IV SA/Wa 3019/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Katarzyna Golat, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2017 r. sprawy ze skargi J. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe [...] z siedzibą w N. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty sankcyjnej za sprzedaż środków ochrony roślin bez zezwolenia oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w O. decyzją z [...] marca 2016 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 w związku z art. 23 ustawy z 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz. U. z 2015 r. poz. 547) oraz art. 46 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1107/2009 z 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającym dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 309 z 24.11.2009 str. 1), określił dla J. M. przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w ramach firmy [...] z/s w N., ul. [...],[...] wysokość opłaty sankcyjnej za sprzedaż bez wymaganego zezwolenia na ich wprowadzanie do obrotu następujących środków ochrony roślin: 1) SUPERO 05 EC w opakowaniach a' 1 l w ilości 14 sztuk; łączna kwota sprzedaży środka ochrony roślin wynosi 679,27 zł; (zezwolenie MRiRW nr [...] z dnia [...].02.2009 r. cofnięte decyzją MRiRW nr [...] z dnia [...] .02.2015 r., którego posiadaczem była Spółka S.); 2) LABRADOR 05 EC w opakowaniach ą' 5 l w ilości 38 sztuk; łączna kwota sprzedaży środka ochrony roślin wynosi 8.108,19 zł; (zezwolenie MRiRW nr [...] z dnia [...].02.2008 r. cofnięte decyzją MRiRW nr [...] z dnia [...].02.2015 r., którego posiadaczem była Spółka S. Spółka z o.o., [...]); 3) ORIUS EXTRA 250 EW w opakowaniach a' 1 l w ilości 11 sztuk; łączna kwota sprzedaży środka ochrony roślin wynosi 637,33 zł; (zezwolenie MRiRW nr [...] z dnia [...].11.2009 r. zmienione decyzją MRiRW nr [...] z dnia [...].09.2014 r., którego posiadaczem była Spółka A. [...]), 4) LANCET PLUS 125 WG w opakowaniach a' 0,2 kg w ilości 6 sztuk; łączna kwota sprzedaży środka ochrony roślin wynosi 836,56 zł; (zezwolenie MRiRW nr [...] z dnia [...].12.2009 r. zmienione decyzją MRiRW nr [...] z dnia [...].11.2012 r. oraz decyzją MRiRW nr [...] z dnia [...].07.2013 r., którego posiadaczem była Spółka D. [...]) na kwotę 20.522,70 zł. Łączna wartość sprzedanych środków ochrony roślin według ceny ich sprzedaży zgodnie z wystawionymi dokumentami sprzedaży wyniosła 10.261,35 zł. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa decyzją z [...] września 2016 r., nr [...], wydaną na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego i art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o środkach ochrony roślin w związku z art. 89 ust. 2 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2016 r., poz. 17 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania z 23 marca 2016 r. J. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...], od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w O. z [...] marca 2016 r., znak: [...] w sprawie określenia opłaty sankcyjnej za sprzedaż środków ochrony roślin bez wymaganego zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na wprowadzenie do obrotu w wysokości 20 522,70 zł, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 2 rozstrzygnięcia oraz w zakresie łącznej kwoty opłaty sankcyjnej i orzekł w tym zakresie, co następuje: 1) pkt 2) rozstrzygnięcia otrzymuje brzmienie: "2) Labrador 0,5 EC, w opakowaniach a 5 l, w ilości 27 sztuk; łączna kwota sprzedaży środka ochrony roślin - 5 934,03 zł (zezwolenie MRiRW nr [...] z dnia [...].02.2008 r. cofnięte decyzją MRiRW nr [...] z dnia [...].02.2015 r., którego posiadaczem była Spółka S. [...]); 2) określenie łącznej kwoty opłaty sankcyjnej otrzymuje brzmienie: "na kwotę 16 174,38 zł (słownie złotych: szesnaście tysięcy sto siedemdziesiąt cztery złote 38/100) Łączna wartość sprzedanych środków ochrony roślin według ceny ich sprzedaży zgodnie z wystawionymi dokumentami sprzedaży wynosi 8 087,19 zł". Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniach 10, 16, 18 i 22 grudnia 2015 r. pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w O., Oddział w N. przeprowadzili kontrolę w punkcie obrotu środkami ochrony roślin należącym do J. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] znajdującym się w N. przy ulicy [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania stwierdzono, że kontrolowany dokonał sprzedaży środków ochrony roślin: Supero 05 EC, Labrador 05 EC, Orius Extra 250 EW i Lancet Plus 125 WG po terminie ważności zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na dopuszczenie ich do obrotu oraz po okresie przewidzianym na wysprzedanie ich zapasów, co potwierdzały faktury VAT i paragony wystawione na okoliczność sprzedaży przedmiotowych środków ochrony roślin. Z przeprowadzonych czynności i ustaleń sporządzono protokół nr [...], znak sprawy: [...] z [...]grudnia 2015 r. Strona pismem z 27 stycznia 2016 r. złożyła do Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa skargę dotyczącą działań kontrolnych prowadzonych przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w O., w której podniosła, że przedstawione przez nią w piśmie z 7 stycznia 2016 r. dokumenty nie zostały uwzględnione przez organ i tym samym organ nie zmienił wyników kontroli ani zaleceń pokontrolnych. Z uwagi, iż w sprawie zostało wszczęte przez organ pierwszej instancji postępowanie administracyjne, Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa pismem z 18 lutego 2016 r., znak: [...] przekazał, stosownie do art. 236 k.p.a. przedmiotową skargę do rozpatrzenia zgodnie z właściwością do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w O. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w O. nie uznając zastrzeżeń podniesionych w skardze, czemu dał wyraz w zawiadomieniu o sposobie załatwienia skargi z 10 marca 2016 r., znak: [...], wydał w dniu [...] marca 2016 r. decyzję znak: [...], w której określił opłatę sankcyjną za sprzedaż niedopuszczonych do obrotu środków ochrony roślin w wysokości 20 522,70 zł. Jednocześnie w ww. zawiadomieniu wskazał, że wykaz zezwoleń przedłożonych w toku czynności kontrolnych nie dotyczył środków ochrony roślin zakwestionowanych przez organ i w związku z tym nie ma wpływu na wynik kontroli (wykaz dotyczył innych numerów zezwoleń MRiRW). Od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w O. z [...] marca 2016 r. w części dotyczącej rozstrzygnięcia w zakresie określenia opłaty sankcyjnej za sprzedaż środka ochrony roślin Labrador 05 EC bez wymaganego zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na wprowadzenie do obrotu strona złożyła odwołanie. Strona wniosła o zmniejszenie naliczonej opłaty sankcyjnej za sprzedaż środka ochrony roślin Labrador 05 EC. Uzasadniając swoje stanowisko przedstawiła dokumenty magazynowe potwierdzające wydanie z magazynu środka ochrony roślin Labrador 05 EC o pojemności 5 l w ilości 31 szt. dla pięciu odbiorców przed upływem terminu ważności zezwolenia na wprowadzenie do obrotu tego środka: - dokument [...] z dnia [...] września 2015 r. - dokument [...] z dnia [...] września 2015 r. - dokument [...] z dnia [...] września 2015 r. - dokument [...] z dnia [...] września 2015 r. - dokument [...] z dnia [...] września 2015 r. Jednocześnie powołując się na dokument [...] (wydanie na zewnątrz) wskazała, że dodatkowe 2 szt. przedmiotowego preparatu zostały wydane z magazynu w dniu 9 września 2015 r., a nie jak wynika z protokołu z kontroli, w dniu 19 września 2015 r. W dalszej części odwołania zakwestionowała sposób naliczenia, zaskarżoną decyzją, opłaty sankcyjnej i wskazała, że opłata ta powinna być naliczana według ceny sprzedaży netto. W toku prowadzonego postępowania odwoławczego organ drugiej instancji zwrócił uwagę na rozbieżności w datach sprzedaży 31 szt. środka ochrony roślin Labrador 05 EC wskazanych na załączonych do akt sprawy fakturach VAT i przekazanych przez stronę w odwołaniu dokumentach magazynowych. Z przekazanych przez stronę w odwołaniu dokumentów magazynowych wynikało, że transakcji sprzedaży środka ochrony roślin w ww. ilości dokonano w dniach 5 i 7 września 2015 r. Tymczasem załączone do akt sprawy faktury VAT wystawione na okoliczność sprzedaży przedmiotowego preparatu wskazywały, że jego sprzedaż miała miejsce w terminie późniejszym tj. odpowiednio w dniach: 