IV SA/Wa 300/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. uchyla decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...]; III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] października 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 158 §1 k.p.a. w zw. z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta W. nr [...] z [...] grudnia 2009 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku biurowo - usługowo - magazynowego na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] -[...] -[...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. wystąpiła K. SA z siedzibą w W., podnosząc iż przedmiotowa decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naruszenie to polegało zdaniem wnioskodawcy na niedochowaniu przez spółkę A. sp. z o.o. terminu do uzupełnienia braków złożonego przez w/w spółkę wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, uzupełnieniu wniosku po upływie wyznaczonego terminu, uwzględnieniu złożonych w ramach uzupełnienia po upływie terminu dokumentów i wydaniu na ich podstawie decyzji przez organ I instancji. W dalszej części uzasadnienia decyzji Kolegium podniosło, iż jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku biurowo - usługowo - magazynowego na terenie działki nr ew. [...]z obrębu [...]-[...]-[...] przy ul. [...]w W. została skierowana do osoby nieżyjącej, a zatem wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji na wniosek spółki K. sp. z o.o. było uzasadnione, bowiem decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r. skierowana została między innymi do E.G., który nie żył w dniu wydawania decyzji nr [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. spółka A. z siedzibą w W. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc iż w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji przez Prezydenta W. w dnia [...] grudnia 2009 r. brała ¡udział jego żona H.G., która jest jedynym spadkobiercą testamentowym po zmarłym mężu E.G. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a orzekło o utrzymaniu w mocy własnej decyzji z dnia [...] października 2011 r. stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta W. nr [...]z dnia [...] grudnia 2009 r., podtrzymując stanowisko, iż w przedmiotowej sprawie istniały podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. A. sp. z o. o. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podkreślając iż w sytuacji gdy w postępowaniu brał udział następca prawny zmarłej strony, której również doręczono decyzję, to decyzja ta nie jest obarczona wadą nieważności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002r. poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto jak stanowi art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r. poz. 270 dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Oceniając zaskarżoną decyzję (błędnie nazwaną postanowieniem) w oparciu o powołane kryteria orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż narusza ona prawo, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję tego organu którą stwierdzono nieważność decyzji Prezydenta W. nr [...]z dnia [...] grudnia 2009 r. Kolegium uznało, iż ww. decyzja Prezydenta W. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku biurowo - usługowo - magazynowego na terenie działki nr ew. [...]z obrębu [...]-[...]-[...] przy ul. [...] w W. została skierowana do osoby nieżyjącej, a zatem zaistniały podstawy do stwierdzenia jej nieważności. Orzekający w niniejszej sprawie Sąd nie podzielił stanowiska organu, iż w przedmiotowej sprawie istniały podstawy do stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009 r. W ocenie Sądu orzekające w niniejszej sprawie Kolegium błędnie utożsamiło fakt doręczenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009r. z pojęciem "skierowania decyzji". Jak podkreśla się w orzecznictwie przez pojęcie "skierowania decyzji" należy rozumieć określenie w drodze decyzji praw i obowiązków oznaczonego podmiotu i w żadnym razie nie należy utożsamiać faktu doręczenia decyzji ze "skierowaniem decyzji" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2011r. sygn.akt II OSK 1347/10, lex 1069001). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż oceniana w postępowaniu nieważnościowym decyzja Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009 r. ustalająca warunki zabudowy, skierowana została do spółki A. z siedzibą w W. Mając na uwadze, iż w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy właściciele (użytkownicy wieczyści) sąsiednich działek mają interes prawny wynikający z art. 140 k.c. do uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym, została doręczona im wskazana decyzja. Powyższa okoliczność nie zmienia jednak faktu, iż decyzja określała wyłącznie prawa i obowiązki spółki A. z siedzibą w W. i do tego podmiotu została "skierowana". Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż doręczanie decyzji osobie, która w dacie wydawania ww. decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009r. nie żyła, nie było właściwe i mogłoby stanowić podstawę wznowienia postępowania, z uwagi na niezapewnienie udziału w sprawie następcom prawnym zmarłego E.G. Zauważyć jednak należy, iż w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009 r., brała udział jego żona H.G. która jak wynika z odpisu postanowienia Sądu Rejonowego dla W. sygn. akt [...] z dnia [...]marca 2005r. jest jedynym spadkobiercą zmarłego E.G. Dlatego też orzekający w niniejszej sprawie Sąd uznał, iż nie było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku biurowo - usługowo - magazynowego na terenie działki nr ew. [...]z obrębu [...]-[...]-[...] przy ul. [...] w W. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia.