IV SA/Wa 3035/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. J. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać radcy prawnemu T. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wyrokiem z dnia 27 lutego 2017r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. J. (dalej: "skarżącego"). Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego radcę prawnego i odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 18 maja 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że wyznaczyła radcę prawnego T. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie. Zawiadomienie to zostało doręczone wyznaczonemu pełnomocnikowi w dniu 25 maja 2017 r. W dniu 23 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z jej odpisem dla skarżącego oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej opinii i oświadczył, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały przez skarżącego opłacone ani w całości ani w części. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata o której mowa w pkt 1 lit. c omawianego przepisu dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji wynosi 240 zł. W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącej należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł (tj. 75 % stawki minimalnej, bowiem wyznaczony radca prawny nie reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji), podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług. Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono jak w sentencji.