IV SA/Wa 293/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1) zwolnić Z. K. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla Z. K. radcę prawnego. W toku postępowania w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, skarżący w dniu 4 marca 2011 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, iż jest osobą bardzo chorą, mieszka u państwa K., którzy się nim opiekują. Nie posiada jakiegokolwiek majątku. Jedyny dochód stanowi renta w wysokości 522 zł netto (przekaz świadczenia załączył do wniosku). Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu. Opisana przez wnioskodawcę sytuacja majątkowa uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca nie posiada majątku, utrzymuje się z renty w wysokości 522 zł netto, jest osobą schorowaną. W tym stanie rzeczy -mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, uznać należy, że nie będzie on w stanie uiścić kosztów sądowych oraz opłacić profesjonalnego pełnomocnika z własnych środków. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji.