IV SA/Wa 289/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka /spr./, Sędziowie asesor WSA Wanda Zielińska - Baran, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Anna Nader, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2005 r. sprawy ze skargi M. i D. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości - skargę oddala - Starosta Powiatu O. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. powołując się na art. 65 § 1 kpa przekazał wniosek M. i D. R. o rozgraniczenie nieruchomości położonej we wsi M. do Wójta Gminy M. celem załatwienia. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie z urzędu lub na wniosek. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. i D. R.. W zażaleniu podnoszą, że decyzją z dnia [...].01.2000 r. Starosta Powiatu O. dokonał na ich wniosek rozgraniczenia pomiędzy ich działką, a działką Państwa W.. Z tego powodu wystąpili ponownie do starosty o rozgraniczenie z działką W. S.. Nadto zarzucają, że przesłanie wniosku do Urzędu Gminy w M. nie jest celowe, gdyż wójt odmawia rozpoznania wniosku, nie podejmuje żadnych czynności, a brak decyzji uniemożliwia zaskarżenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że stosownie do treści art. 19 kpa organy administracji publicznej obowiązane są z urzędu do przestrzegania swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Sprawy dotyczące rozgraniczenia nieruchomości o co wnoszą skarżący są uregulowane ustawą z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne. Ustawa ta jednoznacznie określa kwestie właściwości rzeczowej organów administracji do załatwiania spraw z zakresu rozgraniczenia nieruchomości. Stosownie do przepisu art. 30 ust. 1 cytowanej ustawy "wójtowie/burmistrzowie, prezydenci miast przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony". Właściwym miejscowo do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o rozgraniczenie nieruchomości jest według organu odwoławczego wójt gminy, na obszarze której leży nieruchomość stanowiąca przedmiot rozgraniczenia. Zatem do rozstrzygnięcia wniosku skarżących właściwy jest Wójt Gminy M., a nie starosta, skoro skarżący wnieśli podanie o rozgraniczenie do organu niewłaściwego to organ ten był obowiązany zgodnie z regulacją art. 65 § 1 kpa przekazać podanie celem jego załatwienia do właściwego organu to jest Wójta Gminy M.. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M. i D. R.. W skardze wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi powołują się, że ich wniosek skierowany do starosty był oparty o przepis art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne, zaś Kolegium Odwoławcze w O. powołało się na inną ustawę. Również Starosta O. w decyzji z dnia [...].01.2000 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości powołał się na inne przepisy, niż Kolegium. W ich ocenie wniosek o rozgraniczenie nieruchomości powinien być rozpoznany przez starostę, a nie wójta gminy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację przytoczoną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Z treści postanowienia starosty z dnia [...].08.2004 r. wynika, że wniosek skarżących M. i D. R. z dnia [...] sierpnia 2004 r., którego w aktach brak dotyczył rozgraniczenia nieruchomości położonych we wsi M. i na podstawie art. 65 § 1 kpa został przekazany Wójtowi Gminy M. jako organowi właściwemu do załatwienia sprawy. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podtrzymali swoje stanowisko, że chodzi im o rozgraniczenie nieruchomości z nieruchomością W. S.. Ich zdaniem to starosta, a nie wójt jest właściwy do załatwienia wniosku, gdyż decyzją z dnia [...] stycznia 2000 r. dokonał rozgraniczenia z nieruchomością p. W.. Zgodnie z art. art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne wójtowie przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek. Skoro nieruchomości będące przedmiotem wniosku o rozgraniczenie położone są w obszarze gminy M. to organem właściwym do rozpatrzenia wniosku jest wójt tej gminy. Zasadnie zatem ich podanie o rozgraniczenie nieruchomości skierowane do starosty zostało przekazane do załatwienia właściwemu organowi. W piśmie z dnia 2 maja 2005 r. skierowanym do sądu po otrzymaniu odpowiedzi na skargę skarżący podnoszą, że w wyniku nieprawidłowo wykonanych pomiarów geodezyjnych nastąpiła zmiana granicy ich działki i zmniejszenie powierzchni o 12 arów oraz bezpodstawne powiększenie działki W. S.. Z powyższego można wnosić, że kwestionują przeprowadzone pomiary geodezyjne, domagają się korekty ewidencji gruntów w zakresie powierzchni działki i weryfikacji granic działki. Stosownie do art. 22 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Organem administracji geodezyjnej i kartograficznej jest starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego (art. 6a ust. 2 pkt 6 cyt. ustawy). Każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym może w terminie 30 dni od dnia ich ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa zgłaszać zarzuty do tych danych. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów rozstrzyga w drodze decyzji starosta. Zarzuty zgłoszone po tym terminie traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów. Skarżący zatem wadliwie określili żądanie skierowane do starosty jako wniosek o rozgraniczenie nieruchomości, gdy tymczasem chodzi im o zmianę w ewidencji gruntów w zakresie powierzchni nieruchomości, a w ślad za tym o zmianę przebiegu granicy działki w stosunku do obecnie obowiązującej. W tej sytuacji nie ma podstaw by uznać, że kwestionowane przez nich rozstrzygnięcia organów obu instancji naruszają prawo skoro konsekwentnie w toku postępowania administracyjnego podtrzymywali stanowisko, że wnoszą o rozgraniczenie działek, a organem właściwym do przeprowadzenia rozgraniczenia jest wójt. Przekazanie wniosku o rozgraniczenie nieruchomości do wójta nie zamyka skarżącym drogi do złożenia wniosku do starosty o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1270) skargę należało oddalić.