IV SA/Wa 292/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, 2) ustanowić dla skarżącej adwokata. K. G. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2013r. ([...]) o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie nadania skarżącej statusu uchodźcy złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym zasobów pieniężnych i utrzymuje się ze świadczeń pieniężnych przyznawanych osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy. W gospodarstwie domowym pozostaje wraz z mężem oraz dwójką dzieci, którzy również ubiegają się o nadanie statusu uchodźcy i korzystają z pomocy socjalnej państwa polskiego. Stwierdzono, co następuje: Wniosek jest uzasadniony. Zdaniem referendarza sądowego skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania sądowego (246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Oceniając sytuację materialną skarżącej wzięto pod uwagę, że nie posiada ona żadnego majątku, oszczędności, możliwości zarobkowania. Jedyne źródło utrzymania stanowi pomoc socjalna – świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania we własnym zakresie (taką samą pomoc otrzymuje jej mąż oraz dzieci). Koszty sądowe w rozpatrywanej sprawie wynoszą nie mniej niż 300 zł (wpis od skargi) a koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika – nie mniej niż 240 zł. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.