IV SA/Wa 3115/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.), sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant ref. Marika Bibrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi "B." Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania instalacji oddala skargę Decyzją z [...] października 2016 r. znak: [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej: "organ odwoławczy" lub "GIOŚ") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu odwołania "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca", "strona" lub "Spółka") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (dalej: "organ I instancji", "WIOŚ") z [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] orzekł o: uchyleniu zaskarżonej decyzji w części dotyczącej terminu wstrzymania i wstrzymaniu użytkowania instalacji - myjni samochodowej wraz z układem podczyszczania ścieków przemysłowych zlokalizowanej w [...], eksploatowanej przez "[...]" Sp. z o.o., [...], ze względu na wprowadzanie ścieków przemysłowych do ziemi bez pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. W dniach [...] października - [...] listopada 2012 r. WIOŚ przeprowadził na terenie "[...]" Sp. z o.o., Oddział w [...] kontrolę interwencyjną, w związku z wnioskiem Starostwa Powiatowego w [...] wskazującym na podejrzenie wprowadzania do ziemi ścieków przemysłowych z myjni samochodowej bez pozwolenia wodnoprawnego. W trakcie ww. kontroli organ I instancji ustalił, że na terenie Oddziału w [...] strona prowadzi działalność w zakresie diagnostyki technicznej pojazdów osobowych i ciężarowych na okręgowej stacji kontroli pojazdów, usługi mycia nadwozi i podwozi samochodów osobowych i ciężarowych, a także usługi wulkanizacyjne w postaci punktu wymiany opon samochodowych. Działka, na której zlokalizowana jest myjnia samochodowa jest dzierżawiona przez stronę od P. i M. B. W trakcie kontroli strona wskazała, że korzysta z umowy nr [...] na odprowadzanie ścieków, zawartej dnia [...] lipca 2007 r. na czas nieokreślony między Stacją [...], a Zakładem Wodociągowo-Kanalizacyjnym w [...], przy czym nieruchomość w [...] nie jest podłączona do sieci kanalizacyjnej, a usługa wywozu ścieków była świadczona przez inny podmiot, zatem strona nie korzystała z przedmiotowej umowy. W trakcie kontroli WIOŚ dokonał oględzin rowu przydrożnego przy skarpie drogi krajowej nr [...], jak również rowu melioracyjnego [...], podczas których pobrano próby ścieków z wylotu do badań oraz pobrano próbę wody około 100 m poniżej drogi krajowej nr [...]. Wyniki analiz pobranej próby ścieków z wylotu ścieków do rowu przydrożnego, zawarte w sprawozdaniu z badań nr [...], jednoznacznie potwierdziły, że są to ścieki silnie zanieczyszczone, zawierające substancje charakterystyczne dla ścieków pochodzących z mycia pojazdów: węglowodory ropopochodne, fosfor i jego związki, związki azotu, tj. substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, wymienione w załączniku nr 11 do obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984 ze zm.). Dodatkowo w próbie nr [...] oznaczono bardzo wysokie wartości wskaźników określających zanieczyszczenie substancjami organicznymi, które negatywnie wpływają na bilans tlenowy wody w cieku (BZT5 = 3591 mg 02/l i ChZTcr = 5035 mg 02/l), a także podwyższoną zawartość związków fosforu, wyrażoną jako fosfor ogólny (4,1 mg P/l), substancji ekstrahujących się eterem naftowym, tj. olejów i tłuszczy (52,3 mg/l), a także wysokie stężenie detergentów (surfaktantów) anionowych (16,6 mg/l) i niejonowych (11,5 mg/l), które wchodzą w skład środków myjących. Z kolei w próbie pobranej z rowu melioracyjnego [...], około 100 m poniżej drogi krajowej nr [...] w [...] (na sprawozdaniu z badań próba nr [...]) oznaczono również wysokie wartości wskaźników określających zanieczyszczenie substancjami organicznymi (BZT5 = 1103 mg 02/l i ChZTcr = 1709 mg 02/l), a także detergentów anionowych (5,66 mg/l) i niejonowych (5,47 mg/l), które wchodzą w skład środków myjących. Wyniki te wskazywały, że ścieki z myjni samochodowej zostały rozcieńczone wodą naturalnie płynącą w rowie. Na podstawie ww. oględzin WIOŚ ustalił, że strona pozbywa się ścieków przemysłowych z myjni samochodowej poprzez wprowadzanie ich do rowu przydrożnego drogi krajowej nr [...] w [...], po ich podczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych BEWA-KA typ NG-10, co stanowi naruszenie art. 39 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469, ze zm.), poprzez wprowadzanie do ziemi ścieków przemysłowych biologicznie nierozkładalnych, zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, niezgodnie z warunkami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 oraz art. 42 ust. 1 ww. ustawy, poprzez niezapewnienie ochrony wód (w rowie przydrożnym i rowie melioracji wodnych szczegółowych [...]) przed zanieczyszczeniem ich nieodpowiednio oczyszczonymi ściekami przemysłowymi, wprowadzanymi do rowu przydrożnego z myjni samochodowej. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r., znak: [...] WIOŚ wydał zarządzenie pokontrolne, w którym strona została zobowiązana m.in. do zaprzestania wprowadzania do ziemi (rowu przydrożnego) ścieków przemysłowych z myjni samochodowej w [...]. Wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r., sygn. akt: II SA/Po 243/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił w całości skargę strony na ww. zarządzenie pokontrolne. Następnie pismem z dnia [...] września 2014 r. WIOŚ wezwał stronę do przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych działań, mających na celu usunięcie wskazanych w zarządzeniu pokontrolnym z dnia [...] grudnia 2012 r. naruszeń. W odpowiedzi strona poinformowała m.in. że ścieki nie są wprowadzane do ziemi i wdrożono procedurę uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie ścieków przemysłowych z myjni do kanalizacji eksploatowanej przez podmiot zewnętrzny (pismo z dnia [...] października 2014 r.). Starostwo Powiatowe w [...], pismem z dnia 12 stycznia 2015 r., poinformowało WIOŚ, że podczas oględzin terenu myjni samochodowej w [...], stwierdzono że z tego zakładu nadal odprowadzane są ścieki do ziemi bez pozwolenia wodnoprawnego. W związku z powyższym, WIOŚ po nieudanych próbach wszczęcia kontroli na terenie myjni w [...], dokonał w dniach [...] stycznia 2015 r. (bez udziału strony - odmowa uczestnictwa) oględzin, w trakcie których pobrano do badań 1 próbę ścieków z wylotu ścieków z myjni samochodowej w [...] do rowu przydrożnego oraz 3 próby wody: z rowu przydrożnego drogi krajowej nr [...] powyżej wylotu ścieków i z rowu melioracyjnego poniżej wylotu ścieków. W dniu [...] marca 2015 r. WIOŚ przeprowadził oględziny, podczas których pobrano 1 próbę ścieków z wylotu ścieków z myjni samochodowej w [...] do rowu przydrożnego. Decyzją z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], Starosta [...] udzielił stronie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych Zakładu Wodociągowo-Kanalizacyjnego w [...] Sp. z o.o. ścieków przemysłowych z przedmiotowej myjni samochodowej. W dniach od 20 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r. WIOŚ przeprowadził kolejną kontrolę interwencyjną w "[...]" Sp. z o.o., w Oddziale w [...], w trakcie której w ramach oględzin dokonanych w dniu [...] kwietnia 2015 r., pobrano 1 próbę ścieków z wylotu ścieków z myjni samochodowej w [...] do rowu przydrożnego oraz 3 próby wody: ze studni przy stacji paliw w [...], ze stawu przy stacji paliw w [...], a także z rowu melioracyjnego poniżej wylotu ścieków, których wyniki zawarto w sprawozdaniu z badań nr [...]