IV SA/Wa 2876/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2876/13 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r., wydanym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza K. z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...]. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 12 marca 2014 r. Odbiór przesyłki pokwitował dorosły domownik – K. S. (k. nr 54 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. W dniu 25 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego – k. nr 64 akt sprawy) skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 5 marca 2014 r., jednocześnie zwracając się o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu M. K. wskazała, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone podczas jej nieobecności. Przesyłkę odebrał jej ojciec – J. S. – człowiek osiemdziesięciopięcioletni i niesprawny już umysłowo. Wedle oświadczenia skarżącej, ojciec nie przekazał jej przesyłki, a znalazła ją ona w Wielki Piątek przy okazji porządków. Jak stwierdziła M. K., wprawdzie przesyłka została doręczona dorosłemu domownikowi, jednak doręczający powinien liczyć się z tym, że przekazując ją mocno zaawansowanemu w latach człowiekowi nie osiągnie faktycznego doręczenia przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 87 § 1 ustaw ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak podaje skarżąca, przesyłkę pocztową zawierającą odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2014 r. odnalazła w Wielki Piątek przy okazji porządków. Uwzględniając więc, że podawaną przez stronę przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia jest nieprzekazanie jej rzeczonej przesyłki przez dorosłego domownika, któremu pozostawił ją doręczyciel, należy stwierdzić, że w tym dniu (18 kwietnia 2014 r.) ustała przyczyna uchybienia. W tej sytuacji złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 25 kwietnia 2014 r. nastąpiło z poszanowaniem art. 87 § 1 ppsa. Skoro przedmiotowy wniosek został złożony w terminie, a jednocześnie brak jest przesłanek do stwierdzenia, że jest on niedopuszczalny (art. 88 ppsa), należało ocenić jego zasadność. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 2 ppsa w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżąca wywodzi w przedmiotowym wniosku, że uchybienie terminu spowodowane zostało nieprzekazaniem jej przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie przez dorosłego domownika, któremu pozostawił ją doręczyciel. Strona wywodzi, że ojciec, który odebrał przesyłkę jest osobą niesprawną już umysłowo ze względu na wiek (85 lat), w związku z czym nie przekazał jej przesyłki. W ocenie M. K. w tych okolicznościach uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 5 marca 2014 r. jest niezawinione. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w przekroczeniu terminu. Otóż, jak wynika z akt sprawy obiór przesyłki pocztowej zawierającej odpis postanowienia z dnia 5 marca 2014 r. pokwitowała ta sama osoba (dorosły domownik – K. S.), której doręczyciel pozostawił również przesyłki pocztowe zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (k. nr 8 akt sprawy) i wezwanie do uprawdopodobnienia okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji (k. nr 16 akt sprawy). Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono stronie w dniu 23 grudnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru na k. nr 13 akt sprawy), natomiast wezwanie do uprawdopodobnienia okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji - w dniu 30 stycznia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru na k. nr 17 akt sprawy). Na wykonanie obu tych wezwań przewidziano termin siedmiodniowy (taki sam, jak na wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia 5 marca 2014 r.) i w obu przypadkach skarżąca terminowo dokonała czynności w postępowaniu: 29 grudnia 2013 r. uiściła wpis od skargi (k. nr 14 akt sprawy), a 6 lutego 2014 r. udzieliła odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji (k. 39 akt sprawy). Ta sama osoba odebrała także decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r., na którą - z zachowaniem ustawowego terminu – M. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z powołanych wyżej przepisów ppsa wynika, że ciężar wykazania braku winy w uchybieniu terminowi spoczywa na stronie, która domaga się przywrócenia tego terminu. Strona ta zobowiązana jest więc uprawdopodobnić, że po jej stronie występują przesłanki orzeczenia zgodnego ze złożonym żądaniem. Z obowiązkiem strony wiąże się odpowiadający mu obowiązek Sądu, dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności. Dokonana przez Sąd ocena okoliczności przedstawionych w przedmiotowym wniosku prowadzi do wniosku, że twierdzenie skarżonej o braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 5 marca 2014 r. nie wytrzymuje konfrontacji z przedstawionymi powyżej okolicznościami ustalonymi na podstawie akt sprawy. Skoro przesyłki pocztowe zawierające: 1) zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r., 2) wezwanie do uiszczenia wpisu, 3) wezwanie do wykazania okoliczności mających przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji oraz 4) odpis ostanowienia Sądu z dnia 5 marca 2014 r. doręczyciel pozostawił tej samej osobie, a skarżąca terminowo podjęła czynności procesowe w reakcji na trzy pierwsze doręczenia, to brak jest racjonalnych podstaw, aby za przekonująca uznać argumentację M. K. zawartą w przedmiotowym wniosku. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, iż uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 5 marca 2014 r., nastąpiło bez jej winy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. Na marginesie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 6 ppsa wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W aktualnym stanie sprawy – po wydaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. wyroku oddalającego skargę M. K. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie może już orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji Burmistrza K. z dnia [...] listopada 2011 r.