IV SA/Wa 2876/17

WyrokWSA w Warszawie2018-02-21

Skład orzekający: Agnieszka Wójcik, Anna Falkiewicz-Kluj, Wanda Zielińska-Baran

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pisownia nazwiska cudzoziemca w karcie pobytu powinna być zgodna z pisownią w polskim akcie małżeństwa, czy też z pisownią w dokumencie podróży wydanym przez kraj pochodzenia, jeśli obie pisownie się różnią?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że pisownia nazwiska cudzoziemca w karcie pobytu powinna uwzględniać zarówno brzmienie wynikające z polskiego aktu małżeństwa, jak i zapis w dokumencie podróży. Podkreślono, że zgodnie z polskim prawem, nazwiskiem jest to zamieszczone w akcie małżeństwa, a organ administracji powinien kierować się zasadą praworządności i uwzględniać słuszny interes strony, aby uniknąć negatywnych skutków w przyszłości.
Stan faktyczny
Skarżąca, Y. Z., obywatelka kraju X, zawarła związek małżeński z obywatelem polskim i przyjęła polskie nazwisko "Z.", co zostało odzwierciedlone w polskim akcie małżeństwa. Jej paszport, wydany przez kraj pochodzenia, zawierał transliterację nazwiska "Z.", która różniła się od polskiej pisowni. Organy administracji odmówiły umieszczenia nazwiska w karcie pobytu zgodnie z polskim aktem małżeństwa, powołując się na konieczność zgodności z dokumentem podróży. Skarżąca wniosła skargę do WSA, domagając się uwzględnienia polskiej pisowni nazwiska.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody, zasądzając jednocześnie od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz Y. Z. kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Luiza Cycling, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Y. Z. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały na terytorium RP 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], 2) zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz Y. Z. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...]., po rozpatrzeniu odwołania Y.Z. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], o udzieleniu jej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż Y.Z. (Z.) w dniu [...] grudnia 2016 r. złożyła do Wojewody [...] wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały z uwagi pozostawanie przez nią w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem polskim M.Z. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. Wojewoda [...] udzielił wnioskodawczyni na nazwisko Y.Z. zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia [...] grudnia 2013 r. Na te dane została wydania karta pobytu seria i nr [...] z terminem ważności do dnia 28 kwietnia 2027 roku. W odwołaniu od powyższej decyzji cudzoziemka wniosła o wydanie jej nowej karty pobytu na dane: Y.Z. podnosząc, że powinna posiadać dokumenty na takie same nazwisko, jakie figuruje w jej akcie małżeństwa wydanym przez Urząd Stanu Cywilnego w [...]. Wskazała również, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych [...] dokonując zmiany nazwiska obywatelki swojego kraju korzystało z odpisu zupełnego aktu małżeństwa sporządzonego przez polski Urząd Stanu Cywilnego w [...], nie mając możliwości wykorzystania polskich znaków urzędnicy w [...] nie mogli w paszporcie wstawić kreski na "n", choć uczynili to w pisowni [...] nazwiska "[...]", wstawiając po literze "n" znak miękki zgodnie z przedstawionym tłumaczeniem przysięgłym z języka polskiego na język [...] odpisu aktu małżeństwa. Skarżąca wyjaśniła, iż w paszportach [...] pisownia jest podwójna [...] (język [...]) oraz alfabetem [...] (język [...]). Organ podkreślił, iż odwołująca oprócz pisowni nazwiska nie zakwestionowała decyzji organu I instancji w pozostałej części. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozpatrując odwołanie wskazał, iż zgodnie z art. 242 ustawy o cudzoziemcach pisownia imienia i nazwiska cudzoziemca zawarta karcie pobytu powinna być zgodna z pisownią danych osobowych znajdującą się w karcie podróży cudzoziemca. Karta pobytu w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia go wraz z dokumentem podróży do wielokrotnego przekraczania granicy, zatem zapisy te powinny być zbieżne. Wydanie karty na dane inne niż w dokumencie podróży byłoby niezgodne z obowiązującymi przepisami i stanem faktycznym. Organ stwierdził, iż przepisy ustawy o cudzoziemcach nie regulują jednoznacznie kwestii zapisu danych cudzoziemców w dokumentach wydawanych przez polskie organy administracji, lecz okoliczność ta wynika z przepisów ustawy, karta pobytu ma charakter wtórny w stosunku do dokumentu podróży cudzoziemca. Mając to na uwadze Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. postanowił utrzymać w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Y. Z. zakwestionowała decyzję Szefa Urzędu do Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r. w części dotyczącej pisowni jej nazwiska argumentując, że po zawarciu związku małżeńskiego z obywatelem polskim M. Z. przyjęła nazwisko Z. i posługuje się polskim nazwiskiem. Podkreśliła, że Wojewoda [...] w dniu 28 października 2015 r. wydał jej kartę pobytu nr [...] ważną do dnia 21 kwietnia 2018 r. na nazwisko Z. Skarżąca podniosła, iż art. 244 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach wskazuje, iż w karcie pobytu umieszcza się imię ( imiona) cudzoziemca. Zgodnie z art. 29 ust.1 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego nazwiskiem jest nazwisko zamieszczone w akcie małżeństwa, a nie tłumaczenie polskiego nazwiska obranego po jej mężu ujętego po kolejnych dwóch tłumaczeniach ( z języka polskiego na język [...], a następnie zapisanego w alfabecie [...] po [...]) w paszporcie wydanym przez MSW [...]