IV SA/Wa 2980/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania złożyła B. H. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2013 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 14 stycznia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18 akt sądowych). Przy piśmie nadanym w dniu 20 stycznia 2014 r. do Wojewody [...] skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przy piśmie nadanym w dniu 28 stycznia 2014 r. Wojewoda [...] przekazał wniosek skarżącej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do dnia 31 stycznia 2014 . nie uiszczono wpisu sądowego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2013 r. do uiszczenia wpisu od skargi, terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. Stosownie zaś do art. 220 § 3 cytowanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Za datę złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać dzień 28 stycznia 2014 r. – datę przekazania wniosku do Sądu przez Wojewodę. Jedynie skarga, na co wskazuje art. 54 § 1 p.p.s.a., wnoszona jest do Sądu za pośrednictwem organu. Wszystkie pozostałe pisma i wnioski kierowane powinny być bezpośrednio do Sądu, przed którym wszczęto postępowanie. W związku z tym wniosek został złożony po upływie siedmiodniowego terminu od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Na wspomniane zarządzenie skarżąca nie złożyła w przewidzianym terminie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego dlatego zarządzenie to, stało się prawomocne. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarga B. H. nie może zostać rozpoznana z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi, należy uznać, że zachodzą przesłanki do odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 p.p.s.a.