IV SA/Wa 2890/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora [...] postanawia: odrzucić skargę. W dniu 21 listopada 2012 r. skarżący A. S. wniósł skargę na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko [...] ([...]). Prezes Rady Ministrów wniósł o odrzucenie skargi. Z akt sprawy wynika, że A. S. w 2003 r. brał udział w konkursie na stanowisko [...] ([...]). Konkurs był prowadzony na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r., Nr 49, poz. 483, ze zm.). Uchwałą zespołu konkursowego z dnia 29 października 2003 r. inny kandydat niż wnioskodawca został wskazany jako najlepszy kandydat na stanowisko [...]. A. S. odwołał się od wyników konkursu do Szefa Służby Cywilnej, który stanowiskiem zawartym w piśmie z [...] grudnia 2003 r., nr [...] odwołania tego nie uwzględnił. Na powyższe stanowisko, zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2003r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uznał ją za decyzję i postanowieniem z 23 listopada 2004 r. (sygn. akt II SA/Wa 1731/04) skargę odrzucił z uwagi na niewyczerpanie przed jej wniesieniem środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowienie to stało się prawomocne. Pismem z 5 lutego 2005 r. skarżący złożył do Szefa Służby Cywilnej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] grudnia 2003 r. i wniósł o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Decyzją z [...] lutego 2007 r. nr [...] Prezes Rady Ministrów powołując się na art. 105 § 1 K.p.a. w zw. z art. 84 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych (Dz.U. Nr 170, poz. 1217) po rozpatrzeniu wniosku A. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Szefa Służby Cywilnej z [...] grudnia 2003 r., znak [...], umorzył postępowanie w sprawie. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał, że w dniu 27 października 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218 ze zm.), której art. 133 uchylił powołaną wyżej ustawę o służbie cywilnej z dnia 18 grudnia 1998 r. Wobec tego, że przepisy nowej ustawy nie regulują prowadzenia konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej, dalsze postępowanie w sprawie wniosku A. S. stało się bezprzedmiotowe. Poza tym ustawodawca w art. 84 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych, postanowił, że postępowanie dotyczące konkursów na stanowiska, o których mowa w art. 4, wszczęte na podstawie dotychczasowych przepisów do dnia wejścia w życie ustawy ulegają zakończeniu z tym dniem. Do takich stanowisk należało stanowisko [...], dlatego też z mocy powyższych uregulowań brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania w sprawie z wniosku A. S. Pismem z dnia 23 lutego 2007 r. A. S. zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] Prezes Rady Ministrów utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] lutego 2007 r. Na decyzję z [...] marca 2007 r. A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił ją wyrokiem z 9 grudnia 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 608/08). Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 767/11 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji z 9 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć – zgodnie z § 2 powołanego artykułu – sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Zaskarżona do Sądu decyzja z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] wydana została przez Szefa Służby Cywilnej w pierwszej instancji. Od tej decyzji skarżącemu - jako stronie postępowania - przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy, skarżący wyczerpał przysługujący mu tryb zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, jednakże skargę wniósł na rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy skarżącemu, że sprawa konkursu na stanowisko [...] ([...]) była już badana przez sądy administracyjne. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 767/11 wyjaśnił A. S., że jeżeli w wyniku zmiany stanu prawnego uchylono lub zmieniono przepisy materialnoprawne w ten sposób, że wyłączono dawny tryb postępowania (a taka sytuacja miała miejsce w tej sprawie), postępowanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 105 § 1 K.p.a. w zakresie w jakim rozpoznanie i rozstrzygniecie sprawy stało się bezprzedmiotowe, kończy się decyzją o umorzeniu postępowania. Przedstawiony stan sprawy jednoznacznie wskazuje, że sprawa legalności tj. zgodności z prawem konkursu na stanowisko [...] o nr [...] została już prawomocnie rozstrzygnięta ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tej sytuacji ponowne badanie legalności wydanych w tej sprawie decyzji byłoby niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.) Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.