IV SA/Wa 2922/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia 4 stycznia 2013 r. skarżąca – P. T. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. o odnowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. W uzasadnieniu wniosku podała, że od wielu lat mieszka i pracuje w Polsce, ma tu tez swoją rodzinę, ponadto chciałaby zalegalizować pobyt na terytorium RP. Ponadto wskazała, że przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. W jej ocenie brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu skarżąca uprawdopodobniła, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie powoduje trudne do odwrócenia skutki. Zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie zawiera co prawda nakazu opuszczenia przez skarżącego Polski, jednak należy mieć na względzie, że art. 61 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach stanowi, że skuteczne złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zobowiązuje do traktowania pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za legalny do czasu wydania decyzji ostatecznej w sprawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Skoro przepis ten zakłada, że wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony każe traktować pobyt cudzoziemca w Polsce jako legalny do czasu dokonania przez sąd kontroli prawidłowości decyzji objętej skargą, to brak przyznania cudzoziemcowi ochrony tymczasowej na czas postępowania sądowego jest równoznaczny z uznaniem pobytu skarżącego w tym okresie za nielegalny. Nadanie przebywaniu takiego charakteru daje podstawę, by wykonanie zaskarżonej decyzji łączyć z zaistnieniem przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 Ppsa, jeżeli okoliczność ta wymaga od skarżącego opuszczenia terytorium Polski zanim decyzja odmawiająca udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i zawarta w niej argumentacja zostaną poddane kontroli sądowej pod względem jej zgodności z prawem (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 614/12). W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.