IV SA/Wa 302/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania K. K. z pobytu stałego z lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w K. K. K. w skardze na tę decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem samo wskazanie przepisu, lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadnić może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Powyższego warunku przedmiotowy wniosek nie spełnia. Sąd, orzekając w granicach danej sprawy (art. 134 P.p.s.a.) stwierdził równocześnie, że z zaskarżonego aktu nie wynika w sposób oczywisty szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Należy bowiem zauważyć, że postępowanie w sprawie o wymeldowanie realizuje cele ewidencyjne. Ewidencja ludności służy zaś jedynie rejestracji danych o miejscu faktycznego pobytu osób. Nie jest natomiast uzależniona od legitymowania się tytułem prawnym do lokalu. Jednocześnie wymeldowanie jako czynność, nie przesądza o prawie zamieszkiwania w lokalu. Mając powyższe okoliczności na względzie – na mocy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.