IV SA/Wa 2922/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. E. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. E. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia 4 stycznia 2013 r. skarżąca – P. E. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. o odnowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. W uzasadnieniu wniosku podała, że od wielu lat mieszka i pracuje w Polsce, ma tu też swoją rodzinę, ponadto chciałaby zalegalizować pobyt na terytorium RP. Ponadto wskazała, że przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. W jej ocenie brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Na skutek zażalenia wniesionego przez pełnomocnika organu Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. II OZ 239/13 uchylił zaskarżone postanowienie, z uwagi na to, że Sąd nie doręczył organowi odpisu wniosku skarżącej. W piśmie z dnia 29 kwietnia 2013 r. pełnomocnik organu ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania i wniósł o jego nieuwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd będąc związany postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2013 r. przesłał pełnomocnikowi organu odpis wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji celem ustosunkowania się do niego. Biorąc pod uwagę charakter sprawy, wniosek skarżącej oraz stanowisko organu Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje on na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie wykazała na czym miałyby polegać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu takiego uzasadnienia w złożonym wniosku zabrakło. Wskazanie we wniosku, że skarżąca od wielu lat mieszka i pracuje w Polsce, ma tu tez swoją rodzinę, ponadto chciałaby zalegalizować pobyt na terytorium RP nie stanowi wystarczającej przesłanki do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zwłaszcza, że zaskarżona decyzja nie zawiera nakazu opuszczenia terytorium Polski. Ponadto, jak wyjaśnił organ, w stosunku do skarżącej została wydana w dniu [...] stycznia 2013 r. decyzja o wydaleniu z terytorium RP. Wobec tego, zdaniem Sądu, skarżąc powinna poszukiwać ochrony tymczasowej w postępowaniu objętym wskazaną decyzją z [...] stycznia 2013 r., ponieważ to na jej podstawie została zobowiązana do opuszczenia terytorium RP i podlega ona wykonaniu. Natomiast w niniejszej sprawie bezpośrednim skutkiem odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium RP.. Biorąc pod uwagę powyższe, należało uznać, że skarżąca nie wykazała, w jaki sposób wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zagwarantuje ochronę przed jej skutkami skoro zaskarżona decyzja bezpośrednio nie skutkuje wydaleniem cudzoziemca z terytorium RP. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.