IV SA/Wa 2942/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych w całości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, E. A. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec tego, że skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF i nie uzupełniła tego braku na wezwanie z dnia 7 stycznia 2013 r., referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 8 lutego 2013 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej dnia 18 lutego 2013 r. Skarżąca w dniu 25 lutego 2013 r. wniosła sprzeciw od powyższego zarządzenia i złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżąca przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Dochód skarżącej i członków jej rodziny (męża i trzech synów) stanowi pomoc socjalna otrzymywana z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 1187 zł oraz otrzymywana przez skarżącą kwota 50 zł za "pracę w bibliotece". Skarżąca i wskazani członkowie jej rodziny nie mają innych źródeł utrzymania, nie dysponują oszczędnościami, nieruchomościami, ani wartościowymi przedmiotami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W związku z wniesieniem w dniu 25 lutego 2013 r. sprzeciwu od zarządzenia z dnia 8 lutego 2013 r., który nie został przez Sąd odrzucony, zarządzenie to utraciło moc. W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na obecnym etapie postępowania, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w kwocie 300 zł (§ 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193/). Na dalszych etapach strona może zostać zobowiązana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia sporządzonego na jej wniosek (w przypadku oddalenia skargi) oraz wpisów należnych z tytułu wnoszenia środków odwoławczych. Zarówno skarżąca, jak i członkowie jej rodziny nie osiągają dochodu, który umożliwiałby poniesienie kosztów postępowania przed sądem. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje wnioskodawczyni pochodzą z pomocy socjalnej przyznawanej cudzoziemcowi ubiegającemu się o nadanie statusu uchodźcy oraz niewielkiego dochodu za pracę w bibliotece. Nie posiadając przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, E. A. nie może wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.