IV SA/Wa 2972/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R., E. W., I. K., Z. J., A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. R., E. W., I. K., Z. J., A. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W piśmie z 19 sierpnia 2015 r. M. R., E. W., I. K., Z. J., A. K., reprezentowane przez adwokata, wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nich decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], którą ustalono lokalizację linii kolejowej dla inwestycji pod nazwą [...]. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wniosek dotyczy wstrzymania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej realizacji budowy drogi dojazdowej na odcinku od km [...] do [...] linii kolejowej. Skarżące są bowiem właścicielami lub współwłaścicielami działek, po których droga ta ma przebiegać. Wskazały, że realizacja lub choćby rozpoczęcie prac określonych w decyzji spowoduje, że ewentualny wyrok uchylający zaskarżoną decyzję nie będzie miał żadnego praktycznego znaczenia, gdy inwestycja ta będzie już zrealizowana. Skarżące podniosły, że realizacja inwestycji, wykreślenie z ksiąg wieczystych wnioskodawców jako właścicieli i rozpoczęcie budowy spowoduje nieodwracalne skutki. Dodatkowo w piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 2 listopada 2015 r. M. R. wskazała, że organ w ogóle nie analizował kwestii przekroczenia zakresu stosowania jak i powołania ustawy o transporcie kolejowym w stosunku do projektowanego zakresu budowy dróg kołowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Ponadto wskazać należy, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada pod kątem ewentualnego naruszenia prawa zaskarżonej decyzji. Dzieje się to dopiero na etapie rozpoznawania skargi. W niniejszym postępowaniu Sąd oceniał jedynie, czy z uwagi na okoliczności podniesione przez skarżące zachodzi konieczność udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor nie może podjąć żadnych prac budowalnych. Zgodnie z art. 9ac ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, na podstawie której to ustawy wydano zaskarżoną decyzję, uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę, następuje w odrębnym postępowaniu administracyjnym, po uzyskaniu decyzji lokalizacyjnej. Nadanie decyzji lokalizacyjnej rygoru natychmiastowej wykonalności nie uprawnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, bowiem do podjęcia takich robót uprawniać może dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę. Bez znaczenia więc pozostaje, fakt że decyzja lokalizacyjna jest elementem procesu inwestycyjnego zmierzającego do realizacji linii kolejowej, samodzielnie nie uprawnia bowiem do podjęcia robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania zmierzającego do uzyskania pozwolenia na budowę. Odnośnie zaś podnoszonych okoliczności, że wykreślenie z ksiąg wieczystych wnioskodawców jako właścicieli i spowoduje nieodwracalne skutki wskazać należy, ze że specyfika uregulowań zawartych w przywołanej ustawie, której celem jest regulacja prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji kolejowej, wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu budowy linii kolejowej. Kwestie związane ze stanem prawnym nieruchomości, jako skutki decyzji w przedmiocie lokalizacji linii kolejowej, nie mogą być traktowane jako przesłanka wstrzymania decyzji, gdyż podważałoby to istotę szczególnej regulacji zawartej w cytowanej ustawie o transporcie kolejowym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 165/12). W ocenie Sądu z uwagi na wskazane okoliczności nie jest możliwe uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.