IV SA/Wa 30/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmiany powierzchni działek postanawia: 1) zwolnić W. S. od kosztów sądowych 2) ustanowić dla W. S. radcę prawnego. W. S. (dalej "skarżący") po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący jest osobą samotną, schorowaną, jest właścicielem domu (do kapitalnego remontu). Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1216 zł. Ponadto w piśmie z dnia 26 lutego 2015r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, skarżący podniósł, że nie posiada żadnych kont i rachunków bankowych. Jako wydatki wymienił: opał 500 zł, energia elektryczna 100 zł, ubezpieczenia 70 zł, podatki i inne opłaty 100 zł, telefon 200 zł.. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy. W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącego sytuacja majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jedyne źródło dochodu skarżącego stanowi emerytura w wysokości 1216 zł, która jest w całości przeznaczona na zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. W tej sytuacji uznano, że poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza jego możliwości finansowe. Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.