IV SA/Wa 3017/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta T. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego Prezydenta Miasta T. kwotę 4.428 (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W piśmie z dnia 12 października 2016 r. Prezydent Miasta T., reprezentowany przez pełnomocnika W. K. – Dyrektora Wydziału Gospodarki Nieruchomościami, wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania na rzecz K. L. z tytułu nabycia przez Województwo [...] prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,0274 ha, nr [...] o pow. 0,0295 ha, nr [...] o pow. 0,0109 ha oraz nr [...] o pow. 0,0548 ha, położonej w T., obręb nr [...], przeznaczonej na realizację inwestycji drogowej pod nazwą "[...]". Składając skargę pełnomocnik dołączył do niej kserokopię pełnomocnictwa z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] niepoświadczoną za zgodność z oryginałem. Załączona kopia pełnomocnictwa zawierała niewypełnioną pieczęć "za zgodność z oryginałem", która nie została opatrzona własnoręcznym podpisem pełnomocnika. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 25 listopada 2016 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi. Poinformowano równocześnie, że wraz ze skargą do Sądu nadesłano kserokopię pełnomocnictwa z dnia 14 sierpnia 2015 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik przy piśmie z dnia 15 grudnia 2016 r. ponownie nadesłał kserokopię pełnomocnictwa z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] niepoświadczoną za zgodność z oryginałem, zawierającą niewypełnioną pieczęć "za zgodność z oryginałem", mimo że treść tego pisma, przy którym kserokopia została nadesłana, zawiera informację, że załącznik stanowi "kserokopia pełnomocnictwa z dnia 14 sierpnia 2015 r. (poświadczona za zgodność z oryginałem)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. Z treści art. 37 § 1 powołanej ustawy należy wywodzić, że pełnomocnictwo jest ważne tylko jeśli zawiera własnoręczny podpis mocodawcy lub stanowi wierzytelny odpis. Pełnomocnictwo powinno zostać złożone w oryginale lub w odpisie poświadczonym za zgodność z oryginałem. Poświadczenie zgodności dokumentu z oryginałem powinno zaś zawierać przede wszystkim podpis pełnomocnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia. Tylko dokument spełniający powyższe wymagania wniesiony w terminie i zawierający podpis pełnomocnika mógł zostać uznany za uzupełnienie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu, ponieważ w zakreślonym przez Sąd terminie nadesłał jedynie nieprawidłowo poświadczoną kserokopię pełnomocnictwa zawierającą niewypełnioną pieczęć "za zgodność z oryginałem", która nie zawiera podpisu pełnomocnika, nie zaś jak żądał tego Sąd, oryginał lub jego poświadczony za zgodność z oryginałem (uwierzytelniony) odpis. Pełnomocnik nie poświadczył, bowiem nie podpisał ani załączonej do skargi, ani nadesłanej przy piśmie z dnia 15 grudnia 2016 r. kopii dokumentu pełnomocnictwa. Tym samym nie wykonał wezwania Sądu. Brak pełnomocnictwa albo złożenie go w odpisie nieprawidłowo uwierzytelnionym jest brakiem formalnym pisma i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.