12, 21, 24, 25 września 2015 r. oraz 19 października 2015 r. Organ odwoławczy uznał za istotne ustalenie przyczyny powstania wyżej opisanych rozbieżności i pismami z 26 kwietnia 2016 r. oraz z 23 maja 2016 r. zwrócił się do strony o wyjaśnienia w sprawie. W odpowiedzi na powyższe, strona przekazała do Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa pismem z 15 czerwca 2016 r. kopie not korygujących: nr 6 z dnia 16 września 2015 r., nr 1/2015 z dnia 23 września 2015 r., nr 2/2015 z dnia 28 września 2015 r., nr 1/2015 z dnia 29 września 2015 r. oraz nr 1/2015 z dnia 23 października 2015 r. Dokonując analizy zebranego materiału dowodowego w sprawie organ drugiej instancji zwrócił uwagę na niezgodność w dokumentacji, dotyczącej nabycia przez stronę, od [...] Sp. z o.o." środka ochrony roślin Labrador 05 EC. Załączone do akt sprawy faktury VAT dotyczące nabycia przez [...] łącznie 40 szt. środka ochrony roślin Labrador 05 EC, od [...] Sp. z o.o., wskazywały że strona zakupiła ww. środek dniach: 10 czerwca 2015 r. w ilości 20 szt. zgodnie z fakturą VAT nr [...] wystawioną w dniu 17 czerwca 2015 r. oraz 8 września 2015 r. w ilości 20 szt. zgodnie z fakturą VAT nr [...] wystawioną w dniu 9 września 2015 r. Tymczasem z przekazanych przez stronę, w toku postępowania wyjaśniającego, not korygujących do faktur VAT wystawionych na okoliczność sprzedaży środka ochrony roślin Labrador 05 EC w ilości 31 szt., wynikało, że sprzedaż ww. środka do ostatecznych odbiorców nastąpiła w dniach 5 i 7 września 2015 r. Ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie wynikało zatem, że sprzedaż środka ochrony roślin Labrador 05 EC ostatecznym nabywcom miała miejsce przed datą jego zakupu (tj. zakup 8 września 2015 r., a sprzedaż 5 i 7 września 2015 r.). Mając na uwadze stwierdzone rozbieżności, organ odwoławczy, pismem z dnia 11 lipca 2016 r. ponownie zwrócił się do strony o przesłanie wyjaśnień w sprawie. Pismem z 1 sierpnia 2016 r., strona wyjaśniła, że dostawa środka ochrony roślin Labrador 05 EC, na którą została wystawiona faktura VAT [...] z dnia [...] września 2015 r., miała miejsce przed datą wystawienia tej faktury. Organ odwoławczy ustalił, że zgodnie z informacją publikowaną w rejestrze dopuszczonych do obrotu środków ochrony roślin, prowadzonym na podstawie art. 57 rozporządzenia nr 1107/2009 przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin, wobec których została wydana zaskarżona decyzja, tj. Supero 05 EC, Labrador 05 EC, Orius Extra 250 EW oraz Lancet Plus 125 WG, zezwolenia utraciły ważność odpowiednio w dniu: [...] marca 2015 r., [...] marca 2015 r., [...] marca 2015 r., [...] kwietnia 2015 r. Uwzględniając 6 miesięczny okres na zużycie istniejących zapasów środków ochrony roślin dla sprzedaży i dystrybucji, ww. środki mogły być w obrocie odpowiednio do dnia: [...] września 2015 r., [...] września 2015 r., [...] września 2015 r., [...] października 2015 r. Ponieważ w toku prowadzonego przez organ drugiej instancji postępowania wyjaśniającego, strona przedstawiła kopie not korygujących do faktur VAT wystawionych na okoliczność sprzedaży środka ochrony roślin Labrador 05 EC w ilości 31 szt. w opakowaniach a 5 l, które uwzględniały następujące korekty w zakresie daty sprzedaży tego środka: - nota korygująca nr 6 z dnia 16 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 7 września 2015 r.; - nota korygująca nr 1 z dnia 23 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...]- data sprzedaży 5 września 2015 r.; - nota korygująca nr 2/2015 z dnia 28 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 5 września 2015 r.; - nota korygująca nr 1/2015 z dnia 29 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 5 września 2015 r.; - nota korygująca nr 1/2015 z dnia 23 października 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 5 września 2015 r., to organ dokonując ponownie oceny ww. dokumentacji potwierdzającej sprzedaż, w dniach 5 i 7 września 2015 r., przez stronę ostatecznym odbiorcom 31 szt. środka ochrony roślin Labrador 05 EC z dokumentacją potwierdzającą nabycie przez nią od [...] Sp. z o.o., w dniach: 10 czerwca 2015 r. (faktura VAT [...] z dnia 17 czerwca 2015 r. - 20 szt.) oraz 8 września 2015 r. (faktura VAT [...] z dnia 9 września 2015 r. - 20 szt.) 40 szt. ww. preparatu stwierdził, że nie może uznać przedłożonej noty korygującej nr 6 z dnia 16 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] wskazującej, że sprzedaż 20 szt. środka ochrony roślin Labrador 0,5 EC miała miejsce w dniu 7 września 2015 r., skoro zakup tego preparatu przez stronę, jak wynika z ww. faktury VAT [...] z dnia 9 września 2015 r., miał miejsce w 8 września 2015 r. Dokonując zestawienia nabycia środka Labrador 05 EC i dokumentów sprzedaży, po uwzględnieniu not korygujących, wynika, że strona w dniu 7 września nie posiadała 20 szt. przedmiotowego środka, nie mogła więc dokonać transakcji sprzedaży tego preparatu w takiej ilości. Wyjaśnienia przesłane przez stronę pismem z 1 sierpnia 2016 r. wskazujące, że dostawa środka ochrony roślin Labrador 05 EC w ilości 20 szt., na którą została wystawiona faktura VAT [...] z 9 września 2015 r., miała miejsce przed datą wystawienia tej faktury, nie dały podstaw do uznania, że strona faktycznie była w posiadaniu ww. środka w momencie dokonywanej przez nią jego sprzedaży tj. w dniu 7 września 2015 r. W ocenie organu odwoławczego, strona podając sprzeczne informacje, nie wyjaśniła w sposób wiarygodny, dlaczego sprzedaż przez nią ostatecznemu odbiorcy 20 szt. przedmiotowego środka, miała miejsce przed datą jego zakupu od [...] Sp. z o.o. Jednocześnie organ odwoławczy nie kwestionował terminu wystawienia faktury, który może różnić się od daty sprzedaży tj. daty dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, zamieszczonej na fakturze. Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, z późn. zm.) faktura powinna zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, lub datę otrzymania zapłaty o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury. Organ drugiej instancji, w oparciu o przedstawione przez stronę pozostałe noty korygujące nr 1 z dnia 23 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] nr 2/2015 z dnia 28 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] nr 1/2015 z dnia 29 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] nr 1/2015 z dnia 23 października 2015 r. do faktury VAT nr: [...] oraz załączoną do akt sprawy fakturę VAT [...] z dnia 17 czerwca 2015 r., potwierdzającą zakup środka ochrony roślin Labrador 05 EC w ilości 20 szt. w dniu 10 czerwca 2015 r., uznał natomiast za zasadne przyjąć, że jego sprzedaż w łącznej ilości 11 szt. miała miejsce w dniu 5 września 2015 r., a więc w czasie kiedy przedmiotowy środek, stosownie do art. 23 ustawy o środkach ochrony roślin, mógł jeszcze znajdować się w sprzedaży i dystrybucji. Zakładając bowiem, że strona zakupiła środek ochrony roślin Labrador 05 EC od [...] Sp. z o.o. w ilości 20 szt. w dniu 10 czerwca 2015 r. (faktura VAT [...] z dnia 17 czerwca 2015 r.), mogła dokonać jego sprzedaży ostatecznym odbiorcom w dniu 5 września 2015 r. Organ drugiej instancji postanowił uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 2 rozstrzygnięcia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w O. tj. dotyczącego sprzedaży środka ochrony roślin Labrador 05 EC w opakowaniach a 5 l, w ilości 38 szt. na łączną kwotę 8 108,19 zł i orzec w tym zakresie wartość sprzedaży środka ochrony roślin Labrador 05 EC w opakowaniach a 5 l w ilości 27 szt. na kwotę 5 934,03 zł. Uwzględniając powyższą kwotę sprzedaży środka ochrony roślin Labrador 05 EC tj. 5 934,03 zł, jak również kwoty sprzedaży pozostałych środków ochrony roślin tj. Supero 05 EC - 679,27 zł, Orius Extra 250 EW - 637,33 zł, Lancet Plus 125 WG - 836, 56 zł, należało przyjąć, że wartość sprzedanych środków ochrony roślin, w rozpatrywanej sprawie, wyniosła 8.087,19 zł. W tej sytuacji opłata sankcyjna stanowiąca 200% wartości sprzedanych środków ochrony roślin wyniosła kwotę 16.174,38 zł. Odnosząc się natomiast do wniosku podnoszonego przez stronę, że sprzedaż dodatkowych 2 szt. środka ochrony roślin Labrador 05 EC w opakowaniach a' 5 l miała miejsce w dniu 9 września 2015 r., to załączona do akt sprawy dokumentacja nie potwierdza tego faktu. Z dokumentacji dotyczącej