IV SA/Wa 297/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...]czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. W skardze z dnia 16 stycznia 2009 r. na uchwałę Rady Gminy [...]z dnia [...]czerwca 2008 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skarżący W. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Rozpoznając wniosek skarżącego, w pierwszej kolejność wskazać należy, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie przepisów prawa miejscowego, o ile przepisy te nie weszły w życie, a ich wykonanie grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż niedopuszczalne jest wstrzymanie przez sąd wykonania aktów prawa miejscowego, które weszły w życie. Jeśli bowiem akt zawierający przepisy prawa miejscowego wszedł w życie, to stał się obowiązującym prawem i nie może być mowy o wstrzymaniu jego wykonania (zob. uchwała NSA z dnia 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00, ONSA 2000, nr 4 poz. 134). Jak wynika z akt sprawy zaskarżona uchwała Rady Gminy [...] z dnia [...]czerwca 2008 r. została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] listopada 2008 r. Nr [...], poz. [...] i weszła w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia. Okoliczność ta przesądza o braku możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.