IV SA/Wa 2936/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. C., U. K., M. C. i K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 22 kwietnia 2014r. B. M. złożył do sprawy IV SA/Wa 2936/13 wniosek o przyznanie prawa poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Sprawa o podanej wyżej sygnaturze została zakończona przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2014r. o umorzeniu postępowania sądowego. Na obecnym etapie postępowania strona jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 250 zł z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 4 lipca 2014r., wnioskodawca oświadczył, że jest współposiadaczem dwóch mieszkań (o powierzchni 70 i 54 m²), nieruchomości rolnej (4900 m²), ośmioletniego samochodu osobowego o wartości ok. 30 000 zł. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Oboje małżonkowie są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, utrzymują się z wynagrodzenia w łącznej wysokości 11 000 zł (netto) i posiadają oszczędności w wysokości 17 000 zł. Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie można uznać, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest wyłączone w stosunku do osób posiadających środki majątkowe, a zatem posiadających zdolność do ponoszenia kosztów postępowania we własnym zakresie, tak zaś należy ocenić kondycję finansową skarżącego, który wraz z żoną posiada oszczędności w wysokości 17 000 zł. Okoliczność, że do dyspozycji skarżącego pozostają środki pieniężne w wysokości wielokrotnie przekraczającej wysokość wypisu od skargi kasacyjnej w sprawie (wpis od skargi kasacyjnej określony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 2 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193/, wynosi 250 zł.) skutkować musi uznaniem – wobec braku podstaw do przyjęcia, że istnieją uzasadnione powody, dla których skarżący nie może tych środków uruchomić - że posiada on możliwość samodzielnego pokrycia kosztów sądowych w sprawie, której dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy. Z powołanych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.