ruchu towaru - [...] w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 18 grudnia 2015 r., na którą powołuje się strona, jednoznacznie wynika, że przedmiotowy środek został wydany odbiorcom w dniu 19 września 2015 r. Natomiast w odniesieniu do zakwestionowania przez stronę naliczenia zaskarżoną decyzją opłaty sankcyjnej według wartości brutto sprzedanych środków ochrony roślin organ drugiej instancji wskazał, iż opłata sankcyjna, o której mowa w art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o środkach ochrony roślin w wysokości stanowiącej 200% kwoty wartości sprzedanych środków ochrony roślin ustalana jest w oparciu o cenę sprzedaży tych środków. Mając na uwadze definicję ceny określoną w art. 3 ust. 1 ustawy z 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług, wyraża ona wartość w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług lub podatkiem akcyzowym. Zatem określana opłata sankcyjna powinna wynosić 200% wartości brutto sprzedanych środków ochrony roślin, uwzględniając w ten sposób również wartość podatku VAT. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z [...] września 2016 r. wniósł J. M. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] w N. Skarżący zaskarżył ww. decyzję w części ustalającej łączną opłatę sankcyjną w kwocie 16.174,38 zł za wprowadzenie do obrotu bez zezwolenia następujących środków ochrony roślin : - SUPERO 05 EC w opakowaniach a 11 w ilości 14 sztuk - LABRADOR 05 EC w opakowaniach a 5 1 w ilości 27 sztuk - ORIUS EXTRA 250 EW w opakowaniach a 11 w ilości 11 sztuk - Lancet PLUS 125 WG w opakowaniach a 0,2 kg w ilości 6 sztuk. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 107 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, co doprowadziło do naruszenia art. 23 ustawy o środkach ochrony roślin poprzez przyjęcie, że skarżący wprowadził do obrotu środki ochrony roślin po okresie ważności. W konsekwencji powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Główny Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej "p.p.s.a.", uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd dokonując kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 28 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającym dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 309 z 24 listopada 2009 r.) środek ochrony roślin nie jest wprowadzany do obrotu ani stosowany, chyba że uzyskał zezwolenie w danym państwie członkowskim zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Z kolei art. 46 ww. Rozporządzenia stanowi, że w przypadku gdy państwo członkowskie wycofuje lub zmienia zezwolenie lub go nie odnawia, może ono przyznać dodatkowy okres w celu unieszkodliwienia, składowania, wprowadzania do obrotu i zużycia istniejących zapasów. W przypadku gdy powody wycofania, zmiany lub nieodnowienia zezwolenia nie mają związku z ochroną zdrowia ludzi i zwierząt lub środowiska, okres na zużycie zapasów jest ograniczony i nie przekracza sześciu miesięcy dla sprzedaży i dystrybucji. Powyższe unormowanie znalazło odzwierciedlenie w art. 23 pkt 1 ustawy z 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 50), który stanowi, że środek ochrony roślin, który został wprowadzony do obrotu przed upływem okresu ważności zezwolenia na jego wprowadzanie do obrotu lub pozwolenia na handel równoległy, po upływie tego okresu może pozostawać w obrocie przez okres 6 miesięcy po upływie okresu ważności tego zezwolenia albo pozwolenia - chyba że w zezwoleniu na wprowadzanie środka ochrony roślin do obrotu lub pozwoleniu na handel równoległy lub decyzji w sprawie cofnięcia tego zezwolenia lub pozwolenia określono inaczej. Sankcję za uchybienie powyższemu zakazowi zawiera art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o środkach ochrony roślin, zgodnie z którym podmiot, który sprzedaje środek ochrony roślin, bez wymaganego zezwolenia na jego wprowadzanie do obrotu lub pozwolenia na handel równoległy - wnosi na rachunek wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę tego podmiotu opłatę sankcyjną w wysokości stanowiącej 200% kwoty wartości sprzedanych środków ochrony roślin według ceny ich sprzedaży, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wykazał, że skarżący – J. M. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] w N. uchybił obowiązkowi, o którym mowa w art. 23 pkt 1 ustawy o środkach ochrony roślin. Zakwestionowane w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 10, 16, 18 i 22 grudnia 2015 r. środki ochrony roślin mogły znajdować się w obrocie w niżej wskazanych terminach: 1) SUPERO 05 EC w opakowaniach a' 1l, do dnia 10.09.2015 roku; 2) LABRADOR 05 EC w opakowaniach a' 5l, do dnia 10.09.2015 roku; 3) ORIUS EXTRA 250 EW w opakowaniach a' 1l, do dnia 30.09.2015 roku; 4) LANCET PLUS 125 WG w opakowaniach a' 0,2 kg , do dnia 30.10.2015 roku. Natomiast [...] w N. sprzedało po wyżej wymienionych terminach 14 sztuk preparatu SUPERO 05 EC w opakowaniach a' 1l na kwotę 679,27 zł; 27 sztuk preparatu LABRADOR 05 EC w opakowaniach a' 5 l na kwotę 5.934,03 zł; 11 sztuk preparatu ORIUS EXTRA 250 EW w opakowaniach a' 1 l na kwotę 637,33 zł; 6 sztuk preparatu LANCET PLUS 125 WG w opakowaniach a' 0,2 kg na kwotę 836,56 zł. Łączna wartość sprzedanych środków ochrony roślin w przedmiotowej sprawie wyniosła 8.087,19 zł. W tej sytuacji opłata sankcyjna stanowiąca 200 % wartości sprzedanych środków ochrony roślin wyniosła 16.174,38 zł. Powyższe ustalenia wynikają z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, opisanego i poddanego szczegółowej analizie w zaskarżonej decyzji, które to ustalenia Sąd uznaje za prawidłowe. Odnosząc się do zarzutów skargi należy zauważyć, że zgodnie z art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej są zobowiązane do podejmowania wszelkich niezbędnych kroków w celu wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. W szczególności, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie administracyjne jest zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a swoje stanowisko winien uzasadnić w sposób przewidziany w przepisach k.p.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 marca 2013 r. I SA/Wa 1980/12). Zasada prawdy obiektywnej ustanowiona w art. 7 k.p.a., zobowiązuje organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Zasadę tę rozwija następnie art. 77 § 1 k.p.a., nakładając na organ administracji obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. W treści tych przepisów zawarta jest podstawowa cecha postępowania administracyjnego, wskazująca obowiązek organu administracji zachowania aktywnej postawy podczas całego postępowania wyjaśniającego. Aktywność ta winna być rozumiana jako obowiązek organu wykorzystania w sprawie wszystkich dowodów znanych mu z urzędu, poszukiwania innych dowodów na potwierdzenie określonych faktów z wykorzystaniem dostępnych źródeł dowodowych, a także dopuszczenia wszystkich środków dowodowych zgłaszanych przez stronę lub innych uczestników postępowania, o ile mają one istotne znaczenie dla sprawy. Z tego też względu w trakcie postępowania dowodowego fundamentalne znaczenie ma także zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, udzielania informacji stronom, przekonywania, pisemności, a także szybkości i prostoty. Z przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. wynika zatem jednoznacznie, że postępowanie dowodowe jest oparte na zasadzie oficjalności, co oznacza, że organ administracyjny jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Zgodnie zaś z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 lipca 2013 r. II SA/Kr 455/13). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i literaturze przedmiotu ugruntowało się stanowisko, podzielane przez skład orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym zaniechanie przez organ administracyjny podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji. Stosownie bowiem do przepisów art 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., podstawą niewadliwej decyzji w każdej sprawie może być tylko ocena zgromadzonego przez organ administracyjny pełnego materiału dowodowego, pozwalającego na ustalenie zgodnego bądź zbliżonego do rzeczywistości stanu faktycznego sprawy. Organ II instancji powinien zatem ustalić w drodze weryfikacji wszystkich dokumentów zgormadzonych w sprawie, w sposób prawidłowy i nie budzący wątpliwości, czy w niniejszej sprawie zgromadzone dokumenty w postaci faktur VAT, paragonów wystawionych na okoliczność sprzedaży przedmiotowych środków ochrony roślin, dokumentów magazynowych, not korygujących, potwierdzają sprzedaż zakwestionowanych w toku kontroli środków ochrony roślin po okresie 6 miesięcy od upływu terminu ważności zezwolenia na ich wprowadzanie do obrotu. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, organ odwoławczy z powyższego obowiązku wywiązał się w sposób prawidłowy. Organ odwoławczy wzywał stronę do wyjaśnienia rozbieżności w zakresie dat sprzedaży widniejących na dokumentach potwierdzających sprzedaż środka ochrony roślin Labrador 05 EC. W odpowiedzi na to strona przedłożyła kopie not korygujących do faktur VAT wystawionych na okoliczność sprzedaży ww. środka w ilości 31 sztuk w opakowaniach a' 5l, które uwzględniały następujące korekty w zakresie daty sprzedaży środka ochrony roślin Labrador 05 EC: - nota korygująca nr 6 z dnia 16 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 7 września 2015 r.; - nota korygująca nr 1 z dnia 23 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 5 września 2015 r.; - nota korygująca nr 2/2015 z dnia 28 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 5 września 2015 r.; - nota korygująca nr 1/2015 z dnia 29 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 5 września 2015 r.; - nota korygująca nr 1/2015 z dnia 23 października 2015 r. do faktury VAT nr: [...] - data sprzedaży 5 września 2015 r. Dokonując zestawienia dokumentów nabycia 40 sztuk środka Labrador 05 EC od [...] Sp. z o.o., w dniach: 10 czerwca 2015 r. (faktura VAT [...] z dnia 17 czerwca 2015 r. - 20 szt.) oraz 8 września 2015 r. (faktura VAT [...] z dnia 9 września 2015 r. - 20 szt.) i dokumentów sprzedaży tego środka, po uwzględnieniu noty korygującej nr 6 z dnia 16 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] wskazującej, że sprzedaż 20 szt. środka ochrony roślin Labrador 0,5 EC miała miejsce w dniu 7 września 2015 r., organ odwoławczy prawidłowo uznał, że [...] w N. w dniu 7 września 2015 r. nie mogło być w posiadaniu 20 sztuk środka Labrador 05 EC, a zatem nie mogło dokonać sprzedaży tego środka w takiej ilości w tej dacie, skoro zakup tego preparatu przez stronę, jak wynika z ww. faktury VAT [...] z dnia 9 września 2015 r., miał miejsce w dniu 8 września 2015 r. Skoro w magazynie nie mogło być w dniu 7 września 2015 r. 20 sztuk środka ochrony roślin Labrador 0,5 EC, bo zakupiono go dopiero 8 września 2015 r., to nie ma znaczenia przedstawiony przez skarżącego dokument MW z dnia 7 września 2015 r., gdyż w okolicznościach przedmiotowej sprawy jest on niewiarygodny. W interesie skarżącego było przedstawić dowody, które potwierdzałyby jego stanowisko w tym zakresie. Natomiast przedstawione noty korygujące: nr 1 z dnia 23 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] nr 2/2015 z dnia 28 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] nr 1/2015 z dnia 29 września 2015 r. do faktury VAT nr: [...] nr 1/2015 z dnia 23 października 2015 r. do faktury VAT nr: [...] w zestawieniu z fakturą VAT [...] z dnia 17 czerwca 2015 r., potwierdzająca zakup środka ochrony roślin Labrador 05 EC w ilości 20 sztuk w dniu 10 czerwca 2015 r., pozwoliło organowi odwoławczemu przyjąć, że sprzedaż tego środka w ilości 11 sztuk miała miejsce w dniu 5 września 2015 r., a zatem w czasie kiedy środek ten mógł jeszcze znajdować się w sprzedaży i dystrybucji stosownie do art. 23 ustawy o środkach ochrony roślin. Nieuzasadniony jest również zarzut skargi naruszenia art. 113 k.p.a., gdyż organ odwoławczy może w trybie przepisu art. 138 par. 1 pkt 2 k.p.a. dokonać korekty oczywistych omyłek organu I instancji. Skoro w trybie odwoławczym organ może skorygować orzeczenie in merito, to tym bardziej może dokonać sprostowania, działając w formie właściwej dla art. 138 k.p.a. - decyzja a nie 113 k.p.a. - postanowienie (por. wyrok NSA z 18 lipca 2001 r., sygn.. akt V SA 3928/00). Ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podzielił zarzutów skargi i jednocześnie nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.