IV SA/Wa 307/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi G.S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] października 2013r. Nr [...] Rada do Spraw Uchodźców działając na podstawie art. 40 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i art. 89p ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 680) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013, poz. 267), po rozpatrzeniu w dniu października 2013 r. odwołania Pana: G. S. ur. [...].06.1960 r. w [...] ob. [...] narodowości [...] utrzymał w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr [...] z dnia [...].02.2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie, wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Niniejszą decyzją objęta była żona Wnioskodawcy, Pani B. B., ur. [...].01.1964 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że Pan G. S., pierwszy wniosek o nadanie statusu uchodźcy złożył w dniu 14.09.2009 r. Wskazując na istotne przyczyny ubiegania się o status uchodźcy oświadczył, że: Przyjechałem do Polski z powodów socjalnych i ponieważ jestem tam bezrobocie. W 2009 r. w [...] przeprowadzono próbę buntu wojskowych. W buncie nie brałem udziału, ale próbowano mnie w ten bunt wciągnąć, z tego powodu zmuszony byłem zostawić kraj i wyjechać z rodziną. Ponadto poinformował, że w kraju pochodzenia był prześladowany, brał udziału w działaniach wojennych w 1991,1992,1993,1994 i 08.2008 r. walczyłem w [...], zaopatrywałem żołnierzy w naboje, mundury jedzenie. Cudzoziemiec nie był poddawany przemocy fizycznej i psychicznej, nigdy nie był zatrzymany lub aresztowany, nie był skazany wyrokiem sądu, nie było prowadzone wobec niego postępowanie administracyjne. Pan G. S.e w okresie od 1989 r. do 1991 r. należał do partii politycznej "[...]", jako aktywista, a od 1989 r. do 1990 r. do organizacji militarnej "[...]", jako instruktor. Wnioskiem objęta była żona Cudzoziemca Pani B. B., ur. [...].01.1964 r. Po rozpatrzeniu wniosku Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją nr [...] z dnia [...].11.2009 r. uznał go za oczywiście bezzasadny, odmówił nadania statusu uchodźcy w RP oraz udzielenia ochrony uzupełniającej oraz orzekł o wydaleniu, wobec braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany na terytorium RP. Kolejny - drugi - wniosek o nadanie statusu uchodźcy Pan G. S. złożył w dniu 28.02.2011 r. Wskazując na istotne przyczyny opuszczenia kraju pochodzenia poinformował, że " nie możemy powrócić do kraju pochodzenia ponieważ brałem udział w spotkaniach i działałem w opozycji przeciwko obecnemu rządowi. A zwłaszcza prezydentowi, z tego powodu biliśmy prześladowani. W 2008 r. pracowałem jako zawodowy żołnierz, brałem udział w działaniach wojennych, jednak ja i grupa żołnierzy z jednostki [...]" sprzeciwiliśmy się rządowi Prezydenta [...]". Pan G. S. poinformował, że dowody przedstawi w terminie późniejszym, w trakcie wywiadu u Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Ponadto poinformował, że w kraju pochodzenia był prześladowany i poddawany przemocy fizycznej psychicznej w 2009 r. przez władze Prezydenta [...]. Cudzoziemiec poinformował, że brał udziału w działaniach wojennych od 1990 r. do 2008 r. oraz, że w 2009 r. był zatrzymany lub aresztowany, nie był skazany wyrokiem sądu, nie było prowadzone wobec niego postępowanie administracyjne. Pan G. S. poinformował, że należał w latach 2008-2009, jako członek do organizacji politycznej "[...]". Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją nr [...] z dnia [...].03.2011 r. umorzył postępowanie w przedmiocie nadania statusu uchodźcy w RP prowadzone wobec Pana G. S. w części dotyczącej jego syna. Rada do Spraw Uchodźców decyzją nr [...] z dnia [...].04.2012 r. stwierdziła nieważność decyzji o umorzeniu postępowania w części dotyczącej syna Aplikanta, Pana G. S. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w dniu [...].07.2012 r. decyzją nr [...] umorzył postępowanie w sprawie w części dotyczącej Pana G.S. - syna Aplikanta, wskazując w uzasadnieniu na celowe wprowadzenie w błąd organu rozpatrującego sprawę przez podanie nieprawdziwej daty urodzenia. W dniu [...].01.2012 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją nr [...] umorzył postępowanie w sprawie wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny wobec Pana G. S., ur. [...].06.1960 r. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że analiza danych zawartych w niniejszym wniosku wskazuje, że jest on oparty na tych samych podstawach co poprzedni, wobec czego należało go uznać za niedopuszczalny. Organ I instancji wskazał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wnosi żadnych nowych istotnych okoliczności. Organ I instancji zwrócił także uwagę na pismo w którym żona Aplikanta, Pani B. B. opisuje ciążąc na jej synu zemstę krwi, podczas gdy w poprzedniej procedurze zakończonej negatywna decyzją, Cudzoziemcy w ogóle nie powoływali się na tego typu problemy. Rada do Spraw Uchodźców decyzją nr [...] z dnia [...].06.20 12 r. uchyliła decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].01.2012 nr [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po przeprowadzeniu przewidzianej prawem procedury, w tym uzupełniającego przesłuchania Strony w dniu [...].08.2012 r., Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzji nr [...] z dnia [...].02.20 13 r. umorzył postępowanie w sprawie wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. W uzasadnieniu organ I instancji zwrócił uwagę, że Aplikant w swoaaim drugim wniosku rozwinął i zmodyfikował swoje zeznania - w sprawie wszczętej z pierwszego wniosku oświadczył, że nie brał udziału w buncie w jednostce wojskowej, który jak stwierdził był sfingowany, a jednie później chciano go w ten bunt zamieszać, natomiast w drugiej procedurze Cudzoziemiec twierdzi, iż aktywnie działał w opozycji przeciwko obecnemu prezydentowi i brał udział w jednostce [...]. Ponadto w drugim wniosku, żona Cudzoziemca, Pani B. B., poinformowała o grożącej ich synowi zemście krwi. Organ I instancji uznał takie oświadczenia za rozbudowywane w miarę biegu sprawy i poznawania reguł konwencyjnych. Odnośnie do podnoszonych przez Cudzoziemkę obaw związanych z tzw. zemstą krwi, organ I instancji wskazał na brak związku przyczynowo- skutkowego między wyjazdem Strony z [...] w 2009 r. a wydarzeniami sprzed 18 lat, które rzekomo były przyczyną tego wyjazdu. Organ I instancji podkreślił, że rzekome nowe okoliczności nie mają istotnego znaczenia w sprawie i nie zmieniają jej generalnej oceny. Decyzją objęta była żona Cudzoziemca, Pani B. B., ur. [...].01.1964 r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Pan G. S. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i udzielnia ochrony uzupełniającej. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP oraz naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy. Pan G. S. poinformował, że uzasadnienie zostanie przedstawione w ciągu 14 dni. Na wezwanie Rady z dnia 11.03.2013 r., odnośnie do możliwości wypowiedzenia się Wnioskodawcy przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w trybie art. 10 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa). W uzupełnieniu odwołania z dnia 06.03.20 13 r. Pan G. S. wniósł o możliwość wypowiedzenia się w trybie art. 10 1 kpa co do zebranych materiałów w sprawie. W przekazanym uzupełnienie odwołania zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 13, 15 i 97 ust. 1 pkt 1 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie ww. przepisów, skutkujące uznaniem, że nie spełniam przesłanek do objęcia ochrona międzynarodową oraz