. Skarżąca stwierdziła, że ma prawo i chce używać nazwiska Z., jakie obowiązuje w Polsce, które także znajduje się w transkrypcji [...] jej paszportu. Pozwoli jej to uniknąć wielu niespodziewanych i trudnych sytuacji, kore może doświadczyć, np. w przypadku nazwiska dzieci. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie nowej decyzji z uwzględnieniem prawidłowej pisowni jej nazwiska, tj. [...], wydanie zezwolenia na pobyt stały na okres 10 lat oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżoną decyzją Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. o udzieleniu skarżącej zezwolenia na pobyt stały w trybie art. 194 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. - o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650 z późn. zm.), z uwagi pozostawanie przez nią w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem polskim M.Z. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii umieszczenia w decyzji organu I instancji i wydanej na jęj podstawie karcie pobytu nazwiska skarżącej w brzmieniu "Z.", zamiast "Z." w brzmieniu zgodnym z aktem małżeństwa wydanym przez Urząd Stanu Cywilnego w [...], z którego wynika, że przyjęła ona nazwisko męża " Z.". Skarżąca nie kwestionuje rozstrzygnięć obu instancji w pozostałym zakresie. Rozpoznając przedmiotową sprawę należy wskazać, iż co do zasady zgodnie z art. 242 ustawy o cudzoziemcach, karta pobytu w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia go, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy. Jak wskazał organ z przepisu tego wynika, że zapisy zawarte w karcie pobytu co do tożsamości cudzoziemca powinny być zbieżne z zapisami zawartymi w jego dokumencie podróży. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, iż we wniosku z dnia 22 grudnia 2016 r. skarżąca, jako Y.Z., wystąpiła o zezwolenie na pobyt stały. Z odpisu zupełnego aktu małżeństwa sporządzonego w dniu 22 grudnia 2016 r. przez USC [...] wynika, że w dniu 31 sierpnia 2013 r. zawarła ona związek małżeński z obywatelem polskim M.Z. i przyjęła nazwisko męża Z. Z kolei z dokumentu podróży wydanym w dniu 4 sierpnia 2015 r., nr [...], wynika, że dokonano transliteracji nazwiska Z. w alfabecie [...] na nazwisko Z.. Dokonano również transliteracji nazwiska Z. w alfabecie [...] w ten sposób, że po literze "n" dodano znak zmiękczający " b ", co w języku polskim oznacza literę "ń". Zatem nazwisko polskie "Z." ma takie samo brzmienie jak w języku [...] w związku z jego transliteracją dokonaną zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 maja 2005 r. w sprawie sposobu transliteracji imion i nazwisk osób należących do mniejszości narodowych i etnicznych zapisanych w alfabecie innym niż alfabet [...]( Dz.U. z 2005 r. nr 102, poz. 855). Pokreślenia wymaga, iż wedle art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego nazwiskiem jest nazwisko zamieszczone w akcie małżeństwa lub akcie zgonu. W art. 27 zdanie 1 Konstytucja RP stanowi, że językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski. Rozwinięcie tej normy konstytucyjnej ma miejsce art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2011 r. nr 43, poz. 224 z późno zm.), statuującym ogólną zasadę, dokonywania wszelkich - urzędowych oraz składania oświadczeń woli przez podmioty wykonujące zadania publiczne w języku polskim. Dopiero przepis szczególny może przewidywać odstępstwo od tej zasady. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarżąca od dnia zawarcia małżeństwa, w świetle prawa polskiego nazywa się Z. a nie jak przyjął organ Z. Zauważyć należy, że transliteracji nazwiska skarżącej Z. dokonał organ kraju jej pochodzenia, wystawiając jej dokument podróży na to nazwisko w dwóch językach, a mianowicie w języku [...] którego brzmienie jest tożsamym z brzmieniem w języku polskim, a także w języku [...] w brzmieniu Z., w którym nie występuje znak zmiękczający literę "n". W takim stanie faktycznym i prawnym jaki zachodzi w niniejszej sprawie organ kierując się zasadą praworządności (art. 6 k.p.a) oraz pogłębiania zaufania obywateli (art. 8 k.p.a), powinien uwzględnić treść art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego, z którego wprost wynika, że w świetle prawa polskiego skarżąca nosi nazwisko Z.. Wobec tego organ w decyzji o zezwoleniu na pobyt stały, jak i w karcie pobytu stałego powinien zamieścić nazwisko skarżącej Z. zarówno w brzmieniu wynikającym z aktu małżeństwa, jak i z dokumentu podróży. W ten sposób zostanie zachowana tożsamość skarżącej co do brzmienia jej nazwiska wynikającego z aktu małżeństwa ( polskiego urzędowego dokumentu), jak i paszportu ( urzędowego dokumentu wydanego przez kraj pochodzenia skarżącej). Wedle zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. ) organ obowiązany jest przy rozpatrywaniu sprawy uwzględnić słuszny interes strony, który w tej konkretnej sprawie przejawia się w tym, że wystawienie karty pobytu z pominięciem nazwiska wynikającego wprost z aktu małżeństwa strony, może pociągać za sobą różnego rodzaju negatywne skutki w przyszłości, które nie są obecnie możliwe do przewidzenia, co też słusznie podnosi w skardze skarżąca. Wolą cudzoziemki, jak wynika ze skargi, jest posługiwać się dokumentem wystawionym na nazwisko jakie przyjęła w związku z zawarciem małżeństwa z obywatelem polskim. Dlatego też nie można uznać aby wydanie skarżącej decyzji na pobyt stały i karty pobytu stałego z uwzględnieniem faktycznego brzmienia i zapisu jej nazwiska w akcie małżeństwa pozostawało w sprzeczności z interesem publicznym. Mając powyższe względy na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 135 p.p.s.a. orzekł jak sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło