IV SA/Wa 299/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2010 r. w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 grudnia 2010 r. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2010 r. Sąd oddalił skargę Z. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]grudnia 2009 r. w przedmiocie wymeldowania. W myśl art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (...). Jak wynika z akt sprawy skarżący nie złożył w ustawowym, 7-dniowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (termin ten upłynął w dniu 24 grudnia 2010 r.). Pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 17 grudnia 2010 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż pismem z 22 listopada 2010 r. został zawiadomiony o terminie rozprawy oraz o nieobowiązkowym stawiennictwie. W ocenie skarżącego, nie został on jednak pouczony o konieczności złożenia, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia, wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 17 grudnia 2010 r. Skarżący oczekiwał sporządzenia i doręczenia mu z urzędu wyroku wraz z uzasadnieniem, tak jak to miało miejsce w przypadku postanowienia z dnia 9 kwietnia 2010 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz postanowienia NSA z dnia 7 lipca 2010 r. uchylającego postanowienie z 9 kwietnia 2010 r. Skarżący wskazał, iż brak pouczenia go o art. 141 § 2 P.p.s.a. oraz jego dotychczasowe doświadczenie w sprawie, czynią jego wniosek zasadnym. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 i § 3 i § 4 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. A zatem przywrócenie terminu jest możliwe gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1. zainteresowany złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, 2. zainteresowany dopełni czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. 3. gdy zostanie uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu, W ocenie Sądu skarżący spełnił przesłanki wskazane w pkt 1 i 2 tj. złożył wniosek w ustawowym terminie (licząc od dnia zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie Sądu w dniu 10 stycznia 2011 r.) oraz dopełnił czynności, której przywrócenia terminu się domaga (złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 grudnia 2010 r.). Sąd uznał jednak, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący podnosi, iż nie został pouczony o treści art. 141 § 2 P.p.s.a., a zatem jego wniosek jest zasadny. Okoliczność wskazana przez skarżącego nie znajduje jednak potwierdzenia w aktach sprawy. Skarżący pismem z 22 listopada 2010 r. (co sam potwierdza) został zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 17 grudnia 2010 r. W piśmie tym pouczono skarżącego, iż stawiennictwo nie jest obowiązkowe jednakże nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (pkt 1 pouczenia). Dalej w pkt 3 pouczenia Sąd przytoczył treść art. 141 § 2 P.p.s.a. wyraźnie wskazując, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Z kolei w pkt 4 wyjaśniono, iż z urzędu doręczane jest jedynie uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę. Bez znaczenia również dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu pozostaje okoliczność, iż wcześniej skarżącemu doręczono z urzędu postanowienia z 9 kwietnia 2010 r. i z dnia 7 lipca 2010 r. Powołany przepis art. 141 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje zasady sporządzania i doręczania stronom uzasadnień wydawanych przez Sąd wyroków. Podkreślenia wymaga, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia sytuacji niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Biorąc pod uwagę ww. stan sprawy oraz okoliczności przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z 17 grudnia 2010 r. przyjąć należy, iż działanie skarżącego z całą pewnością nie wskazuje, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie, stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Skarżący znał bowiem termin rozprawy i został prawidłowo pouczony o treści art. 141 § 1 i 2 P.p.s.a. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, a zatem na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.