IV SA/Wa 2888/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] nakładającą karę pieniężną w wysokości 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) zł na [...] S.A. z siedzibą w W. jako wysyłającego mieszaninę odpadów złomu ołowiu oraz kartonu, bez dokonania zgłoszenia wymaganego na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. UE L 190 z dnia 12 lipca 2006 r. ze zm.). Skargę na decyzję z dnia [...] marca 2012 r. złożyła [...] S.A., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżąca wskazała, że zapłata kary istotnie zaburzy jej bieżącą działalność poprzez możliwą utratę środków przeznaczonych na wykonanie zaciągniętych zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz.1270) - dalej w skrócie: p.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary tj. 50 000 zł, stwierdzić należy, iż uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżącej spółki. Ze względu na okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania ww. decyzji, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania destabilizacji finansowej skarżącej. W tej sytuacji uiszczenie kwoty 50 000 zł może spowodować dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki finansowe, w postaci utraty środków przeznaczonych na wykonanie zaciągniętych zobowiązań. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.