art. 3 i 5 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 04.11.1950 r. przez twierdzenie, że po powrocie do [...] nie dojdzie do naruszeń naszych praw do wolności i bezpieczeństwa osobistego; - naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 kpa przez przekroczenie zasady prawdy obiektywnej, art. 8 kpa przez zignorowanie istotnych dla postępowania okoliczności i tym samym nadwyrężenie zaufania do organu administracji, art. 77 przez naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i art. 80 kpa przez nieuwzględnienie całokształtu materiału w sprawie. W uzasadnieniu odwołania wskazał na te same powody, które były przedmiotem rozpatrzenia pierwszego i drugiego wniosku oraz podniósł kwestie dotyczące niepodjęcia przez organ I instancji kroków w celu ustalenia prawidłowej daty urodzenia jego syna. Cudzoziemiec nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, faktów czy zdarzeń, które mogłyby mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W dniu 25.03.20 13 r. Pan G. S. przekazał kopię aktu urodzenia syna -Pana G. S. syna, informując, że nie jest w stanie dołączyć oryginału. Rada do Spraw Uchodźców postanowieniem nr [...] wyznaczyła na dzień [...].06.20 13 r. nowy termin rozpatrzenia sprawy przychylając się do wniosku Cudzoziemca. W dniu 20.05.2013 r. Pan G.S. przesłał pismo oraz kopie dokumentów przekazanych przez Pana T. B., brata żony Cudzoziemca o odmowie nadania Panu T. B. obywatelstwa [...]. W odpowiedzi na pismo Rady z dnia 11.03.2013 r. o możliwości wypowiedzenia się w trybie art. 10§1 kpa, Pan G. S. w dniu 12.06.2013 r. złożył pismo w którym poinformował o niemożności dostarczenia oryginału aktu urodzenia oraz przedstawił okoliczności związane z opuszczeniem przez niego i rodzinę kraju pochodzenia, tożsame z okolicznościami będącymi już przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Następnie w dniu 17.06.2013 r. Fundacja ocalenie przekazała pismo w sprawie Pana G. S., w którym przedstawiał swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie. W dniu 12.06.20 13 r. Pan G. S. poinformował, że nie jest w stanie dostarczyć oryginałów dokumentów, w tym aktu urodzenie. Odnośnie do pozostałych dokumentów poinformował, że jest w stanie je dostarczyć, ale obecnie czeka na ich przesłanie. W dniu 21.06.2013 r. Pełnomocnik Pani B. B., przekazała wniosek Strony o dołączenie dokumentów Klubu [...], w którym jej syn, Pan G. S., uczestniczy w treningach. W dniu 24.06.2013 r. Pani B. B. przesłała odręcznie napisane, w języku [...], pismo, w którym ponownie przedstawiła okoliczności związane z błędną datą urodzenia jej syna, Pana G. S., sytuacją w [...] oraz okolicznościami związanym z dokonanym przez jej brata zabójstwem. Rada do Spraw Uchodźców postanowieniem z dnia [...].06.20 13 r. nr [...] wyznaczyła na dzień [...].09.2013 r. nowy termin rozpatrzenia sprawy w związku z twierdzeniem Wnioskodawcy, że jego syn, G. S., w chwili przyjazdu do Polski był osobą niepełnoletnią, co nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Ponieważ Strona poinformowała, że nie ma możliwości dostarczenia oryginału aktu urodzenia swojego syna, gdyż ten znajduje się w [...], konieczne było podjęcie kroków w celu ustalenia stanu faktycznego. Rada pismem z dnia 19.07.20 13 r. zwróciła się do Ministerstwa Spraw Zagranicznych z prośbą o opinię dotyczącą " czy przekazany kopia aktu urodzenia Pana G. S. odpowiada wizerunkowi oryginału dokumentu. W dniu 09.10.2013 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych przesłało kopię odpowiedzi Ministerstwa Spraw Zagranicznych [...], w której poinformowano, że zgodnie z informacją otrzymaną z "Agencji Rozwoju Usług Państwowych Ministerstwa Sprawiedliwości [...] datą urodzenia Pana G. S. w zapisach aktów jest [...] września 1991 r. Jest to data urodzenia, która widnieje w paszporcie Cudzoziemca i którą podał we wniosku o nadanie statusu na terytorium RP. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy wskazał, że odwołanie Wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie należy wskazać, że Pan G. S. otrzymał ostateczną decyzję (w rozumieniu art. 16 § 1 kpa) o odmowie nadania statusu uchodźcy z dnia [...].06.2010 r. ([...]). W postępowaniu zainicjowanym pierwszym wnioskiem, organ I instancji rozpatrzył wniosek Cudzoziemca jako oczywiście bezzasadny oraz postanowił odmówić nadania statusu uchodźcy oraz udzielenia ochrony uzupełniającej i nakazał wydalić z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany (decyzja nr [...] z dnia [...].11.2009 r.). Rada decyzją nr [...] z dnia [...].06.2010 r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie Pan G. S. wniósł kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy, podnosząc w jego uzasadnieniu te same okoliczności, będące już przedmiotem rozpoznania w pierwszym postępowaniu. W tym miejscu Rada przywołała treść art. 40 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP i wskazała, że po wnikliwej analizie akt niniejszego postępowania i akt postępowania wcześniejszego, doszła do przekonania, iż: • obie sprawy dotyczą tej samej osoby — Pana G. S.; • przedmiot postępowania jest tożsamy — wniosek o nadanie statusu uchodźcy jest oparty na tej samej podstawie prawnej i podstawie faktycznej w zakresie okoliczności relewantnych z punktu widzenia postępowania statusowego; • odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności czy faktów, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie, wniosek o ponowne zbadanie ma na celu doprowadzenie do próby ponownej oceny ustalonego w ostatecznej decyzji administracyjnej stanu faktycznego oraz przedłużenie procedury. W ocenie Rady podczas składania powtórnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy Pan G. S. przedstawione nowe okoliczności, w szczególności błędna data urodzenia syna i ewentualność dokonania na nim tzw. zemsty krwi, nie znajdują potwierdzenia w faktach i dokumentach. Pan G. S. mimo wielokrotnych deklaracji nie przedstawił oryginałów dokumentów. W opinii Rady przedstawione przez Cudzoziemca oświadczenia w celu udokumentowania okoliczności opuszczenia przez niego kraju pochodzenia potwierdzają jedynie składane przez niego wcześniejsze wyjaśnienia. Pan G. S. w każdym kolejno składanym oświadczeniu rozbudowuje swoje zeznania, przy czym powoływane przez niego okoliczności nie znajdują potwierdzenia w faktycznych zdarzeniach. Powyższe jest równoznaczne z tym, że kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy Pan G. S. oparł na tych samych podstawach, co wniosek będący przedmiotem rozpatrzenia przez organ I instancji. W tej sytuacji Rada stwierdza, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].02.2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy została wydana po przeprowadzeniu prawidłowego postępowania administracyjnego, zawiera właściwe uzasadnienie i jest zgodna z prawem. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014r. organ dokonał sprostowania w zaskarżonej decyzji daty urodzenia skarżącego. W skardze z dnia 29 listopada 2013 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżący Pan G. S. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, wskazując na: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego: • art. 13 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowania przepisów, a w konsekwencji uznanie, iż nie spełnia przesłanek do nadania statusu uchodźcy; • art. 15 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowania przepisów, a w konsekwencji uznanie, że nie spełnia przesłanek do objęcia ochroną międzynarodową; • art. 40 ust. 2 pkt 2 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowania przepisów, a w konsekwencji uznanie, iż jego ponowny wniosek oparty został na tych samych podstawach co poprzednia aplikacja; • art. 97 ust. 1 pkt 1 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP przez uznanie, że jego prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa osobistego nie jest zagrożone, jak również przez stwierdzenie, że nie będzie poddawany nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 3 kpa przez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i uznanie jego oświadczeń, a przede wszystkim oświadczeń jego żony za niewiarygodne bez podania przyczyny, z powodu której odmówiono im mocy dowodowej. Skarżący wnosi o uchylenie w całości skarżonej decyzji oraz wstrzymanie wykonania w/w decyzji. W uzasadnieniu skargi Cudzoziemiec podaje w wątpliwość prawidłowość prowadzonego postępowania i wskazuje na uchybienia w tym zakresie, które doprowadziły do niesłusznego zidentyfikowania przesłanek objęcia Strony statusem uchodźcy. Według Skarżącego przy rozpatrywaniu jego sprawy nie zostały uwzględnione lub zostały źle zinterpretowane podnoszone przez niego okoliczności dotyczące objęcia Strony ochroną międzynarodową. W ocenie skarżącego organ nie wyjaśnił w sposób rzetelny, nie budzący wątpliwości podstaw dla takiego stwierdzenia, zwłaszcza, że do dokumentacji sprawy zostały dołączone dokumenty uprawdopodobniające fakt zaistnienia sprawy karnej w [...] przeciwko bratu mojej małżonki, werdyktu w sprawie oraz poświadczenie o ostatnich przypadkach gróźb jakie wystosowali członkowie rodziny ofiary w kierunku moim, mojej małżonki i syna. Nic nie stało na przeszkodzie, aby organ rozpatrujący moją sprawę, podobnie jak w kwestii daty urodzenia mojego syna, zwrócił się do odpowiednich jednostek administracji publicznej [...] z prośbą o poświadczenie powyższych faktów. Oczywiście w tym przypadku wolałbym sam móc dołączyć tego typu dokumenty wyjaśniając w ten sposób wszelkie wątpliwości, ale w toku procedury nie zostałem przez organ o to poproszony. Każdy kontakt w tej sprawie z [...] instytucjami państwowymi stanowi bowiem dla mojej rodziny niebezpieczeństwo zlokalizowania przez ludzi powiązanych z rodziną ofiary w sprawie mojego szwagra, czy też przez przeciwników dawnej opozycji. Mając to na uwadze uważam, że Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, a później również i Rada do Spraw Uchodźców naruszyli art. 7, art. 77§ 1, art. 80 oraz art. 107 §3 k.p.a. - nakładających na organ administracji obowiązek dogłębnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a następnie dokonania należytego uzasadnienia podjętego w taki sposób rozstrzygnięcia. W moim przekonaniu w rezultacie tego została dokonana błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie art. 40 ust. 2 pkt. 2 u.u.c.o.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił art. 40 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP, zgodnie z którymi jeżeli organ prowadzący postępowanie stwierdzi, że wniosek jest niedopuszczalny, wydaje decyzję o umorzeniu postępowania z powodu niedopuszczalności wniosku. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy po otrzymaniu decyzji ostatecznej o odmowie nadania statusu uchodźcy wnioskodawca złożył nowy wniosek oparty na tych samych podstawach. Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. V SA/Wa 2069/06, odnosząc się także do postępowania administracyjnego wszczętego kolejnym wnioskiem strony, po wydaniu przez organ decyzji odmownej w sprawie nadania statusu uchodźcy, zajął stanowisko, iż: "Decyzja ostateczna, która nie została zaskarżona, jest objęta szczególną ochroną prawną. Kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy, oparty na tożsamej podstawie prawnej i faktycznej, należy potraktować jako mający na celu obejście regulacji prawnej przewidzianej przepisem art. 16 § 1 k.p.a., co prowadzi do nadużycia prawa. Takie działanie strony nie może podlegać ochronie prawnej, gdyż wzruszenie decyzji ostatecznej może nastąpić tylko w trybach nadzwyczajnych w przypadkach przewidzianych przez Kodeks postępowania administracyjnego. Kolejna decyzja odmawiająca bądź nadająca status uchodźcy wnioskodawczyni byłaby obarczona wadą prawną, powodującą wycofanie jej z obrotu prawnego. W przedmiotowej sprawie zachodzi przypadek bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego, które zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. powinno ulec umorzeniu." Nie budzi wątpliwości sformułowana w piśmiennictwie (M.Jaśkowska, A.Wróbel, Komentarz LEX 2009, komentarz do art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego) definicja, iż rozstrzyganie w postępowaniu administracyjnym polega na zastosowaniu obowiązującego prawa do ustalonego stanu faktycznego sprawy administracyjnej. W ten sposób organ administracji publicznej realizuje cel postępowania administracyjnego, jakim jest urzeczywistnienie obowiązującej normy prawnej w zakresie stosunków administracyjnoprawnych. Stosownie do tego celu postępowania administracyjnego, jak i istoty decyzji administracyjnej można odróżnić podstawę faktyczną i podstawę prawną decyzji administracyjnej. Podstawę faktyczną stanowią dokonywane przez organ administracji publicznej ustalenia faktyczne, a podstawę prawną stanowią te przepisy prawne, które organ przyjął w danym wypadku za obowiązujące i zastosował w swym orzeczeniu. W piśmiennictwie podkreśla się, iż jakkolwiek w postępowaniu administracyjnym nie ma wzorem k.p.c. sformułowanej zasady "powagi rzeczy osądzonej (rozstrzygniętej)" to jednak gwarancje trwałości decyzji ostatecznej należy rozumieć w ten sposób, iż organ który wydał decyzję jest nią związany, jeżeli w nowej sprawie wszczętej przed tym organem nie zmieniły się istotne elementy poprzednio wydanej decyzji. A zatem na gruncie art. 40 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP należy wysnuć wniosek iż, gdy istotne elementy poprzednio wydanej decyzji (tożsamość stron, stan faktyczny, stan prawny) nie zmieniły się, to wniosek wszczynający nową sprawę o nadanie statusu uchodźcy jest niedopuszczalny. Tak więc nowy wniosek oparty na tych samych podstawach to wniosek oparty na tych samych podstawach faktycznych i prawnych. Postępowanie w sprawie z wniosku opartego na tych samych podstawach faktycznych i prawnych winno być umorzone na podstawie art. 40 ust. 1 i ust. 2 pkt 2. Ustawy. W rozpoznawanej sprawie wbrew zarzutom podniesionym przez skarżącego zasadnie orzekające w sprawie organy uznały jego wniosek za niedopuszczalny w świetle przywołanego powyżej przepisu. Jak wynika z akt sprawy skarżący Pan G. S. pierwszy wniosek o nadanie statusu uchodźcy złożył w dniu 14.09.2009 r., w którym oświadczył, że przyjechał do Polski z powodów socjalnych, ponieważ w [...] jest bezrobocie. Ponadto wskazał, że w 2009 r. w [...] przeprowadzono próbę buntu wojskowych, w którym Cudzoziemiec nie brał udziału, ale zgodnie z jego oświadczeniem próbowano go w ten bunt wciągnąć, z tego powodu zmuszony był zostawić kraj i wyjechać z rodziną. Ponadto poinformował, że w kraju pochodzenia był prześladowany, brał udział w działaniach wojennych w 1991,1992,1993,1994 i 08.2008 r. "walczyłem w [...], zaopatrywałem żołnierzy w naboje, mundury jedzenie". Cudzoziemiec nie był poddawany przemocy fizycznej i psychicznej, nigdy nie był zatrzymany lub aresztowany, nie był skazany wyrokiem sądu, nie było prowadzone wobec niego postępowanie administracyjne. Pan G. S. w okresie od 1989 r. do 1991 r. należał do partii politycznej "[...]" jako aktywista, a od 1989 r. do 1990 r. do organizacji militarnej "[...]" jako instruktor. Wnioskiem objęta była żona Cudzoziemca, Pani B. B., ur. [...].01.1964 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją nr [...] z dnia [...].11.2009 r. rozpatrzył wniosek jako oczywiście bezzasadny, odmówił nadania statusu uchodźcy w RP oraz udzielenia ochrony uzupełniającej oraz orzekł o wydaleniu wobec braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany na terytorium RP. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego w sprawie stwierdzić należy, iż Cudzoziemiec nie wykazał zasadności obaw przed prześladowaniem ze względu na rasę, religię, narodowość, przynależności do określonej grupy społecznej lub z powodu przekonań politycznych. W opinii organu I instancji przedstawiona przez Cudzoziemca sytuacja materialna — brak pracy i renty z tytułu bycia weteranem wojennym - pozwala na stwierdzenie, że wyjazd z kraju pochodzenia miał na celu poprawę sytuacji bytowej przez migrację do jednego z państw UE. Decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Rady do Spraw Uchodźców nr [...] z dnia [...].06.2010 r. W kolejnym - drugim - wniosku złożonym w dniu 28.02.20 11 r. skarżący, wskazując na istotne przyczyny opuszczenia kraju pochodzenia, poinformował o niemożności powrotu do kraju pochodzenia z powodu udział w spotkaniach i działalności w opozycji przeciwko obecnemu rządowi, zwłaszcza prezydentowi. Ponadto wskazał, że do 2008 r. pracował jako zawodowy żołnierz i brał udział w działaniach wojennych oraz że on i grupa żołnierzy z jednostki "[...]" sprzeciwili się rządowi Prezydenta [...]. Wskazał, że w kraju pochodzenia był prześladowany i poddawany przemocy psychicznej w 2009 r. przez władze Prezydenta [...]. Cudzoziemiec poinformował, że od 1990 r. 2008 r. brał udział w działaniach wojennych. Nie był zatrzymany lub aresztowany, skazany wyrokiem sądu, nie było prowadzone wobec niego postępowanie administracyjne. Skarżący poinformował, że należał w latach 2008-2009 do organizacji politycznej "[...]". Wnioskiem objęta była żona Cudzoziemca, oraz syn G. S., ur. [...].09.1993 r. (faktyczna data urodzenia [...] września 1991 r.). Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...].03.2011 r. umorzył postępowanie w przedmiocie nadania statusu uchodźcy w RP prowadzone wobec Pana G. S. w części dotyczącej jego syna G. S. Rada do Spraw Uchodźców decyzją nr [...] z dnia [...].04.2012 r. stwierdziła nieważność decyzji o umorzeniu postępowania w części dotyczącej syna Aplikanta, Pana G. S. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w dniu [...].07.2012 r. decyzją nr [...] umorzył postępowanie w sprawie w części dotyczącej Pana G. S., syna Aplikanta, wskazując w uzasadnieniu na celowe wprowadzenie w błąd organu rozpatrującego sprawę przez podanie nieprawdziwej daty urodzenia. W dniu [...].01.2012 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją nr [...] umorzył postępowanie w sprawie Pana G. S., ur. [...].06.1960 r., wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że analiza danych zawartych w niniejszym wniosku wskazuje, że jest on oparty na tych samych podstawach co poprzedni, wobec czego należy go uznać za niedopuszczalny. Organ I instancji zwrócił uwagę na pismo w którym żona Aplikanta, Pani B. B., opisuje ciążącą na jej synu tzw. zemstę krwi, podczas gdy w poprzedniej procedurze, zakończonej negatywną decyzją, Cudzoziemcy w ogóle nie powoływali się na tego typu problemy. Rada do Spraw Uchodźców decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. uchyliła decyzję organu I instancji z dnia [...] stycznia 2012r. i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. W dniu [...] sierpnia 2012r. organ I instancji deyzją z dnia [...] lutego 2012r. ponownie umorzył postępowanie wobec stwierdzenia , że wniosek jest niedopuszczalny. Dokonując kontroli zaskarżónej decyzji Sąd uznał, że wbrew zarzutom skargi nie narusza ona przepisów ani prawa materialnego ani procesowego. Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez orzekające organy, iż przedstawione przez skarżącego nowe okoliczności, w szczególności błędna data urodzenia syna i ewentualność dokonania na jego rodzinie tzw. zemsty krwi, nie znajdują potwierdzenia w faktach i dokumentach. Pomimo wielokrotnych deklaracji skarżący nie przedstawił oryginałów dokumentów, które w jego ocenie miały istotne znaczenie na rozstrzygnięcie sprawy. Skarżący w każdym kolejno składanym oświadczeniu rozbudowuje swoje zeznania, przy czym powoływane przez niego okoliczności nie znajdują potwierdzenia w faktycznych zdarzeniach. To ubiegający się o status uchodźcy powinien starać się wesprzeć swoje oświadczenia wszelkimi dostępnymi dowodami i dawać zadowalające wyjaśnienia braku dowodów, a nie organ. Wbrew zarzutom skargi Rada wnikliwie przeanalizowała cały materiał dowodowy, dokonała również jego uzupełnienia (data urodzin syna skarżącego) i na jego podstawie ustaliła stan faktyczny sprawy, a uzasadnienie jej decyzji przedstawia argumentację podjętego rozstrzygnięcia. Odnosząc się zaś do zarzutu nieuwzgędnienia przez organy podnoszonej przez stronę okoliczności obawy dotyczącej zagrożenia życia po powrocie do [...] w związku z tzw. zemstą krwi, za czyn popełniony przez brata żony, należy wskazać, iż brak jest związku przyczynowo-skutkowego między wyjazdem skarżącego i jego rodziny z [...] a opisywanymi obecnie wydarzeniami sprzed 18 lat. Tym bardziej, iż zgodnie z orzecznictwem NSA patrz. wyrok NSA sygn. akt. SA 1421/02 z dnia 22. 07. 2003 r. "nie mogą odnieść skutku wyjaśnienia (...) dotyczące zemsty krwi. Podejmowane w ramach zemsty działania są bowiem działaniami przestępczymi o charakterze kryminalnym i nie mogą być identyfikowane z prześladowaniami (...)". A zatem okoliczności te nie mają istotnego znaczenia w sprawie. Jak już wcześniej wskazano Pan G. S. i jego rodzina (żona i syn) przyjechali do Polski w 2009 r., po tym jak wyjechali z [...] do [...] w obawie przed deportacją. W pierwszym wniosku statusowym ani Cudzoziemiec, ani jego rodzina nie powoływali się na okoliczności związane z małoletnością Pana G. S. oraz zagrożeniem w związku z ciążąca na ich synu tzw. zemstą krwi, jak również nie wskazywali, że stanowiły one powód opuszczenia przez nich [...]. Kwestie dotyczące okoliczności związanych z tzw. zemstą krwi pojawiły się po raz pierwszy na etapie rozpoznawania wniosku Strony o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreślić przy tym należy, iż syn skarżącego jak ustalono jest osobą pełnoletnią. W sytuacji zatem gdy, jak wynika z poczynionych przez organy ustaleń, pomiędzy złożeniem pierwszego i kolejnego wniosku nie nastąpiły żadne nowe okoliczności mogące warunkować sytuację skarżącego w kraju pochodzenia, to istniały podstawy do uznania, że nowy wniosek jest niedopuszczalny i istnieje podstawa umorzenia postępowania. Ustalenie to wyklucza możliwość ponownego, merytorycznego rozpatrywania sprawy. Reasumując, w ocenie Sądu organy obu instancji zasadnie uznały, iż okoliczności powołane w trakcie postępowania przed organem I i II instancji nie zawierają istotnych dla rozpoznawanej sprawy elementów. Decyzje wydane przez organy obydwu instancji w całości spełniają wymogi jakie stawia przepis art. 107 k.p.a. dotyczący m.in. uzasadnienia prawnego i faktycznego decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. oddalił skargę. Z uwagi na to, iż w sprawie Skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, a koszty tej pomocy nie zostały uiszczone, w pkt 2 sentencji wyroku Sąd orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, na podstawie art. 250 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).