. Analiza wyników badań pobranych prób wykazała, że ścieki odprowadzane z myjni samochodowej w [...] zawierają substancje ropopochodne oraz związki biogenne - fosforu i azotu, tj. substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. poz. 1800). Powyższe wyniki wskazują również, że ścieki te są ponadnormatywnie zanieczyszczone związkami pogarszającymi warunki tlenowe (wyrażone wskaźnikami BZT5 i ChZTCr), zawierają podwyższoną zawartość zawiesiny ogólnej, fosforu ogólnego, a także substancji powierzchniowo czynnych, na co wskazuje zestawienie tych wyników z wartościami dopuszczalnymi dla ścieków przemysłowych, wprowadzanych do środowiska, zawartych w tabeli II załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Pismami z dnia 15 lipca 2015 r. WIOŚ przekazał ustalenia kontroli Spółce Wodnej Melioracji i Konserwacji Urządzeń Melioracyjnych w [...] (administratorowi rowu melioracyjnego [...]; dalej: "SWMiKUM w [...]") oraz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w [...] (zarządcy drogi krajowej nr [...]). Pismem z dnia 11 września 2015 r. GDDKiA w [...], poinformowała że w km 242+530 drogi krajowej nr [...] w [...] pracownik tej instytucji stwierdził odprowadzanie ścieków z pobliskiej myjni samochodowej z "dzikiego" wylotu wykonanego z rury PCV do rowu przydrożnego, bez zgody tej instytucji. Następnie pismem z dnia 28 października 2015 r. WIOŚ zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wstrzymania użytkowania instalacji - myjni samochodowej wraz z układem podczyszczania ścieków przemysłowych, eksploatowanej przez tę Spółkę w Oddziale w [...], ze względu na wprowadzanie z tej instalacji ścieków przemysłowych do ziemi bez pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód. Pismem z dnia 24 listopada 2015 r., wezwano stronę do przedłożenia kopii faktur VAT za dostawę wody na potrzeby Oddziału Spółki w [...] za okres od stycznia do października 2015 r., umów na odbiór ścieków przemysłowych powstających w Oddziale Spółki w [...], a także faktur VAT za odbiór ścieków przemysłowych powstających w Oddziale Spółki w [...] za okres od stycznia do października 2015 r. Pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. strona przesłała wymagane dokumenty. WIOŚ, pismem z dnia 14 grudnia 2015 r., wezwał SWMiKUM w [...] do złożenia informacji na temat umowy nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz informacji o działaniach podjętych wobec informacji przekazanej przez [...] WIOŚ o nieprzestrzeganiu przez stronę warunków ww. umowy. Dnia 4 stycznia 2016 r. do WIOŚ wpłynęło pismo SWMiKUM w [...] z dnia 29 grudnia 2015 r. informujące, że umowa nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. zawarta między SWMiKUM w [...], a "[...]" Sp. z o.o. nadal obowiązuje. Pismem z dnia 14 grudnia 2015 r., WIOŚ wezwał stronę do złożenia wyjaśnień na temat udziału ścieków bytowych i przemysłowych w ilości ścieków udokumentowanych przesłanymi fakturami VAT za okres od stycznia do października 2015 r., a także podanie aktualnego sposobu postępowania ze ściekami przemysłowymi w Oddziale w [...]. Strona, pismem z dnia 23 grudnia 2015 r., wyjaśniła, że ilość wywiezionych ścieków bytowych, udokumentowanych fakturami, wynosi 15 m3, natomiast pozostała ilość to ścieki przemysłowe. Jednocześnie poinformowała, że ścieki przemysłowe są zagospodarowywane zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu wodnoprawnym. Z kolei pismem z dnia 14 grudnia 2015 r. WIOŚ wezwał GDDKiA w [...], do złożenia wyjaśnień, czy w wyniku podejmowanych działań przez ten organ strona zaprzestała wprowadzania do rowu przydrożnego drogi krajowej nr [...] w [...] ścieków przemysłowych z myjni samochodowej, eksploatowanej w Oddziale w [...], a także czy doszło do trwałej likwidacji wylotu ścieków do tego rowu. W odpowiedzi GDDKiA w [...] poinformowała o dalszym odprowadzaniu ścieków do rowu drogowego z myjni samochodowej w [...], co zostało potwierdzone w dniu 28 listopada 2015 r. w terenie (por. pismo z dnia 30 grudnia 2015 r.). Pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. WIOŚ wezwał stronę do przesłania faktur VAT za dostawę wody na potrzeby Oddziału Spółki w [...] za okres od listopada 2015 r. do stycznia 2016 r. oraz faktur VAT za odbiór ścieków przemysłowych powstających w Oddziale Spółki w [...] za okres od listopada 2015 r. do stycznia 2016 r. W