IV SA/Wa 3066/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.), sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant spec. Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 21 października 2016 r. K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wywiodła skargę na uchwałę Rady Gminy L. nr XII/108/2016 z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy L. Zarzuciła naruszenie następujących przepisów: - art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017, poz. 1073), poprzez brak obligatoryjnego uwzględnienia i określenia w studium uwarunkowań wynikających ze stanu dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej; - art. 10 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy poprzez brak określenia w studium obszarów i zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków; - art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1446), poprzez dowolne i sprzeczne ze zgromadzonym materiałem planistycznym określenie granic zabytkowego założenia pałacowo - parkowego; - art. 13 ust. 1 i ust. 2 oraz ust. 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami poprzez nieuprawnione skreślenie z rejestru zabytków części zabytku nieruchomego; - art. 11 pkt 10 ww. ustawy poprzez publikację nieczytelnych dokumentów oraz brak publikacji niektórych dokumentów stanowiących część graficzną studium; - art. 11 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez brak współdziałania w trybie uzgodnienia oraz opinii ze wskazanymi w ustawie organami dotyczącego kompletnego projektu studium; - § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. U. Nr 118, poz. 1233) poprzez umieszczenie rysunku obejmującego kierunki zagospodarowania przestrzennego na mapie przerobionej. W związku z powyższym wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy L. z dnia [...] czerwca 2016 r. w całości, a w przypadku nieuwzględnienia przez Sąd wniosku powyższego - o stwierdzenie, że uchwała ta w całości została wydana z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647, ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), określanej dalej jako P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Dla sposobu rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy przesądzające znaczenie ma okoliczność, że wyrokiem z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2440/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy L. nr XII/108/2016 z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy L. Na skutek tego rozstrzygnięcia zaskarżona uchwała została wyeliminowana z obrotu prawnego. Następstwa stwierdzenia nieważności uchwały polegają na wyeliminowaniu jej postanowień z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc, tj. od daty podjęcia uchwały, są zatem dalej idące niż uchylenie uchwały, które wywiera jedynie skutek ex nunc, tj. od daty uchylenia (por.: uchwała TK z 14 września1994 r., W 5/94, OTK 1994/2/44; wyrok NSA z 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 1776/06, CBOSA). Rozpatrywanie skargi K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością stało się zatem bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.