IV SA/Wa 2903/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2011r. nr [...] o wydaleniu skarżącej z terytorium RP w sprawie ze skargi E. Z. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] grudnia 2011r. Skarżąca E. Z. w skardze na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. orzekającą o odmowie udzielenia cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2011r. nr [...] o wydaleniu skarżącej z terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej – w znaczeniu materialnym - sprawy. Wynika z tego, że o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (por. uchwała NSA w składzie siedmiu sędziów z 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, Nr 1, poz. 7). Sąd podkreśla, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, którą rozstrzygnięto o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia w kwestiach podniesionych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (tj. w kwestiach wydalenia). Rozstrzygniecie w tej sprawie zostało wydane w innym postępowaniu administracyjnym, dotyczącym nadania skarżącej statusu uchodźcy. Zatem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym. W tej sytuacji skoro decyzja o wydaleniu nie została wydana w granicach sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, Sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 134 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.