odpowiedzi strona przekazała 3 kserokopie faktur VAT za pobraną wodę wodociągową w okresie od 31 października 2015 r. do 29 stycznia 2016 r. wystawione przez Zakład Wodociągowo-Kanalizacyjny w [...] Sp. z o.o. na rzecz Stacji [...] z [...], obejmujące zużycie łącznie 616 m3 wody, a także 2 kserokopie faktur VAT za odprowadzanie i oczyszczanie ścieków z dnia 23 listopada 2015 r. i 26 stycznia 2016 r. wystawione przez [...] Przedsiębiorstwo Usługowe [...] z [...] na rzecz "[...]" Sp. z o.o. w [...], obejmujące wywóz odpowiednio 7,5 m3 i 9,55 m3 ścieków. Dnia 17 lutego 2016 r. odbyła się rozprawa administracyjna, w której ustalono, że strona w dalszym ciągu odprowadza z myjni samochodowej ścieki przemysłowe do ziemi, o czym świadczyły wykonane przez GDDKiA Oddział w [...] w dniu [...] lutego 2016 r., fotografie przedstawiające stan wylotu ścieków w [...] do rowu przydrożnego. Pismem z dnia 2 marca 2016 r., Zakład Wodociągowo- Kanalizacyjny w [...] Sp. z o.o., w odpowiedzi na wezwanie z 23 lutego 2016 r. poinformował, że: - oczyszczalnia ścieków w [...] w okresie od 1 stycznia 2014 r. do dnia sporządzenia pisma nie przyjęła ścieku pochodzącego od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w [...] przy ul. [...], zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem przewoźnika ścieków; - umowy z dnia 1 lipca 2007 r. i 17 grudnia 2013 r. nadal obowiązują, lecz nie obejmują odbioru ścieków przemysłowych z myjni samochodowej; - Zakład Wodociągowo-Kanalizacyjny w [...] Sp. z o.o. nie zawierał innych umów na odbiór ścieków z ww. lokalizacji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. WIOŚ działając m.in. na podstawie art. 367 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2013 r., poz. 1232 ze zm.; dalej: "P.o.ś.") orzekł wstrzymać Spółce, w terminie 7 dni od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna, użytkowanie instalacji - myjni samochodowej wraz z układem podczyszczania ścieków przemysłowych, eksploatowanej przez "[...]" Sp. z o.o. w Oddziale w [...], ze względu na wprowadzanie ścieków przemysłowych do ziemi bez pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód. W odwołaniu skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji. Podniósł, że posiada pozwolenie wodnoprawne dla myjni samochodowej, dlatego jedyne zarzuty jakie organ mógłby kierować wobec strony to eksploatacja instalacji niezgodnie z ww. pozwoleniem. Jednocześnie wskazał, że w obecnym stanie prawnym ścieki przemysłowe nie mogą być wprowadzane do ziemi, dlatego zapisy tabeli na str. 7 zaskarżonej decyzji są niewłaściwe. Ponadto strona wskazała, że w sytuacji, gdy ścieki byłyby wprowadzane do ziemi, organ winien był podjąć stosowne kroki po przeprowadzonej w 2012 r. kontroli. Uznać zatem należy, że organ niejako aprobował działania niezgodne z prawem. Strona podkreśla jednocześnie, że organ w żadnej mierze nie udowodnił, że eksploatowana przez stronę myjnia samochodowa negatywnie wpływa na środowisko. Strona wskazuje również, że nieprawdą jest, że na terenie myjni nie ma możliwości gromadzenia ścieków przemysłowych. Wg twierdzeń strony, na terenie myjni znajdują się wolne zbiorniki, jak również sam system podczyszczania ścieków, który pracuje w układzie zamkniętym posiada określoną pojemność. W ocenie strony organ nie wykazał, że ścieki z myjni wprowadzane są do ziemi oraz że zawierają znaczący ładunek zanieczyszczeń, jak również nie wziął pod uwagę, że w zanieczyszczeniu rowu ma przede wszystkim udział droga krajowa nr [...] i brak systemu podczyszczania ścieków deszczowych i wód roztopowych. Organ odwoławczy wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z [...] października 2016 r. orzekł o uchyleniu decyzji WIOŚ w części dotyczącej terminu wstrzymania. Jednocześnie orzekł o wstrzymaniu użytkowania instalacji - myjni samochodowej wraz z układem podczyszczania ścieków przemysłowych zlokalizowanej w [...], ul. [...] eksploatowanej przez "[...]" Sp. z o.o., w [...], ze względu na wprowadzanie ścieków przemysłowych do ziemi bez pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. GIOŚ przytoczył brzmienie art. 367 ust. 1 pkt 1 P.o.ś., zgodnie z którym w razie wprowadzania przez podmiot korzystający ze środowiska substancji lub energii do środowiska bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wstrzymać, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy organ odwoławczy uznał, iż WIOŚ przeprowadził wnikliwe postępowanie, z którego wynika, że Spółka wprowadza do ziemi ścieki przemysłowe wytworzone na terenie eksploatowanej instalacji niezgodnie z obowiązującym prawem, tj. bez stosownego pozwolenia, na co wskazują protokoły z oględzin, wyniki badań próbek ścieków oraz dokumentacja fotograficzna. GIOŚ podniósł, iż zgodnie z ustaleniami organu I instancji strona nie będzie w stanie zrealizować wymogu posiadania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do ziemi podczyszczonych ścieków przemysłowych, z uwagi na to, że zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego wprowadzanie tego rodzaju ścieków do ziemi nie jest dozwolone. Powyższe stanowi istotną przesłankę do zastosowania najbardziej dotkliwej sankcji, tj. wstrzymania użytkowania instalacji. Organ odwoławczy zauważył, iż skarżąca wprawdzie posiada pozwolenie wodnoprawne z dnia [...] marca 2016 r., ale na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych Zakładu Wodociągowo-Kanalizacyjnego w [...] Sp. z o.o. ścieków przemysłowych z myjni, co zgodnie z art. 31 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne stanowi odrębny sposób korzystania z wód. Nadto podniósł, iż z akt sprawy wynika, że strona nigdy nie przekazywała ścieków przemysłowych z myjni samochodowej do ww. spółki. GIOŚ uznał, że strona zachowuje jedynie pozory zgodnego z prawem postępowania ze ściekami przemysłowymi wytworzonymi na terenie eksploatowanej instalacji. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika ponadto, że strona od 2012 r., tj. od dnia przeprowadzenia przez WIOŚ kontroli nie podjęła żadnych działań mających na celu wyeliminowanie naruszenia wymagań ochrony środowiska w postaci wprowadzania ścieków przemysłowych do ziemi czyli w sposób niezgodny z prawem. Z kolei wystąpienie z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych stanowi, zdaniem GIOŚ, jedynie iluzję, że strona stosowne działania podejmowała. Dlatego też, dalsze użytkowanie instalacji w obecnym stanie prawnym i faktycznym nie może mieć miejsca. Odnosząc się do kwestii nieudowodnienia przez organ I instancji negatywnego wpływu myjni samochodowej na środowisko, organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy nie definiują pojęcia "negatywny wpływ na środowisko". Podniósł, iż w piśmiennictwie wskazuje się, że najbardziej obiektywnym kryterium w tym zakresie będzie naruszenie obowiązujących standardów korzystania ze środowiska. Oznacza to, że na skutek działań podmiotu doszło np. do zanieczyszczenia gleby, wód czy przekroczenia dopuszczalnych norm natężenia hałasu. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy GIOŚ wskazał, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez WIOŚ, zarówno w 2012 r. oraz w 2015 r. wykazały, że strona wprowadza do rowu melioracyjnego ścieki zawierające substancje ropopochodne oraz związki biogenne - fosforu i azotu, tj. substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Wyniki badań próbek ścieków wykazały także, że ścieki te są ponadnormatywnie zanieczyszczone związkami pogarszającymi warunki tlenowe (wyrażone wskaźnikami BZT5 i ChZTCr), zawierają podwyższoną zawartość zawiesiny ogólnej, fosforu ogólnego, a także substancji powierzchniowo czynnych, co potwierdza zestawienie tych wyników z wartościami dopuszczalnymi dla ścieków przemysłowych, wprowadzanych do środowiska, zawartych w tabeli II załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. GIOŚ wskazał ponadto, że strona wprowadza do ziemi ścieki przemysłowe biologicznie nierozkładalne, a przepisy na to nie zezwalają. W kontekście powyższego, organ odwoławczy uznał, że strona wprowadzając ścieki przemysłowe z myjni samochodowej do ziemi, negatywnie wpływa na środowisko, na co wskazuje zgromadzony materiał dowodowy. A zatem, w ocenie GIOŚ, zarzut strony w powyższym zakresie należy uznać za bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego nie wykazania przez organ I instancji, że ścieki z myjni samochodowej są odprowadzane do ziemi, GIOŚ wskazał, że zgromadzony materiał dowodowy nie budzi żadnych wątpliwości i wskazuje on jednoznacznie (w szczególności protokoły z oględzin, wyniki badań próbek ścieków, dokumentacja fotograficzna) na fakt wprowadzania przez stronę ścieków z myjni do ziemi. Strona zaprzeczając udowodnionym przez organ I instancji faktom, nie wykazała jednocześnie, że stwierdzone przez WIOŚ naruszenie nie miało miejsca. Zdaniem GIOŚ trudno uznać sugerowane przez stronę w odwołaniu przyczyny zanieczyszczenia rowu przydrożnego drogi nr [...] za wiarygodne. Konkludując organ odwoławczy stwierdził, iż w związku z tym, że decyzja WIOŚ nie stanie się ostateczna, z uwagi na fakt skutecznego wniesienia odwołania przez stronę, decyzję należało uchylić w części dotyczącej terminu wstrzymania i orzec co do istoty sprawy. Z ostatecznym w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięciem GIOŚ z dnia [...] października 2016 r. nie zgodziła się skarżąca. Pismem z dnia 19 października 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie występując o uchylenie ww. decyzji i ponowne rozparzenie sprawy. Zarzuty podnoszone w skardze stanowią powtórzenie zarzutów podnoszonych w odwołaniu od decyzji WIOŚ (por. k. 7 uzasadnienia). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. W ocenie Sądu, skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2016 r. orzekająca o uchyleniu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2016 r. w części dotyczącej terminu wstrzymania oraz o wstrzymaniu użytkowania instalacji - myjni samochodowej wraz z układem podczyszczania ścieków przemysłowych zlokalizowanej w [...], ul. [...] eksploatowanej przez "[...]" Sp. z o.o. w [...] ze względu na wprowadzanie ścieków przemysłowych do ziemi bez pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. We wskazanej wyżej decyzji organ odwoławczy w wyczerpujący sposób, stosując się w tym zakresie do dyrektyw wynikających z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., wykazał istnienie przesłanek faktycznych i prawnych, uzasadniających wstrzymanie użytkowania instalacji - myjni samochodowej wraz z układem podczyszczania ścieków przemysłowych. Zastosowany w niniejszej sprawie przez orzekające organy art. 367 ust.1 pkt 1 P.o.ś. stanowi, że w razie wprowadzania przez podmiot korzystający ze środowiska substancji lub energii do środowiska bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wstrzymać, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji. Celem instytucji uregulowanej w art. 367 ust.1 pkt 1 P.o.ś. jest wyposażenie organu ochrony środowiska w instrument umożliwiający wstrzymanie działalności polegającej na niezgodnej z prawem emisji do środowiska (wymienione w przepisie wprowadzanie substancji lub energii do środowiska odpowiada definicji "emisji" zawartej w art. 3 pkt 4 P.o.ś.). Tego rodzaju charakter emisji wystąpi wtedy, gdy emisja odbywa się bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków. Zdaniem Sądu, wszystkie wymienione w art. 367 ust. 1 pkt 1 P.o.ś. materialnoprawne warunki niezbędne do wstrzymania użytkowania instalacji zostały w przypadku skarżącej spełnione. Organy administracji, mimo uznaniowego charakteru decyzji, wykazały, że w niniejszej sprawie zachodziła potrzeba wstrzymania użytkowania instalacji - myjni samochodowej wraz z układem podczyszczania ścieków przemysłowych. Z materiału zgormadzonego w kontrolowanej sprawie wynika, że [...] WIOŚ wielokrotnie począwszy od 2012 r. przeprowadzał kontrolę na terenie myjni samochodowej w [...] oraz oględzin rowu przydrożnego przy skarpie drogi krajowej nr [...], jak również rowu melioracyjnego [...]. Ustalenia kontroli przeprowadzonych zarówno w 2012 r., jak i w 2015 r. wykazały, że skarżąca wprowadza do rowu melioracyjnego ścieki zawierające substancje ropopochodne oraz związki biogenne - fosforu i azotu, tj. substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Wyniki badań próbek ścieków wykazały, że ścieki te są ponadnormatywnie zanieczyszczone związkami pogarszającymi warunki tlenowe (wyrażone wskaźnikami BZT5 i ChZTCr), zawierają podwyższoną zawartość zawiesiny ogólnej, fosforu ogólnego, a także substancji powierzchniowo czynnych, co potwierdza zestawienie tych wyników z wartościami dopuszczalnymi dla ścieków przemysłowych, wprowadzanych do środowiska, zawartych w tabeli II załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Ponadto Spółka wprowadza do ziemi ścieki przemysłowe biologicznie nierozkładalne, na co nie zezwalają przepisy. Sąd zauważa także, iż organy orzekające, w związku ze stwierdzonymi naruszeniami zastosowały wobec skarżącej inne sankcje tj. [...] WIOŚ wydał zarządzenie pokontrolne, w którym to zobowiązał stronę m.in. do zaprzestania wprowadzania do ziemi (rowu przydrożnego) ścieków przemysłowych z myjni samochodowej w [...], którego strona, wbrew zapewnieniom nie zrealizowała. Ponadto [...] WIOŚ nałożył na stronę mandat w wysokości 500 zł za niezastosowanie się do zakazu wprowadzania ścieków przemysłowych biologicznie nierozkładalnych do ziemi oraz mandat w takiej samej wysokości za niezapewnienie ochrony wód przed zanieczyszczeniem. Istotnym w kontrolowanej sprawie jest fakt, iż pomimo nałożonych na skarżącą ww. sankcji, Spółka od 2012 r. nie podjęła żadnych działań mających na celu wyeliminowanie naruszenia wymagań ochrony środowiska w postaci wprowadzania ścieków przemysłowych do ziemi, czyli w sposób niezgodny z prawem. Sąd zauważa, iż działaniem podjętym przez Spółkę było wystąpienie do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych Zakładu Wodociągowo-Kanalizacyjnego w [...] Sp. z o.o. ścieków przemysłowych, zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego. Decyzją z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], Starosta [...] udzielił "[...]" Sp. z o.o. przedmiotowego pozwolenia. Jednakże ww. pozwolenie uprawnia do wprowadzania do urządzeń kanalizacyjnych Zakładu Wodociągowo-Kanalizacyjnego w [...] Sp. z o.o. ścieków przemysłowych z myjni, co zgodnie z art. 31 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne stanowi odrębny sposób korzystania z wód. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził, aby strona przekazywała ścieki przemysłowe z myjni samochodowej do ww. spółki. W świadczą o tym m.in. fotografie wykonane w lutym 2016 r. przez pracowników GDDKiA Oddział w [...], jak i informacje przekazane pismem z dnia 2 marca 2016 r przez Zakład Wodociągowo-Kanalizacyjny w [...] Sp. z o.o. świadczące o niekorzystaniu przez "[...]" Sp. z o.o., bezpośrednio lub pośrednio, z możliwości przekazywania wytworzonych ścieków przemysłowych na oczyszczalnię w [...]. W ocenie Sądu, niezgodność z prawem emisji dokonywanej przez skarżącą w niniejszej sprawie, polegającej na wprowadzaniu ścieków przemysłowych do ziemi, jest w kontrolowanej sprawie oczywista. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu orzekającego, iż dotychczasowa postawa przedstawicieli skarżącej nie daje realnej szansy na podjęcie przez Spółkę faktycznych (a nie pozornych) działań zmierzających do doprowadzenia gospodarki wodno-ściekowej Oddziału w [...] do stanu zgodnego z prawem. W świetle powyższego, Sąd nie znalazł podstaw by podzielić zarzuty skargi. Sąd doszedł do przekonania, że organy w toku postępowania zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 k.p.a.), oparły swoje rozstrzygnięcia na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny oraz uzasadniły swoje stanowisko wyrażone w decyzjach, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.