IV SA/Wa 2899/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.), Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant ref. staż. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2017 r. sprawy ze skargi O. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego O. z siedzibą w W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 1a, art. 82, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235, ze zm.), określanej dalej jako ustawa ooś, w związku z art. 19 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. (Dz.U. z [...], poz. [...]), a także § 2 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397, ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku O. S.A. z siedzibą w W., ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Budowa gazociągu [...] DN1000 MOP 8,4 MPa ok. 130 km wraz z obiektami towarzyszącymi i infrastrukturą niezbędną do jego obsługi, obejmującą: Odcinek I – [...] o długości ok. 46 km, Odcinek II – [...] o długości ok. 84 km" w wariancie 1 wnioskowanym do realizacji. W pkt I.1 decyzji Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia wskazując, że przedmiotem planowanego przedsięwzięcia jest budowa gazociągu przesyłowego wysokiego ciśnienia o średnicy DN 1000 MOP 8,4 MPa [...]: Odcinek I – [...] (ok. 46 km), Odcinek II – [...] (ok. 84 km) na terenie dwóch województw: [...] (ok. 86,5 km) oraz [...] (ok. 43,5 km). Wskazał na terenie jakich gmin znajdują się działki przeznaczone pod lokalizację gazociągu oraz infrastruktury towarzyszącej. Organ podał, że na terenie województwa opolskiego przedmiotowy gazociąg zrealizowany zostanie: 1) na terenie powiatu [...]: w gm. L. - od ok. 0+000 do 0+850 km, 2) na terenie powiatu [...]: w gm. Z. - od ok. 0+850 do 7+620 km; w gm. G. - od ok. 7+620 do 24+500 km, 3) na terenie powiatu [...]: w gm. T. - od ok. 24+500 do 26+120 km; w gm. P. - od ok. 26+120 do 37+930 km; w mieście O. - od ok. 37+930 do 40+605 km oraz od 42+875 do 44+465 km; w gm. K. - od ok. 40+605 do 42+575 km; w gm. D. - km ok. 42+575 - 42+875; 44+465 - 55+550, 4) na terenie powiatu brzeskiego: w gm. L. - od ok. 55+550 do 74+080 km; w gm. O. - od ok. 74+080 do 75+130 km; w gm. S. - od ok. 75+130 - 86+350 km. Na terenie województwa [...] kilometraż gazociągu wyniesie odpowiednio: 1) na terenie powiatu [...]: w gm. O. - od ok 86+350 do 113+150 km, 2) na terenie powiatu [...]: w gm. C. - od ok. 113+150 do 126+080 km; w gm. D. – od ok. 126+080 do 130+000 km. Organ ustalił budowę trzech odgałęzień gazociągu DN 1000, tj.: DN 400 na terenie powiatu [...], w gm. T, w obrębach[...] - o długości ok. 4,0 km; DN 300 na terenie powiatu [...], w gm. L, obręb [...] - o długości ok. 0,3 km; DN 200 na terenie powiatu [...], w gminie O, obręb [...] - o długości ok. 0,3 km. Określił również budowę infrastruktury towarzyszącej, w tym: - Zespołów Zaporowo-Upustowych (ZZU) na trasie gazociągu DN 1000, zlokalizowanych odpowiednio: ZZU 1 - w okolicy miejscowości O (woj. [...], gm. G) - w ok. 10,2 km trasy gazociągu, ZZU 2 - w okolicy miejscowości K (woj. [...], gm. T) – w ok. 24,5 km trasy gazociągu, ZZU 3 - w okolicy miejscowości Z (woj. [...], gm. K) - w ok. 41,4 km trasy gazociągu, ZZU 4 - w okolicy miejscowości K (woj. [...], gm. D), - w ok. 49,8 km trasy gazociągu, ZZU 5 - w okolicy miejscowości B (woj. [...], gm. L) - w ok. 64,8 km trasy gazociągu, ZZU 6 - w okolicy miejscowości S (woj. [...], gm. S) - w ok. 79,8 km trasy gazociągu, ZZU 7 - w okolicy miejscowości G (woj. [...], gm. O), - w ok. 93,7 km trasy gazociągu, ZZU 8 - w okolicy miejscowości S (woj. [...], gm. O) – w ok. 104,3 km trasy gazociągu ZZU 9 - w okolicy miejscowości N (woj. [...], gm. C) - w ok. 120,9 km trasy gazociągu - wraz z drogami dojazdowymi do nich, w miejscach gdzie nie będzie możliwości wykorzystania sieci dróg istniejących, - układu przyłączeniowego z projektowanym gazociągiem DN 1000, MOP 8,4MPa relacji [...], - układu przyłączeniowego z projektowanym gazociągiem [...] DN 1000, MOP 8,4 MPa w gminie L, - śluzy odbiorczo-nadawczej tłoka przy zespole zaporowo-upustowym w S (pomiędzy 79 km, a 80 km trasy projektowanego gazociągu DN 1000) oraz śluzy nadawczej przy zespole zaporowo-upustowym w B, - układów, systemu ochrony katodowej, w tym stacji ochrony katodowej w rejonie miejscowości S (gm. D, w ok. 127,7 km trasy gazociągu) oraz układów zasilania (AKPiA) elektroenergetycznego wraz z przyłączami. W pkt I.2 decyzji organ określił warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. W szczególności zalecił, by przed rozpoczęciem prac budowlanych teren przedsięwzięcia wyposażyć w zaplecze budowy, w tym urządzenia sanitarne ze szczelnymi bezodpływowymi zbiornikami do gromadzenia nieczystości płynnych o charakterze bytowym, które następnie należy przekazywać specjalistycznym firmom w celu ich wywozu na oczyszczalnię ścieków. Podał które prace zmienne należy prowadzić z wykorzystaniem metod bezwykopowych oraz określił termin prowadzenia prac montażowych, ziemnych i budowlanych oraz transportu materiałów. Ponadto organ określił wymogi techniczne zabezpieczające gazociąg i wskazał, że tereny przeznaczone pod składowanie materiałów mogących stwarzać zagrożenie dla środowiska gruntowo-wodnego, tereny tankowania maszyn i sprzętu budowlanego, uszczelnić za pomocą materiałów izolacyjnych (np. geomembran, czy folii PCV), warstwy piasku o grubości 10 cm oraz utwardzić, wykorzystując do tego celu płyty betonowe zakończone krawężnikiem. Ponadto organ podał, że tereny przeznaczone pod magazynowanie niezbędnych na etapie realizacji materiałów oraz elementów wyposażenia, innych niż wymienione w pkt 5, lokalizować wyłącznie na nawierzchni utwardzonej (np. płytami betonowymi). Nadto nałożył obowiązek, by wykorzystywane w czasie prac substancje chemiczne (w tym paliwa, oleje, rozpuszczalniki i itp.), przechowywać wyłącznie w obrębie miejsc zabezpieczonych w sposób wskazany w pkt 5, w szczelnych, fabrycznych opakowaniach. Organ nałożył obowiązek, by zaplecza budowy oraz techniczne, bazy materiałowe i sprzętowe, place magazynowe, miejsca przechowywania substancji niebezpiecznych oraz magazynowania odpadów, miejsca tankowania maszyn i pojazdów, należy lokalizować poza polderami i terenami zagrożonymi powodzią, poza terenami, na których występują gleby I i II klasy bonitacyjnej oraz w odległości nie mniejszej niż: 100 m od dolin rzek, cieków wodnych, rowów; 100 m od zbiorników wodnych (naturalnych i sztucznych); 200 m od podziemnych ujęć wody; 200 m od terenów zabagnionych lub zawodnionych; 50 m od terenów leśnych; 200 m od terenów cennych przyrodniczo, wymienionych w pkt 12 oraz innych, wskazanych przez nadzór przyrodniczy, o którym mowa w pkt 40. Organ nałożył obowiązki dotyczące wyposażenia prac montażowych. Ponadto nakazał: - wyłączać silniki pojazdów i urządzeń spalinowych w czasie przerw w pracy, - w przypadku ewentualnego, awaryjnego wycieku do gruntu substancji ropopochodnych lub innych substancji niebezpiecznych, niezwłocznie usunąć zanieczyszczenia, przekazać uprawnionym podmiotom, zajmującym się ich unieszkodliwianiem i przywrócić teren do stanu pierwotnego, - dla gazociągu DN 1000, prace ziemne realizować w pasie montażowym o szerokości: do 32 m w obrębie terenów nieleśnych, na obszarach szczególnie cennych przyrodniczo, tj. w obrębie zidentyfikowanych na trasie przedmiotowego gazociągu siedlisk przyrodniczych: świeżych łąk użytkowanych ekstensywnie (6510) w kilometrach od ok. 10+400 do 10+650, od ok. 13+800 do 14+600, zmiennowilgotnych łąk trzęślicowych (6410) w kilometrach od ok. 21+850 do 22+150; w miejscach rozrodu chronionych gatunków zwierząt w kilometrach od ok. 2+150 do 2-850, ok. km 18+050, ok. 49+200, od ok. 58+450 do 58+850, od ok. 76-300 do 76+650, od ok. 99+300 do 99+350 lub też świeżych łąk użytkowanych ekstensywnie, stanowiących miejsce rozrodu chronionych gatunków zwierząt w kilometrach od ok. 36+900 do 37+700, do 36 m w obrębie pozostałych terenów nieleśnych, a do 26 m w obrębię terenów leśnych lub zadrzewionych, na obszarach szczególnie cennych przyrodniczo, tj. w obrębie zidentyfikowanych na trasie przedmiotowego gazociągu siedlisk przyrodniczych: łęgów wierzbowo-topolowych (91E0) w kilometrze od ok. 37+200 do 37+500, od ok. 106+100 do 106+200 oraz od ok. 106+300 do 106+400, natomiast do 28 m w obrębie pozostałych terenów leśnych lub zadrzewionych, - dla gazociągów DN 400, DN 200 i DN 300 prace ziemne realizować w pasie montażowym o szerokości: do 20 m w obrębie terenów nieleśnych; do 10,5 m w obrębie terenów leśnych, - drogi technologiczne, zlokalizowane w pasie montażowym oraz tymczasowe drogi dojazdowe do pasa montażowego utwardzić (np. poprzez zastosowanie nawierzchni żwirowych lub płyt żelbetowych), a po zakończeniu prac realizacyjnych, zdemontować oraz przywrócić dotychczasową formę użytkowania terenu, - przemieszczanie, w trakcie budowy gazociągu, maszyn budowlanych i środków transportu, zorganizować wyłącznie po ściśle wytyczonych drogach dojazdowych oraz technologicznych, zlokalizowanych w pasie montażowym, - powstające w trakcie realizacji odpady niebezpieczne, do czasu ich odbioru przez upoważnione jednostki, magazynować selektywnie, w szczelnych, zamkniętych i oznakowanych pojemnikach, odpornych na działanie substancji w nich zawartych, pod zadaszeniem, w wydzielonych miejscach na terenie zapleczy budowy, na płaskim, utwardzonym (np. płyty betonowe) i uszczelnionym (np. folia, geomembrany itp.) podłożu, zabezpieczającym przed przenikaniem odcieku do gruntu, - odpady inne niż niebezpieczne, do czasu ich odbioru przez upoważnione jednostki, wstępnie magazynować w kontenerach na terenie zaplecza budowy, - odpady komunalne gromadzić tymczasowo w specjalnie do tego przystosowanych kontenerach, - przed przystąpieniem do prac ziemnych, w obszarach użytków rolnych, zebrać warstwę humusu w pasie o szerokości ok. 10 m nie dopuszczając do zmieszania z pozostałą masą ziemną z wykopów (masy mineralne i organiczne składować odrębnie - w osobnych pryzmach). Zdjęty, w związku z przygotowaniem terenu pod inwestycję, humus składować: pod przykryciem zapobiegającym wysychaniu, w wydzielonym pasie placu montażowego w regularnych pryzmach o wysokości do 1,5 m i szerokości do 4 m, przez okres nie dłuższy niż 1 rok, w odległości nie mniejszej niż 0,5 m od krawędzi wykopu. Nie zdejmować humusu w czasie intensywnych opadów i bezpośrednio po nich, aby uniknąć zanieczyszczenia gruntem nieorganicznym, - po zakończeniu prac budowlanych i montażowo-instalacyjnych, warstwę ziemi urodzajnej oraz grunty mineralne, wykorzystać do zasypania wykopów, z zachowaniem kolejności warstw (tj. wykop liniowy, zasypać urobkiem deponowanym wzdłuż wykopu, tzn. w pierwszej kolejności gruntem mineralnym rodzimym, następnie gruntem urodzajnym (humusem)), a teren przywrócić do stanu pozwalającego na jego dotychczasowe użytkowanie, przy czym zakazuje się wprowadzania w obręb pasa montażowego humusu z obecnością roślin inwazyjnych. Po stwierdzeniu takich gatunków przez nadzór przyrodniczy humus należy potraktować jak odpad, - na terenach zmeliorowanych, dostosować głębokość posadowienia gazociągu do głębokości ułożenia ciągów drenarskich tzn. zapewnić grubość przykrycia gazociągu nie mniejszą niż 1,3 m, licząc od poziomu terenu do górnej krawędzi rury, - w przypadku uszkodzenia sieci drenarskich lub systemów melioracyjnych w trakcie wykonywanych prac realizacyjnych w obszarach zmeliorowanych, niezwłocznie powiadomić o tym fakcie zarządcę sieci oraz przeprowadzić ich odbudowę pod nadzorem wyspecjalizowanych firm melioracyjnych, - przekroczenia cieków wykonywane metodą wykopu otwartego, przeprowadzać przy temperaturze wody poniżej 10°C, przy niezahamowanym przepływie wody, tj. z zachowaniem przepływu biologicznego, w warunkach minimalnych przepływów cieków, niżówek lub przy okresowo wyschniętym korycie (w przypadku cieków okresowych). Organ wskazał sposób wykonania robót określając, że podczas przekraczania cieków metodą wykopu otwartego, w miejscu przekroczenia rzek umocnić skarpy i dno materiałami pochodzenia naturalnego (np. faszyna, czy kamienie), nakazując by naruszone w trakcie wykonywania prac realizacyjnych (w tym przekopu otwartego, poboru i zrzutu wód) brzegi cieków, odtworzyć oraz zabezpieczyć koryto cieku przed rozmyciem, stosując zabezpieczenia skarp, np. poprzez ubicie i zagęszczenie gruntu warstwami, darniowanie, obsianie rodzimymi gatunkami roślin, faszynowanie, narzut ziemno-faszynowy, biowłókna itp. Organ nakazał, by podczas wykonywania prac polegających na przekraczaniu cieków powierzchniowych i rowów oraz prac związanych z poborem wód z odbiorników, nie dopuszczać do zmętnienia wody, rozmycia koryta cieku i zanieczyszczenia wód oraz środowiska gruntowo-wodnego (w szczególności substancjami ropopochodnymi), a zrzut wykorzystanej wody do odbiornika prowadzić poprzez rozdeszczowywanie. Podał, by pobór wód do prób hydraulicznych oraz płuczki prowadzić z cieków naturalnych, po uzgodnieniu z zarządcą cieku oraz zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu wodno-prawnym, a w przypadku braku takiej możliwości z sieci wodociągowej, np. za pomocą beczkowozów. W miejscach poboru i zrzutu wód, zastosować tymczasowe wzmocnienia brzegów cieków (np. płyty betonowe), które po zakończeniu prac należy usunąć oraz przywrócić dotychczasową formę użytkowania terenu. Określił ponadto obowiązki dotyczące odprowadzania wody, zastosowania zamkniętego obiegu płuczki wiertniczej, sposobu układania gazociągu, tymczasowego ekranowania, sposobu przygotowania pasa montażowego, ochrony poszczególnych gatunków zwierząt, prowadzenia prac pod nadzorem przyrodniczym, usunięcia i zabezpieczenia drzew, sposobu składowania materiałów. W pkt I.3 decyzji organ określił wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ooś: 1. ZZU zaprojektować jako podziemne. 2. Przewidzieć lokalizację ZZU w odległościach nie mniejszych niż 220 m od terenów zabudowy mieszkaniowej. 3. Określić warunki i sposób zagospodarowania mas ziemnych wydobytych w trakcie robót budowlanych i planowanych do wykorzystania, do celów budowlanych, w stanie naturalnym, na terenie, na którym zostały wydobyte w związku z realizacją inwestycji. W pkt II decyzji organ stwierdził konieczność monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na etapie eksploatacji w poniższym zakresie prowadzenia ciągłego monitoringu eksploatacji gazociągu, uwzględniającego sygnalizację stanu zaworów oraz stanu rurociągu, polegającego na zastosowaniu urządzeń pomiarowych i rejestrujących parametry pracy instalacji. W pkt III decyzji organ wyraził stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy ooś. Organ stwierdził, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy ooś. W pkt IV decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W pkt V organ wymienił załączniki do decyzji: nr 1 – charakterystyka całego przedsięwzięcia, nr 2 – arkusze map w skali 1:25000, z przebiegiem trasy gazociągu. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła B.K., wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zarzuciła: - naruszenie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), określanej dalej jako k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sposób pozwalający na ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością, - naruszenie art. 37 ustawy ooś poprzez nieodniesienie się w pełni do wniosków składanych przez skarżącą w trakcie konsultacji społecznych, - niezgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, - błędne ustalenia w dokumentacji odnośnie stref kontrolowanych, - zagrożenie wybuchem ze względu na odkładanie zwałów humusu i ziemi z wykopów na istniejących gazociągu [...], do którego równolegle będzie budowana przedmiotowa inwestycja (zagrożenie dla strony i jej rodziny na skutek realizacji inwestycji), - zagrożenie ze względu na prowadzenie gazociągu w obrębie rzeki [...], będącej źródłem wody pitnej dla miasta W., - wadliwość raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który zdaniem strony nie zawiera wszystkich elementów wskazanych w ustawie ooś (w raporcie brak wykonanych przez doświadczonych ekspertów analiz, a braki te mogą spowodować, że przedsięwzięcie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu odwołania B.K. od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. o środowiskowych uwarunkowaniach: 1. Uchylił pkt I.2.8 decyzji i w tym zakresie orzekł: "Zaplecza budowy oraz techniczne bazy materiałowe i sprzętowe, place magazynowe, miejsca przechowywania substancji niebezpiecznych oraz magazynowania odpadów, miejsca tankowania maszyn i pojazdów, należy lokalizować poza: polderami i terenami zagrożonymi powodzią; terenami, na których występują gleby I i II klasy bonitacyjnej; obszarem specjalnej ochrony ptaków Grądy Odrzańskie PLB02000; obszarami mającymi znacznie dla Wspólnoty: [...]; terenem parków krajobrazowych [...], oraz w odległości nie mniejszej niż: 100 m od dolin rzek, cieków wodnych i rowów, 100 m od zbiorników wodnych, 200 m od podziemnych ujęć wody, 200 m od terenów zabagnionych lub nawodnionych, 50 m od terenów leśnych, 200 m od terenów cennych przyrodniczo wymienionych w punkcie 12 oraz innych, wskazanych przez, nadzór przyrodniczy, o którym mowa w punkcie 40." 2. Uchylił pkt I.2.14 i w tym zakresie orzekł: "Drogi technologiczne, zlokalizowane w pasie montażowym oraz tymczasowe drogi dojazdowe do pasa montażowego utwardzić (np. poprzez Zastosowanie nawierzchni żarowych lub płyt żelbetowych), a po zakończeniu prac realizacyjnych, zdemontować, oraz przywrócić dotychczasową formę, użytkowania terenu. Tymczasowe drogi dojazdowe do pasa montanowego lokalizować poza obszarami o znaczeniu dla Wspólnoty oraz [...] Parkiem Krajobrazowym i parkiem Krajobrazowym [...]. W obszarze specjalnej ochrony ptaków [...] PLB020002 tymczasowe drogi dojazdowe do pasa montażowego wytyczyć poprzez adaptacje już istniejących dróg i ścieżek". 3. Uchylił pkt I.2.28 i w tym zakresie orzekł: "Pobór wód do prób hydraulicznych oraz płuczki, prowadzić z cieków naturalnych, po uzgodnieniu z zarządcą cieku oraz Zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu wodno - prawnym, a w przypadku braku takiej możliwości z sieci wodociągowej. W miejscu poboru i zrzutu wód, zastosować tymczasowe wzmocnienia brzegów cieków (np. płyty betonowe), które po zakończeniu prac należy usunąć oraz przywrócić dotychczasowa formę użytkowania terenu. Przy poborze i zrzucie wód z [...] w okolicach miejscowości S i C nie prowadzić prac na terenie [...] Parku Krajobrazowego, a w przypadku braku takiej możliwości wszelkie roboty budowlane wykonywać w sposób jak najmniej ingerujący w powierzchnię terenu. Ewentualne umocnienie brzegów [...] wykonać wyłącznie w oparciu o materiały naturalne. Wszystkie prace związane z poborem i zrzutem w powyższej lokalizacji prowadzić pod kierunkiem i zgodnie z wytycznymi specjalistów z nadzoru przyrodniczego." 4. Uchylił pkt I.2.35 i w tym zakresie orzekł: "W trakcie wykonywania prac realizacyjnych nie dopuszczać do zasypywania oczek wodnych, rozlewisk, koryt cieków i rowów melioracyjnych. W przypadku braku takiej możliwości wszystkie ww. piórniki wodne i rozlewiska znajdujące się w pasie montażowym przedsięwzięcia, które zostaną naruszone (np. poprzez częściowe Zasypanie) podczas budowy, należy po jej ukończeniu odtworzyć w postaci jak najbardziej zbliżonej do ich pierwotnego wyglądu. Wszystkie prace związane z powyższymi czynnościami prowadzić pod kierunkiem i zgodnie Z ustaleniami herpetologa z nadzoru przyrodniczego. Odtworzenie nie dotyczy tych części zbiorników, które będą zlokalizowane w strefie kontrolowanej gazociągu. Dodatkowo wszelkie stwierdzone miejsca rozrodu płazów położone w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji należy wygrodzić od strony placu budowy. Wskazanie miejsca rozrodu płazów i sposób wygrodzenia wskażę herpetolog z nadzoru przyrodniczego." 5. Uchylił pkt I.2.39 i w tym zakresie orzekł: "Na odcinkach gazociągu w km 25+950 - 26+300 (rzeka [...]), 60+300 - 60 + 500 (rzeka [...]), 94 +250 - 94+650 (rzeka [...]), 107+550 - 107+560, 107+680 - 107+690, 112+480 - 112+540, 113+330- 113+950, 126+150- 126+950 (rzeka [...]), zastosować metodę bezwykopową w celu Rachowania cennych siedlisk i gatunków. Zakapuje się w tych miejscach wycinki drzew i krzewów oraz dokonywania innych przekształceń terenu. Prace na odcinku gazociągu w km ok.: 0+450 - 2+760 (obszar o znaczeniu dla Wspólnoty [...] oraz Park Krajobrazowy [...]), 60+650 - 61+850 ([...] Park Krajobrazowy), 107+080 - 115+750 (obszar specjalnej ochrony ptaków [...] PLB020002) oraz w następujących lokalizacjach: km ok. 59+850 (użytek ekologiczny "[...]"), km ok. 65+460 (użytek ekologiczny "[...]") oraz ok. 65+300 (użytek ekologiczny "[...]") prowadzić w sposób jak najmniej przekształcający tereny ww. form ochrony przyrody, ograniczając wycinkę drzew i krzewów oraz niszczenie powierzchni ziemi." 6. Uchylił w pkt I.2.40 następujący zapis: "Prace związane z realizacją przedsięwzięcia prowadzić pod nadzorem przyrodniczym, w skład którego wchodzić będą specjaliści z zakresu herpetologii, botaniki, chiropterologii, entomologii i ornitologii, którego zadaniem będzie:" i w tym zakresie orzekł: "Prace związane z realizacją przedsięwzięcia prowadzić pod nadzorem przyrodniczym. Nadzór przyrodniczy ma w szczególności dbać o przestrzeganie warunków realizacji przedsięwzięcia wskazanych w następujących punktów niniejszej decyzji: 1-2.5, 6, 8, 12, 13, 14, 20, 23, 24, 25, 26, 28, 32, 34, 35, 36, 39, 50-58. W skład nadzoru przyrodniczego mają wchodzić: botanik, entomolog herpetolog chiropterolog i ornitolog" 7. Uchylił pkt I.2.42 i w tym zakresie orzekł: "Pas montażowy przygotować poprzez oczyszczenie z roślinności pełnej oraz zdjęcie warstwy humusu poza okresem lęgowym ptaków trwającym od j1 marca do 31 sierpnia. Ze względu na znaczną powierzchnię przeznaczoną pod pasy montażowe dopuszcza się realizację ww. prac przygotowawczych w określonym powyżej okresie lęgowym ptaków wyłącznie w przypadku jeśli ornitolog z nadzoru przyrodniczego nie stwierdzi gniazdowania ptaków na roślinności zielnej lub bezpośrednio na ziemi. Kontrolę sprawdzającą obecność gniazd i lęgów ptaków wykonać na maksymalnie 2 dni przed ewentualnym rozpoczęciem prac. Prace te w sezonie lęgowym muszą być prowadzone pod kierunkiem i zgadnie z wskazaniami ww. ornitologa." 8. Uchylił pkt 1.2.43 i w tym zakresie orzekł: "Przed rozpoczęciem prac i na początku każdego roku ich trwania (do 15 lutego) ornitolog z nadzoru przyrodniczego ma skontrolować miejsca lęgowe bielika w promieniu co najmniej 1 km od trasy gazociągu na odcinku od km 6+200 do 6+700. W przypadku potwierdzenia obecności ptaków w terytorium należy wstrzymać wszelkie prace, w tym na drogach dojazdowych i technicznych, w rejonie od km 6+200 do 6+700 w okresie od 1 stycznia do 31 lipca." 9. Uchylił pkt I.2.48 i w tym zakresie orzekł: "Przy ogrodzeniach, o których mowa w punkcie 45 i 46 nalepy zastosować, po ich zewnętrznej stronie, wkopane w ziemię na równi z powierzchnia terenu wiadra z przepuszczalnym dnem, wyłożone mchem, patykami i liśćmi, do których będą wpadać zwierzęta. W wiadrze nalepy umieścić kij lub patyk, wystający pod dużym kątem, który umożliwi samodzielne wyjście części ze zwierząt, które wpadną do wiadra. Każdego dnia rano (a w terminie 1 marzec - 15 maj i 15 wrzesień - 15 październik dwa razy dziennie, przy czym drugą kontrolę w przeprowadzić w porze przedwieczornej) herpetolog z nadzoru przyrodniczego będzie kontrolował zawartość wiader, a znajdujące się w nich zwierzęta będzie wyjmował i przenosił do właściwych siedlisk, oddalonych co najmniej o 1 km od terenu realizacji inwestycji znajdujących się po drugiej stronie placu budowy. Zagęszczenie rozmieszczenia wiader określi herpetolog z nadzoru przyrodniczego, przy czym odległość między wkopanymi wiadrami nie może być większa niż 1 km, a w następujących odcinkach: 6+410 - 7+200, 9+200 - 9+950, 10+350 - 11+300, 18+050, 48+200 - 48+300, 49+200, 58+550, 61+900 - 62+400, 76+300 - 76+650, 78+550, 89+750 - 91+050, 99+300 - 99+350, 110+450 - 110+550, maksymalna odległość pomiędzy wkopanymi wiadrami nie może przekraczać 100 m." 10. Uchylił pkt I.2.49 i w tym zakresie orzekł: "Na odcinku od km 61+900 do 62+400 wszelkie prace wykonywać poza okresem rozrodczym płazów, tj. pozą terminem 1 marca - 31 sierpnia. Prace prowadzone poza powyższym terminie wykonywać zgodnie z uwagami i pod kierunkiem herpetologa z nadzoru przyrodniczego." 11. Uchylił pkt I.2.52 i w tym zakresie orzekł: "Wycinkę drzew i krzewów prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. poza terminem 1 marca - 31 sierpnia." 12. Uchylił pkt I.2.53 i w tym zakresie orzekł: "Wycinkę drzew o pierśnicy powyżej 50 cm prowadzić pod kontrolą chiropterologa oraz entomologa z nadzoru przyrodniczego, którzy przed przystąpieniem do wycinki dokonają oględzin drzew pod kątem obecności nietoperzy i chronionych gatunków owadów. W przypadku potwierdzenia występowania nietoperzy chiropterolog wskaże dopuszczany sposób prowadzenia wycinki oraz jej dokładny termin, zawierający się między 1 września i 28 lutego, z preferowanym okresem 1 wrzesień - 31 październik. W przypadku potwierdzenia występowania chronionych gatunków owadów entomolog wskaże dopuszczany sposób prowadzenia wycinki oraz jej dokładny termin." 13. Uchylił pkt II i w tym zakresie orzekł: "Stwierdzam konieczność wykonania kompensacji przyrodniczej oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na etapie eksploatacji w poniższym zakresie: 1. Należy wykonać 5 zastępczych schronień dla gadów, w następujących lokalizacjach: 11+300, 12+400, 32+200 - 38+500, 107+220 - 120+200 oraz 1+800 - 2+600 na odgałęzieniu DN400. Dokładne umiejscowienie kopców wskażę herpetolog z nadzoru przyrodniczego. W skład każdego schronienia wchodzi budowa dwóch sąsiadujących z sobą kopców. Jeden składać są musi z karp, pni i gałęzi drzew, przy czym 60% konarów i pni musi mieć grubość min. 20 cm. Parametry: min. 1,5 m, szerokość nie mniejsza niż 1,5 m, długość od 3 do 10 m. Drugi kopiec składać się, ma z kamieni o średnicy min. 30 cm o wysokości min. 1,5 m i długi min. 3 m, o owalnej podstawie. Wszystkie prace związane z wykonaniem zastępcach schronień dla gadów prowadzić pod kontrolą (wizyty nie rzadziej niż raz na 3 dni) i zgodnie z wytycznymi herpetologa z nadzoru przyrodniczego." 2. "Przed przeprowadzeniem wycinki roślinności, w pobliżu budowy przedsięwzięcia, w miejscach wskazanych przez ornitologa z nadzoru przyrodniczego i w konsultacji z właściwym miejscowo nadleśniczym, należy pod kontrolą ww. ornitologa zamontować budki lęgowe dla ptaków w następującej ilości: 35 budek typu A, 15 budek typu A1, 25 budek typu B (w tym 8 dla kowalika), 30 budek półotwartych małych, 25 budek półotwartych dużych, 5 budek dla pustułki. Inwestor wskaże ornitologa, który po zakończeniu inwestycji będzie dbał o coroczne czyszczenie i właściwą konserwację budek, w tym ich wymianę w przypadku zużycia. Przed przeprowadzeniem wycinki roślinności w pobliżu miejsca realizacji przedsięwzięcia, w lokalizacji wskazanej przez chiropterologa z nadzoru przyrodniczego i w konsultacji z właściwym miejscowo nadleśniczym, należy kontrolą ww. chiropterologa rozwiesić 30 skrzynek lęgowych dla nietoperzy. Skrzynki wywiesić w 5 grupach, po 6 skrzynek. W każdej grupie 3 skrzynki model Issel oraz 3 skrzynki model Stratmann. Inwestor wskażę chiropterologa, który będzie dbał po zakończeniu inwestycji o coroczne czyszczenie i właściwą konserwacje budek, w tym ich wymianę w przypadku zażycia. 3. Należy prowadzić ciągły monitoring eksploatacji gazociągu, uwzględniającego sygnalizację stanu zaworów oraz stanu rurociągu polegającego na zastosowaniu urządzeń pomiarowych i rejestrujących parametry instalacji." 14. Uchylił "Pouczenie" zawarte na str. 49 przedmiotowej decyzji i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie. 15. W pozostałej części organ II instancji utrzymał decyzję w mocy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że pismem z dnia 12 października 2015 r. wezwał pełnomocnika inwestora do przedłożenia wyjaśnień. Dotyczyły one m.in. zastosowania metody bezwykopowej, kolizji planowanej inwestycji z obszarami chronionymi, kompensacji, wpływu realizacji przedsięwzięcia na awifaunę, wyjaśnień odnośnie wybranego wariantu. W dniu 29 stycznia 2016 r. inwestor przedłożył odpowiedź na powyższe wezwanie. Ze względu na dalsze wątpliwości co do przedstawionych informacji, organ odwoławczy ponownie wezwał inwestora do przedłożenia wyjaśnień. Odpowiedź otrzymał w dniu 14 czerwca 2016 r. Przed wydaniem decyzji Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska pismem z dnia 5 maja 2016 r. poinformował strony na podstawie art. 10 k.p.a. o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Żadna ze stron nie złożyła uwag we wskazanym terminie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sposób pozwalający na ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością, organ zauważył, że skarżąca nie wskazała, jakiego materiału dowodowego nie zebrał i nie przeanalizował organ pierwszej instancji. Organ drugiej instancji skontrolował postępowanie przeprowadzone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] i uznał, że organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w sposób prawidłowy. Organ nie stwierdził uchybień w prowadzonym w pierwszej instancji postępowaniu, które uzasadniałyby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieodniesienia się "w pełni do wniosków" składanych przez stronę w trakcie konsultacji społecznych, organ zauważył, że zarzut ten również nie został przez stronę sprecyzowany. W trakcie postępowania skarżąca złożyła uwagi zbliżone do zarzutów przedstawionych w odwołaniu, m.in. dotyczące zgodności inwestycji z miejscowym planem, z realizacją inwestycji, zagrożenia dla wód rzeki Oławy, nieprawidłowości odnośnie stref kontrolowanych, natomiast organ odniósł się do powyższych kwestii na stronach 44-49 decyzji. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niezgodności przedmiotowej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego organ stwierdził, że zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy ooś, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej m.in. dla inwestycji w zakresie terminalu, realizowanej w oparciu o ustawę z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. Organ wskazał, że w art. 38 pkt 2 lit. m ww. ustawy jako inwestycje towarzyszące inwestycjom w zakresie terminalu wskazano budowę gazociągu [...], wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województw [...] i [...], a do inwestycji towarzyszących stosuje się odpowiednio wybrane przepisy dotyczące budowy terminalu, w związku z czym nie ma obowiązku badania zgodności przedmiotowej inwestycji z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do zarzutu błędnych ustaleń dokumentacji odnośnie do stref kontrolowanych, organ wskazał, że zgodnie z § 21 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. z 2013 r., poz. 640), gazociągi stalowe o maksymalnym ciśnieniu roboczym (MOP) większym niż 0,5 MPa, należy projektować i budować w taki sposób, aby inne obiekty budowlane znajdowały się w odległości od osi gazociągu nie mniejszej niż: 1) połowa szerokości stref kontrolowanych - na terenie zaliczonym do pierwszej klasy lokalizacji, 2) dwukrotność połowy szerokości stref kontrolowanych - na terenie zaliczonym do drugiej klasy lokalizacji, 3) trzykrotność połowy szerokości stref kontrolowanych - na terenie zaliczonym do trzeciej klasy lokalizacji - na którym usytuowane są te obiekty budowlane. Dla gazociągu DN 1000 strefa kontrolowana wynosi 12 m. Dla planowanych trzech odgałęzień odpowiednio dla DN 400 strefa kontrolowana wynosi 8 m, dla DN 300 i dla DN 200 strefa kontrolowana wynosi 6 m. Przedmiotowa inwestycja spełnia więc wszelkie wymagania w zakresie stref kontrolowanych. Jednocześnie organ podał, że w odwołaniu skarżąca wskazując na strefy kontrolowane powołuje się na nieaktualne rozporządzenie, które straciło moc prawną. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zagrożenia dla zdrowia i życia strony spowodowanego budową i funkcjonowaniem inwestycji organ stwierdził, że zgodnie z warunkami zawartymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zarówno na etapie budowy jak i eksploatacji zostanie wprowadzony szereg zabezpieczeń, mających na celu bezpieczną budowę oraz bezawaryjne funkcjonowanie inwestycji. W trakcie prowadzenia prac budowlanych zostanie podjętych szereg działań w celu zapewnienia bezpieczeństwa na placu budowy. Są to m.in. odpowiednia organizacja placu budowy, miejsc składowania materiałów budowlanych, miejsc składowania odpadów budowlanych. Odnośnie kwestii zagrożenia wybuchem ze względu na realizację inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego gazociągu, organ wskazał, że odpowiednie prowadzenie prac budowlanych, zachowanie odległości 7 m od istniejącego gazociągu zapewni bezpieczną realizację, a następnie funkcjonowanie inwestycji. Ponadto zdaniem organu, jak wynika z uzasadnienia decyzji, w trakcie prowadzenia prac ziemnych w rejonach skrzyżowania gazociągu z istniejącą infrastrukturą podziemną zostanie zachowana szczególna ostrożność oraz prace ziemne będą prowadzone ręcznie lub przy użyciu sprzętu lekkiego, co zminimalizuje ewentualne zagrożenia i przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa w trakcie trwania prac budowlanych. Organ stwierdził, że gazociąg będzie wykonany z powłok antykorozyjnych z zastosowaniem najnowocześniejszych systemów zabezpieczeń (ochrona bierna - zewnętrzne powłoki oraz czynna ochrona katodowa), w tym ciągłego monitoringu stanu zaworów oraz rurociągów, systemu szybkiego powiadamiania o ewentualnych awariach oraz sytemu uruchamiania automatycznych działań zabezpieczających w przypadku zaistnienia nieprawidłowości pracy instalacji. Gazociąg wykonany będzie z rur stalowych zabezpieczonych od wewnątrz powłoką epoksydową, zewnętrzne powłoki izolacyjne będą dopasowane do warunków środowiskowych i warunków pracy gazociągu, np. wilgotność. Spoiny gazociągu zostaną poddane badaniom wytrzymałościowym. W trakcie eksploatacji gazociąg będzie poddany ciągłemu całodobowemu monitoringowi stanu zaworów i rurociągu za pomocą urządzeń pomiarowych i rejestrujących pracę instalacji. Warunek taki został nałożony w punkcie 1.2.4 decyzji. W przypadku przedmiotowej inwestycji bezpieczeństwo zostanie zapewnione poprzez nałożenie odpowiednich warunków w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wskazanych powyżej oraz prowadzenie prac zgodnie z obowiązującymi zasadami bezpieczeństwa m.in. normami dotyczącymi prowadzenia prac ziemnych, które wychodzą poza zakres przedmiotowej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem organu należy stwierdzić, że zarówno budowa, jak i prawidłowa eksploatacja inwestycji nie spowodują zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zagrożenia ze względu na prowadzenie gazociągu w obrębie rzeki [...], organ zauważył, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zawarto szereg warunków, mających na celu ochronę środowiska gruntowo wodnego (punkty I.2.23-29). Podkreślił, że przekroczenie rzeki [...] zostanie wykonane pod dnem rzeki, co zapewni ograniczenie ingerencji w środowisko do minimum. Ponadto, plac budowy zlokalizowany w pobliżu [...] zostanie zabezpieczony tymczasowymi ekranami chroniącymi przed hałasem i zanieczyszczeniami. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie organu należy twierdzić, że ze względu na to, że przekroczenie rzeki nastąpi metodą bezwykopową, natomiast na etapie eksploatacji gazociąg będzie poddany stałemu dobowemu monitoringowi, nie należy obawiać się zagrożenia dla wód rzeki [...], będących źródłem wody pitnej dla miasta W. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wadliwości raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, organ stwierdził, że raport zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 66 ustawy ooś. Skarżąca nie wskazała jakich kwestii, czy analiz wykonanych przez "doświadczonych ekspertów'' brakuje w dokumentacji sprawy. Zdaniem organu drugiej instancji, całość dokumentacji została sporządzona w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującym prawem. W dokumentacji szczegółowo przeanalizowano wpływ inwestycji na zdrowie i życie ludzi oraz poszczególne komponenty inwestycji. Zastosowanie warunków przedstawionych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, skorygowanych i doprecyzowanych przez organ drugiej instancji spowoduje, że inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko. Jednocześnie organ drugiej instancji wskazał, że badając sprawę dostrzegł drobne uchybienia w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], wymagające skorygowania. W związku z tym uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.8. Dokonana korekta uzupełnia miejsca, wyłączone spod lokalizacji wskazanych w niniejszym punkcie zapleczy budowy, baz sprzętu, czy miejsc magazynowania i tankowania maszyn o obszary objęte najważniejszymi formami ochrony przyrody, przez które będzie przechodził gazociąg, tj. obszary Natura 2000 oraz parki krajobrazowe. Uwarunkowane jest to potrzebą zachowania cennych wartości przyrodniczych i krajobrazowych, które zostały wyróżnione wyznaczeniem na tych terenach form ochrony przyrody. Aby nie dopuścić do utraty ww. unikatowych cech środowiska wprowadzono zakaz lokalizacji w ich obrębie przedmiotowych elementów infrastrukturalnych i technicznych. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.14. Warunek został rozszerzony poprzez wskazanie, w których miejscach nie mogą być wykonywane tymczasowe drogi dojazdowe do pasa montażowego. Ujęto tutaj najcenniejsze miejsca przyrodnicze kolidujące z trasą, planowanego gazociągu, tj. obszary o znaczeniu dla Wspólnoty oraz parki krajobrazowe. W obszarze specjalnej ochrony ptaków [...], ze względu na długość jego naruszenia przez omawiane przedsięwzięcie, tymczasowe drogi dojazdowe do pasa montażowego zostały dopuszczone, ale mogą być one zlokalizowane wyłącznie w oparciu o sieć już istniejących dróg i ścieżek. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.28. Obowiązek nałożony przez organ pierwszej instancji został rozszerzony. Nowe brzmienie warunku kładzie szczególny nacisk na zapewnienie ochrony [...] Parku Krajobrazowego, przy którym ma być zlokalizowane jedno z miejsc poboru i zrzutu wód. Obszary, które weszły w skład [...] Parku Krajobrazowego charakteryzują się cennymi wartościami przyrodniczymi i środowiskowymi. Zadecydowały one o ustanowieniu na tym terenie formy ochrony przyrody, jaką jest park krajobrazowy. Mając na względzie konieczność zachowania w sposób jak najmniej zmieniony ekosystemów objętych ochronią w [...] Parku Krajobrazowym należy tak prowadzić prace, aby uniknąć ingerencji w ww. teren chroniony, a w przypadku braku takiej możliwości w sposób jak najmniej szkodzący ekosystemom i walorom chronionym w [...] Parku Krajobrazowym. Zapewnią to m.in. specjaliści z nadzoru przyrodniczego (herpetolog, botanik itp.), którzy zaplanują i będą pilnować takiego sposobu prowadzenia prac związanych z poborem i zrzutem wód do [...], aby nie stanowiły one zagrożenia dla siedlisk i gatunków tam występujących. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.35. Organ podał, że korekta warunku związana jest ze wskazywaną w materiale dowodowym możliwością zniszczenia części z ekosystemów wodnych (oczek, zbiorników, rozlewisk, rowów i in.). Jeżeli sytuacja taka będzie musiała nastąpić, np. ze względu na pojawienie się nowych obszarów podmokłych lub oczek wodnych, które nie istniały w momencie wydawania przedmiotowego rozstrzygnięcia, organ odwoławczy dopuścił możliwość ich czasowego zajęcia na czas budowy przedsięwzięcia. Inwestor został zobowiązany do odtworzenia w postaci jak najbardziej zbliżonej do pierwotnego wyglądu, wszystkich ww. obszarów podmokłych. Cały proces czasowego zajęcia, a następnie odtwarzania siedlisk prowadzony będzie pod kierunkiem i zgodnie z wytycznymi herpetologa z nadzoru przyrodniczego, co zapewni możliwe jak najlepsze odtworzenie warunków korzystnych dla płazów. Nie będą odtwarzane te części ekosystemów podmokłych, które znajdują się w 4 metrowej strefie kontrolnej gazu. Aby skuteczniej zabezpieczyć miejsca rozrodu herpetofauny leżące w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji, zostaną one wygrodzone. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.39. Uzupełniono warunek poprzez dodanie dodatkowych miejsc cennych przyrodniczo. Organ podał, że stanowią je tereny objęte ochroną (obszary Natura 2000, parki krajobrazowe, użytki ekologiczne). Aby ograniczyć uszkodzenia i zniszczenia tych form ochrony przyrody, w miejscu przejścia gazociągu przez ich teren lub w bezpośrednim sąsiedztwie należy prowadzić prace w sposób jak najmniej przekształcający ich powierzchnię oraz ograniczając wycinkę drzew i krzewów. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie fragmentu pkt I.2.40. Korekta warunku wskazuje osoby legitymujące się odpowiednim wykształceniem, które wchodzić mają w skład, ustalonego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], nadzoru przyrodniczego. Ponadto określono warunki nakładanych przedmiotową decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, za których prawidłowe wykonanie odpowiedzialny będzie nadzór przyrodniczy. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.42, precyzując termin okresu lęgowego ptaków, w którym zabronione jest oczyszczanie z zieleni pasu humusu. Został on określony przez organ odwoławczy między 1 marca a 31 sierpnia i wynika z biologii oraz ekologii rozrodu gatunków ptaków stwierdzonych w badaniach przedrealizacyjnych. Zdaniem organu odwoławczego, uzależnianie terminu jego wyznaczenia przez nadzór przyrodniczy, jak uczynił to organ I instancji, rodzi niebezpieczeństwo pominięcia części z gatunków, które faktycznie będą gniazdować na danym terenie, np. poprzez ukrycie części z gniazd w miejscu niedostępnym dla obserwatora i zaprzestaniu śpiewu przez część gatunków w momencie przystąpienia do karmienia piskląt. Wyjątkowo można odstąpić od powyższego zakazu, jednakże po stwierdzeniu przez ornitologa z nadzoru przyrodniczego braku gniazd i lęgów ptaków na terenie przeznaczonym pod pas montażowy i zdjęcie warstwy humusu. Przy czym Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wprowadził obowiązek dokonania kontroli sprawdzającej obecność ww. gniazd i lęgów awifauny maksymalnie na 2 dni przed ewentualnym rozpoczęciem oczyszczania roślinności zielnej i zdejmowania warstw humusu. Dzięki temu decyzja o warunkowym przystąpieniu do ww. prac w sezonie lęgowym ptaków bazować będzie na aktualnej sytuacji przyrodniczej. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.43. Warunek mający zabezpieczyć potencjalne stanowisko lęgowe bielika usytuowane w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia został doprecyzowany. Określono: termin wykonywania kontroli, przez ornitologa, minimalną odległość od trasy gazociągu, jaka musi zostać skontrolowana oraz szczegóły wyłączenia prowadzenia wszelkich prac (także w obrębie dróg dojazdowych i technicznych) w momencie potwierdzenia zajęcia przez ptaki terytorium lęgowego. Zarówno odległość, jak i długość odcinka, na którym przedmiotowy środek ma być zastosowany wynika z biologii i ekologii rozrodczej bielika, w tym rozmiaru terytorium lęgowego. To samo dotyczy terminu wyłączenia prowadzenia prać, tożsamego jednocześnie z zapisami załącznika nr 4 z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2014, poz. 1348). Obecne brzmienie warunku będzie prowadziło do faktycznego i skutecznego zabezpieczenia potencjalnego rewiru lęgowego bielika położonego w pobliżu przebiegu trasy gazociągu. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.48, co – w ocenie organu – wynikało z potrzeby określenia, pominiętej w rozstrzygnięciu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], informacji o zagęszczeniu rozmieszczenia wiader. W okresach natężonej wędrówki herpetofauny, zarówno wiosennej, jak i jesiennej, zwiększono częstotliwość kontroli wkopanych wiader do dwóch dziennie. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.49. Zmiana warunku polega na określeniu okresu rozrodu herpetofauny, czego zabrakło w decyzji organu pierwszej instancji. Jednocześnie organ zauważył, iż zabezpieczenie terenu powinno obejmować nie tylko sam czas godów płazów, ale również termin złożenia skrzeku, przeobrażenia się potomstwa, wobec czego okres wyłączenia prowadzenia prac określony został między 1 marca a 31 sierpnia. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.52. Zmiana warunku definiuje, które miesiące należy uważać za okres lęgowy ptaków, podczas którego zabroniona jest wycinka drzew i krzewów. Dodatkowo organ odwoławczy zlikwidował warunkową możliwość wykonywania ww. wycinki w sezonie rozrodczym ptaków, którą dopuścił organ pierwszej instancji. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt I.2.53. Skorygowano możliwe terminy wycinki drzew o pierśnicy powyżej 50 cm, które mogą być zasiedlone przez nietoperze. Wskazano, że jeżeli podczas kontroli przez chiropterologa, dokonanej przed wycinką ww. drzew, zostanie wskazane ich zasiedlenie przez nietoperze, wówczas wycinka możliwa będzie w okresie między 1 września i 28 lutego, przy czym najlepiej gdyby odbyła się we wrześniu lub październiku. Termin ten podyktowany jest biologią tej grupy zwierząt, gdyż w okresie września i października trwa przelot nietoperzy między kryjówkami wykorzystywanymi podczas rozrodu, a miejscami ich zimowej hibernacji. Uchylono i orzeczono nowe brzmienie pkt II. Punkt został rozszerzony o konieczność przeprowadzenia kompensacji przyrodniczej. Wprowadzenie zabiegów kompensacyjnych stanowi odpowiedź na niszczenie przez planowaną budowę gazociągu szeregu siedlisk chronionych np. gadów i ptaków. Ze względu na naruszenie przez projektowaną inwestycję miejsc rozrodczych ww. grup zwierząt konieczne jest przygotowanie zastępczych miejsc rozrodczych dla powyższych przedstawicieli fauny. Stanowić je będą kopce rozrodcze dla gadów oraz budki i skrzynki lęgowe dla ptaków i nietoperzy. Ich wygląd i ilość zostały dobrane przez organ odwoławczy na podstawie jego wiedzy specjalistycznej w zakresie ochrony przyrody i wymagań poszczególnych gatunków oraz grup zwierząt, jak również doświadczenia przy procedowaniu tego typu przedsięwzięć, przy uwzględnieniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i zastały podyktowane odtworzeniem siedlisk herpetofauny, ornitofauny i chiropterofauny. Ponadto organ wyjaśnił, że zadecydował o uchyleniu "Pouczenia" zawartego na stronie 49 decyzji. Zdaniem organu drugiej instancji, zawieranie w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach informacji o konieczności uiszczenia opłaty skarbowej za wydaną decyzję oraz informowanie o konieczności dołączenia przedmiotowej decyzji do wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ooś, jest zbędne. Jednocześnie organ wskazał, że zmianie uległ termin, złożenia wniosku o decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy ooś. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...]. Organ drugiej instancji uznał, że po zastosowaniu częściowo zmienionych i uzupełnionych warunków określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, realizacja przedsięwzięcia nie będzie miała znaczącego negatywnego wpływu na środowisko, w tym m.in. na: warunki życia, zdrowia i bezpieczeństwo okolicznych mieszkańców, klimat (projektowany gazociąg nie zmieni miejscowych uwarunkowań kształtujących klimat), środowisko gruntowo - wodne, obszary chronione, cenne gatunki fauny i flory oraz bioróżnorodność w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia (nałożone w decyzji obowiązki i obostrzenia zapewnią ograniczenie także związane z nimi gatunki rodzime i możliwość ich migracji, a szeroki zakres kompensacji gwarantuje odtworzenie narażonych w związku z przedsięwzięciem walorów środowiska). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł O..A. z siedzibą w W., zarzucając naruszenie: - art. 7, 8 i 11 oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie i niewyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, przez co organ naruszył podstawowe zasady postępowania administracyjnego, - art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., tj. dokonanie przez organ błędnych ustaleń faktycznych na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez przyjęcie, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawierał niewystarczające informacje, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, - art. 3 ust. 1 pkt 8, art. 66 ust. 1 pkt 9 oraz art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. b tiret pierwsze uoś, poprzez błędną wykładnię tych przepisów i nałożenie na skarżącego obowiązków przekraczających zakres raportu, - art. 52 ust. 1 pkt 2, 7, 8, 12, 13, 15 oraz art. 56 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r., poz. 1615, ze zm.) oraz § 6 ust. 1 i § 10 pkt 4 lit. h rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2014 r., poz. 1348), poprzez wskazanie bezwzględnych (sztywnych) terminów realizacji robót związanych z układaniem gazociągu, w których może nastąpić płoszenie gatunków chronionych. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części poprzez uchylenie pkt 1 – 13 jako naruszających prawo, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W toku postępowania sądowego wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 16 lutego 2017 r., w którym podtrzymał zarzuty i wnioski zawarte w skardze. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a., przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpatrywanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia. Kontroli Sądu podlegała decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2016 r., uchylająca w części decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa gazociągu [...] DN1000 MOP 8,4 MPa ok. 130 km, wraz z obiektami towarzyszącymi i infrastrukturą niezbędną do jego obsługi, obejmującą: Odcinek I [...], o długości ok. 46 km, Odcinek II [...], o długości ok. 84 km" i w tym zakresie orzekająca co do istoty sprawy oraz utrzymująca ww. decyzję w mocy w pozostałym zakresie. W okolicznościach niniejszej sprawy należy przede wszystkim podkreślić, w świetle art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., szczególną rolę uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, przy czym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zauważyć trzeba, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska szczegółowe uzasadnienie motywów zaskarżonej decyzji, w zakresie dotyczącym uchylenia w części decyzji organu I instancji oraz orzeczenia co do istoty sprawy w ww. zakresie, zawarł dopiero w odpowiedzi na skargę. W szczególności, zarzuty dotyczące nieprawidłowego wykonania inwentaryzacji przyrodniczej, a w konsekwencji niewłaściwego wnioskowania o wpływie inwestycji na środowisko, stanowią dodatkową argumentację merytoryczną, sformułowaną na etapie odpowiedzi na skargę. Organ wskazał, że inwentaryzacja przyrodnicza dla poszczególnych grup zwierząt została wykonana w zbyt krótkim okresie czasu, w związku z czym organ I instancji nakładając warunki w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie miał danych o całościowym rozmieszczeniu o występowaniu poszczególnych gatunków zwierząt. W konsekwencji organ stwierdził, iż nie uzyskawszy od wnioskodawcy na etapie postępowania odwoławczego dodatkowych wyjaśnień, dysponował materiałem dowodowym zawierającym braki. Jednakże, w ramach postępowania odwoławczego organ nie zgłaszał zastrzeżeń do badań terenowych przeprowadzonych na potrzeby oceny oddziaływania na środowisko, nie wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień lub uzupełnienia danych o rozmieszczeniu i występowaniu poszczególnych gatunków zwierząt, natomiast w uzasadnieniu decyzji uznał, że raport zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 66 ustawy ooś, całość dokumentacji została sporządzona w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującym prawem, a w dokumentacji szczegółowo przeanalizowano wpływ inwestycji na poszczególne komponenty środowiska zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji inwestycji. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy ooś, elementem składowym postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest weryfikacja raportu oddziaływania na środowisko. Jak wynika z akt sprawy, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie poparł swoich zastrzeżeń wobec inwentaryzacji przyrodniczej opracowaniem o charakterze eksperckim bądź wynikami badań terenowych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1862/11 (Lex nr 1358431): "Jeżeli w danej sprawie przedstawiony został raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który w ocenie organu odpowiada przepisom prawa oraz jest spójny, logiczny i przekonujący, to nie jest koniecznym szczegółowa ocena wartości dowodowej tego raportu w sytuacji, gdy organ administracji publicznej dokonał oceny, iż jest on zupełny zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Organ nie jest zobowiązany do samodzielnego badania i ustalania parametrów w oparciu o wiedzę specjalistyczną, w sytuacji gdy dysponuje opinią, którą uznaje za wiarygodną i zupełną". Z tych samych powodów ograniczona musi być także ocena raportu dokonywana przez sąd administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2105/11, Lex nr 1340187, dostępne również w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. W niniejszej sprawie organ odwoławczy nie wskazał wad raportu, a nadto nie oparł zarzutu stawianego raportowi na wykazaniu jego niezgodności z konkretnym przepisem prawa, stosownie do art. 66 ustawy ooś. W zaskarżonej decyzji brak jest dokonania przez organy orzekające oceny przedmiotowego raportu oddziaływania na środowisko, będącego przecież istotnym dowodem w sprawie. W orzecznictwie podnosi się, że nie jest dopuszczalne bezkrytyczne przyjmowanie wniosków wynikających z tego rodzaju oceny. Przy takim bowiem założeniu należałoby uznać, że to nie organ administracji publicznej, ale rzeczoznawca sporządzający ocenę faktycznie rozstrzygał w sprawie. Jeżeli zatem organ administracji publicznej wydający decyzję oparł się na wnioskach wynikających z konkretnej oceny oddziaływania, to winien on wskazać zasadność takiego postępowania w ramach oceny całokształtu materiału dowodowego (zob. wyrok NSA z dnia 9 listopada 2001 r., IV SA 778/99, niepubl., wyrok NSA z dnia 12 października 2005 r., sygn. akt II OSK 103/05, CBOSA). Podkreślenia wymaga, że szczegółowość inwentaryzacji przyrodniczej jest uzależniona od potrzeb jej prowadzenia, zgodnie z zasadą ekonomii postępowania – z uwzględnieniem celu prowadzenia badań. Jeśli zatem Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska ocenił badania terenowe przeprowadzone w niniejszej sprawie jako niewystarczająco dokładne, to powinien wskazać cel bardziej szczegółowych badań. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, dokonanie szerszych obserwacji miałoby służyć bardziej skutecznej ochronie zasobów przyrodniczych, w związku z zaostrzeniem warunków minimalizujących zgodnie z zasadą przezorności. Braki inwentaryzacji stanowiły przesłankę zmiany przez organ odwoławczy warunków decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, dotyczących lokalizacji zapleczy budowy lub dróg tymczasowych i technologicznych, zasypywania oczek wodnych czy terminów wycinki drzew dziuplastych chroniących nietoperze. W zaskarżonej decyzji organ nie wskazał przedmiotowego naruszenia, a ograniczył się do ogólnikowego stwierdzenia, że dostrzegł drobne uchybienia w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], wymagające skorygowania. Ponadto stwierdził, że zastosowanie warunków przedstawionych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, skorygowanych i doprecyzowanych przez organ II instancji spowoduje, że inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko. Organ odwoławczy nie wskazał w swoim rozstrzygnięciu przepisów prawa, których dotyczą dostrzeżone uchybienia. Z tych wszystkich względów, ustalenia faktyczne organu odwoławczego należy uznać za dowolne i przekraczające zasadę swobodnej oceny dowodów, przez co organ naruszył art. 107 § 1 i 3, art. 7 i 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ administracji jest związany regułami postępowania administracyjnego, które określają jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Stąd też musi on m.in. przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej, a więc podejmować wszelkie niezbędne kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), jak również musi w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć oraz ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie, zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 k.p.a. Niezrealizowanie dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. i brak właściwego uzasadnienia decyzji narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji. Tylko prawidłowo sporządzone uzasadnienie daje możliwość pełnej i merytorycznej weryfikacji decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie jest bowiem rolą sądu administracyjnego zastępowanie organu administracji w podejmowaniu rozstrzygnięć administracyjnych, a zwłaszcza poszukiwanie w całokształcie sprawy motywów, jakimi kierowano się przy wydaniu decyzji. Motywy te muszą wprost wynikać z decyzji, umożliwiając sądowi administracyjnemu kontrolę prawidłowości działań organu, które doprowadziły do wydania decyzji administracyjnej. Funkcją uzasadnienia decyzji administracyjnej jest wyjaśnienie faktycznych i prawnych przesłanek wskazanego w niej rozstrzygnięcia, co oznacza, że uzasadnienie decyzji musi korespondować z jej rozstrzygnięciem. Brak takiej wewnętrznej spójności decyzji oznacza, że jako wadliwa w stopniu niedającym możliwości poznania jej rzeczywistej treści decyzja winna zostać usunięta z obrotu prawnego. Właściwe uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji stanowi ważny element decyzji administracyjnej, jest jej integralną częścią i jego zadaniem jest wyjaśnienie podjętego rozstrzygnięcia. Motywy decyzji powinny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Obowiązek sporządzenia uzasadnienia decyzji odpowiadającego wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. stanowi realizację w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania, określonej w art. 11 k.p.a. Prawidłowo sporządzone uzasadnienie daje możliwość pełnej i merytorycznej weryfikacji decyzji w postępowaniu sądowym, w toku którego nie jest możliwe uzupełnienie przeprowadzonego postępowania administracyjnego o stosowną argumentację prawną i wyręczanie w ten sposób organów administracji w dokonaniu oceny w kwestii spełnienia przesłanek ustawowych, warunkujących wydanie konkretnej decyzji. Uchybienia w sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji sprawiają, że nie sposób ustalić wszystkich motywów, którymi kierował się organ wydając kontrolowane orzeczenie, a tym samym, nie jest możliwe dokonanie pełnej oceny poprawności jego rozstrzygnięcia, a wskazane uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotowe orzeczenie w tym zakresie nie poddaje się kontroli sądowej i ocena jego legalności na obecnym etapie postępowania byłaby przedwczesna. Organ ponownie prowadząc postępowanie uzupełni uzasadnienie decyzji, poprzez odniesienie się do treści przepisów prawnych, dokumentów i opracowań uzasadniających rozstrzygnięcie, uprzednio ponownie dokonując oceny prawidłowości decyzji organu I instancji. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy od skargi oraz koszty zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 200 i 210 P.p.s.a.