IV SA/Wa 309/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi N. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. o odmowie udzielania N. D. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w ocenie organu administracji skarżąca nie wykazała, iż spełnia przesłankę stabilnego i regularnego źródła dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania w Polsce. N. D. zaskarżyła decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wedle złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 9 lutego 2014 r. wnioskująca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, na którego utrzymaniu pozostaje. Dochód uzyskiwany przez męża wynosi 1.200 zł netto miesięcznie. Małżonkowie nie mają majątku nieruchomego, nie dysponują też zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak mieszkanie, wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że deklarowany przez stronę dochód gospodarstwa domowego w wysokości 1.200 zł netto miesięcznie, co daje 600 zł na osobę, nie pozwala małżonkom na poczynienie dodatkowych oszczędności bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Nie dysponując przy tym ani zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, skarżąca spełnia zatem przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.