IV SA/Wa 2890/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-12-04
Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Sękowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia, która ma charakter przygotowawczy i nie przyznaje uprawnienia do rozpoczęcia robót budowlanych, podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia, mająca charakter przygotowawczy i nie przyznająca uprawnienia do rozpoczęcia robót budowlanych, nie podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu tego przepisu. Sama okoliczność, że decyzja ta może prowadzić do wydania kolejnych rozstrzygnięć, nie jest wystarczającą przesłanką do jej wstrzymania.Stan faktyczny
Stowarzyszenie [...] oraz E. A. złożyli skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dotyczącą ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. W skargach zawarto wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując potencjalne negatywne skutki dla środowiska i zdrowia ludzi oraz możliwość realizacji inwestycji przed potwierdzeniem jej zgodności z prawem. Wcześniejsze wnioski o wstrzymanie wykonania zostały odmówione, a skargi połączono do wspólnego rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] oraz E. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -
Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że z dokumentacji przedstawionej przez inwestora wynika, że żadna z planowanych 11 elektrowni nie spełnia obowiązujących wymogów dotyczących minimalnej odległości od zabudowy mieszkaniowej. Ponadto, wielce prawdopodobnym jest, że inwestycja zostanie zrealizowana zanim będzie potwierdzona jej niezgodność z prawem.
Niezależnie od powyższego decyzja stała się także przedmiotem skargi E. A. W tej skardze również zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go realną możliwością wybudowania i uruchomienia wiatraków, których funkcjonowanie będzie zagrażać zdrowiu i życiu ludzi oraz otaczającej przyrodzie poprzez negatywne oddziaływanie. Zdaniem skarżącej, skutki inwestycji mogą doprowadzić do nieodwracalnych zmian w organizmach ludzi, zwierząt oraz środowisku przyrodniczym. Ponadto skarżąca podniosła, że budowa infrastruktury z uwagi na sposób posadowienia może doprowadzić do dewastacji terenów rolniczych, co w następstwie skutkować będzie koniecznością wieloletniej rekultywacji zniszczonych terenów.
Wnioski zostały rozpoznane odmownie postanowieniami z 15 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2890/16 oraz IV SA/Wa 2891/16. W uzasadnieniu odmowy podkreślono, że instytucja wstrzymania wykonania ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Natomiast zaskarżona decyzja ustalała środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia, których uzyskanie jest jednym z warunków wymaganych przez ustawodawcę do ubiegania się o uzyskanie pozwolenia na budowę. Ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla określonego przedsięwzięcia lub stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie oznacza automatycznie zgody na podjęcie jakichkolwiek robót budowlanych związanych z jego realizacją. Zatem sama przedmiotowa decyzja, jako niewykonalna, nie może również spowodować wyrządzenia znacznych szkód lub trudnych do odwrócenia skutków.
Na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 r. obie skargi zostały połączone na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnatura akt IV SA/Wa 2890/16. Rozprawa została odroczona, a obie skarżące strony ponowiły wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, nie wskazując nowych lub podtrzymując dotychczas przedstawione argumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując oceny ponownie złożonych wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd podkreśla, że kwestia wstrzymania wykonania decyzji była już przedmiotem rozpoznawania w niniejszej sprawie, a w powołanych wyżej postanowieniach przedstawione zostały powody odmowy uwzględnienia żądania.
Zatem ponownie przypomnieć należy, że wstrzymanie wykonania może nastąpić wyłącznie w stosunku do aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Natomiast przedmiotem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie jest ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla określonego przedsięwzięcia. Ma ona, co zostało we wcześniejszych postanowieniach wytłumaczone, charakter przygotowawczy, a na jej podstawie inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych, gdyż jest ona dopiero etapem prowadzącym do starania się o pozwolenie na budowę, w myśl art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Nie przyznaje ona uprawnienia do rozpoczęcia jakichkolwiek prac. Natomiast sama okoliczność, że funkcjonowanie tej decyzji w obrocie prawnym może spowodować wydanie kolejnych rozstrzygnięć prowadzących do realizacji przedsięwzięcia, nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymującą. Ponadto należy zauważyć, że nawet jeśli decyzje takie zostaną wydane, możliwość złożenia wniosku o ich wstrzymanie będzie przysługiwać w wyniku ich zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło