IV SA/Wa 30/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. A. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: - przyznać r. pr. A. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240,00 zł. (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 30/15, wydanym w sprawie ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2014 r. (nr [...]) o odmowie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego radcę prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 30/15, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, oddalił skargę na tę decyzję. Wyznaczona pełnomocnik na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed WSA. Pełnomocnik oświadczyła, że pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę skarżącą. Stwierdzono, co następuje: Ustanowionemu w ramach instytucji prawa pomocy radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Regulacje, do których stosowania odsyła powyższy przepis to rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Według § 15 tego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4. Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawką minimalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej niż ta, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego jest kwota 240 zł. Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (55,20 zł). W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 295,20 zł W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.