstwa związane z posłużeniem się sfałszowanymi dokumentami już w toku trwającego postępowania w przedmiocie cofnięcia mu zezwolenia na pobyt stały, po tym jak zapoznał się z materiałem dowodowym w sprawie w dniu 12 lutego 2015 r. (przestępstwa z dnia 19 maja 2015 r. i 20 sierpnia 2015 r.). Powyższe okoliczności opisują zachowanie skarżącego na przestrzeni wielu lat i stanowią całkowicie wystarczającą podstawę do oceny rzeczywistej postawy skarżącego i wiarygodnej prognozy jego zachowania na przyszłość. W ocenie sądu wbrew twierdzeniom skarżącego o błahym charakterze naruszeń prawa, dotychczasowe zachowanie skarżącego utwierdza w przekonaniu, że cudzoziemiec prezentuje niezmienną postawę świadczącą o zupełnej negacji przepisów prawa obowiązujących na terytorium państwa, w którym dotychczas miał prawo przebywać i jak twierdzi zamierza osiedlić się wraz z rodziną. O całkowicie lekceważącym stosunku cudzoziemca do porządku prawnego, a z pewnością instrumentalnym podejściu do przepisów ustawy o cudzoziemcach świadczy z pewnością okoliczność, że w toku trwającego postępowania o cofnięcie zezwolenia na pobyt dopuścił się dwukrotnie przestępstw związanych z posługiwaniem się fałszywymi dokumentami. Niewątpliwie też o tym, że dotychczasowa negatywna postawa cudzoziemca nie ulegnie zmianie należy wnioskować na podstawie częstotliwości, powtarzalności naruszeń prawa, a w końcu dokonaniu przestępstwa z użyciem niebezpiecznego narzędzia. W ocenie sądu rozstrzygnięcie o cofnięciu zezwolenia na pobyt stały zostało wydane z uwzględnieniem zasady proporcjonalności, a więc zastosowany środek nie stanowi nieuzasadnionej, nadmiernej ingerencji w prawa i wolności skarżącego. Naruszenia prawa, których dopuścił się i stopień zagrożenia jaki stwarza na przyszłość uzasadniają tą ingerencję. Ingerencja nie będzie dotyczyła życia rodzinnego skarżącego, gdyż materiał dowodowy (przede wszystkim twierdzenia samego skarżącego k. 85 t. 2/4, wykaz częstotliwości pobytu skarżącego w Polsce k. 36 – 40 t. 2/4, wywiady środowiskowe k. 55-57 t. 2/4) wskazuje w sposób niebudzący wątpliwości, że skarżący nie prowadzi w Polsce życia rodzinnego. Jego centrum życiowe znajduje się na [...], gdzie zamieszkuje wraz z żoną i synem. Skarżący dopiero deklaruje zamiar przeniesienia się z rodziną do Polski (pismo z dnia 17.06.2015 r.), na terytorium której dotychczas nie posiadał ani stałego miejsca zamieszkania, ani pracy, ani jakichkolwiek nieruchomości. Z tożsamych względów rozstrzygnięcie nie naruszy zatem również praw dziecka. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.