IV SA/Wa 3047/15

Dnia 1 marca 2016 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi O.Z. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych i na pobyt tolerowany postanawia: 1. umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych; 2. odmówić skarżącemu ustanowienia radcy prawnego z urzędu. O.Z. złożył w niniejszej sprawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie posiada żadnego majątku, dochodów i utrzymuje się dzięki pomocy finansowej, którą otrzymuje od kolegi (1.200 zł. miesięcznie). Skarżący oświadczył również, że na wynajem mieszkania i jego utrzymanie wydaje 450 zł., lekarstwa i leczenie do 250 zł., transport 100 zł., telefon 100 - 200 zł. (miesięcznie). Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania: dokumentów potwierdzających ponoszenie opłat wymienionych w rubryce nr 11 formularza PPF tj. kosztów wynajmu mieszkania, utrzymania telefonu, itp., oświadczenia darczyńcy o wielkości pomocy finansowej świadczonej skarżącemu w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz wyciągów z posiadanych przez skarżącego wszelkich rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy (ewentualnie złożenie oświadczenia o nieposiadaniu rachunków, kont bankowych). W piśmie z dnia 5 stycznia 2016 r. wnioskodawca poinformował zwrócił się o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o wymienione dokumenty i oświadczenia (wyciąg z rachunku bankowego, oświadczenia darczyńców). Skarżący mimo uwzględnienia jego wniosku, nie przedstawił żądanych dokumentów. Referendarz sądowy, odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych, wyjaśnia, że zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach udzielania cudzoziemcom ochrony. Niewątpliwie sprawa ze skargi na decyzję o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zgody na pobyt ze względów humanitarnych i pobyt tolerowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy do spraw z zakresu udzielania cudzoziemcom ochrony. Skarżącemu przysługuje więc ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych. Z kolei wniosek o ustanowienie radcy prawnego nie jest uzasadniony, ponieważ wnioskodawca nie wykazał, że spełnia przesłanki uprawniające do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym, a więc, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie nadesłał oświadczenia darczyńcy o wielkości i rodzaju świadczonej przez nich pomocy i ograniczył się do stwierdzenia, że korzysta z pomocy finansowej kolegi. W tej sytuacji skarżący powinien liczyć się z tym, że referendarz sądowy (Sąd) nie będzie miał podstaw do uznania jego oświadczeń i twierdzeń za uprawdopodobnione. Referendarz sądowy jeszcze raz podkreśla, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania, że spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy nie prowadzi żadnego postępowania dowodowego, lecz wyłącznie ocenia złożone przez stronę oświadczenia i dokumenty. Z uwagi na nieprzedstawienie dokumentów obrazujących sytuację majątkową wnioskodawcy, referendarz sądowy nie jest w stanie zweryfikować zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenia, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego w swoim koniecznym utrzymaniu (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z powyższych względów, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., umorzono postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w formie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.