IV SA/Wa 312/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz skarżącej [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja wydana przez Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2018 r., poz. 646; dalej: prawop.), po rozpatrzeniu wniosku spółki "[...]" z siedzibą w [...] (dalej skarżący lub spółka) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisu art. 398 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2007 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268). Organ wyjaśnił w tej decyzji, że użyty w art. 398 ust. 4 ustawy prawo wodne zwrot: "co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo" odnosi się do rodzajów pozwoleń wodnoprawnych, wyszczególnionych w art. 389 pkt 1-10 ustawy Prawo wodne, z uwzględnieniem: - rodzajów usług wodnych wymienionych w art. 35 Prawa wodnego, różnych rodzajowo w przypadku wód powierzchniowych i wód podziemnych, różnych rodzajowo dla poszczególnych rodzajów ścieków oraz różnych rodzajowo w przypadku korzystania z oddzielnych jednolitych części wód lub ich części, charakteryzujących się inną wielkością zasobów wodnych; - rodzajów szczególnego korzystania z wód wymienionych w art. 34 Prawa wodnego, różnych rodzajowo w przypadku korzystania z oddzielnych jednolitych części wód lub ich części, charakteryzujących się inną wielkością zasobów wodnych; - rodzajów urządzeń wodnych wymienionych w art. 16 pkt 65 oraz rodzajów obiektów lub robót wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 3 Prawa wodnego, do których przepisy dotyczące urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio, stanowiących odrębne urządzenia wodne/obiekty budowlane, wznoszone w różnych lokalizacjach. W konsekwencji zdaniem Prezesa opłatę za wydanie pozwolenia wodnoprawnego mnoży się przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć 4340 zł. W uzasadnieniu organ podał, że pismem z dnia 23 października 2018 r., spółka "[...]" złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisu art. 398 ust. 4 Prawo wodne, wnosząc o wyjaśnienie, czy użyty w tym przepisie zwrot "tożsamość rodzajowa" odnosi się do rodzajów pozwoleń wodnoprawnych, wyszczególnionych w art. 389 pkt 1-10 ustawy Prawo wodne, czy też do tożsamych rodzajowo jednolitych części wód powierzchniowych, określonych w art. 16 pkt 20 tej ustawy. Gdy dany obiekt zostanie poprowadzony przez co najmniej dwa elementy wód płynących, pozwolenia takie zostaną uznane za tożsame rodzajowo, od których należna będzie jedna opłata w kwocie 217 zł, czy pozwolenia te nie zostaną uznane za tożsame rodzajowo, i opłatę będzie należało pomnożyć przez liczbę pozwoleń wodnoprawnych wydanych w jednej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że spółka prowadzi działalność polegającą na inżynierii i związanym z nią doradztwem technicznym, robotami związanymi z budową rurociągów przesyłowych sieci rozdzielczych czy robotami związanymi z budową linii telekomunikacyjnych elektroenergetycznych. Występuje w imieniu inwestorów o wydanie rozstrzygnięć niezbędnych do realizacji inwestycji, w tym pozwoleń wodnoprawnych. Zdarzenie przyszłe dotyczy przypadku prowadzenia przez wody powierzchniowe płynące rurociągów oraz przewodów w rurociągach osłonowych (na podstawie art. 389 pkt 9 Prawa wodnego), wydawanego dla jednego rurociągu, który, zgodnie z projektem, przecina kilka cieków wodnych. W sytuacji, gdy rurociąg jest prowadzony przez co najmniej dwa elementy wód powierzchniowych płynących, powstaje kilka miejsc, które wymagają uzyskania pozwolenia wodnoprawnego w jednej decyzji. W świetle przepisów Prawa budowlanego, rurociąg zlokalizowany w jednej miejscowości, objęty będzie jednym pozwoleniem budowlanym. Organ w zaskarżonej decyzji stwierdził natomiast, że nie podziela stanowiska wnioskodawcy, że pozwolenia wodnoprawne wydawane dla jednej inwestycji (jednego rurociągu), która będzie przecinać kilka elementów wód powierzchniowych płynących (jeziora, strugi, strumienie, potoki, rzeki, kanały lub ich części) na podstawie jednego wniosku, są tożsame rodzajowo. Jak wskazuje wnioskodawca, każde prowadzenie inwestycji przez wody powierzchniowe płynące odbywa się w innej lokalizacji i odnosi się do innych warunków wykonania tego prowadzenia (innego zasobu wodnego, innej głębokości pod dnem wody płynącej lub innej wysokości nad lustrem wody płynącej, innej odległości rozpoczęcia prowadzenia inwestycji od brzegów wody płynącej). W świetle przepisów Prawa wodnego, w warunkach udzielanego pozwolenia wodnoprawnego nie ma znaczenia, że przez wody powierzchniowe płynące prowadzona jest jedna inwestycja. Ponadto warunki wykonywania uprawnienia (prowadzenia rurociągu przez wody powierzchniowe oraz przez wały przeciwpowodziowe) w każdej lokalizacji mogą być różne i będą wymagać ustalenia odrębnych warunków ich wykonywania, zatem nie będą one tożsame rodzajowo. W świetle przepisów Prawa wodnego tożsamości rodzajowej nie można wywodzić z rodzaju obiektu budowlanego jakim jest rurociąg, ale ze skutków prowadzenia tego rurociągu przez wody powierzchniowe. Zdaniem Prezesa "tożsamość rodzajowa" występuje w przypadku, gdy jedno działanie wymaga uzyskania pozwolenia na podstawie kilku przepisów jednocześnie. Przykładem może być wykonanie urządzenia wodnego na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią wymagające uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na podstawie art. 389 pkt 6, na wykonanie urządzeń wodnych, a jednocześnie na podstawie art. 390 ust. 1 pkt 1 lit. b, na lokalizowanie na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią nowych obiektów budowlanych. Skargę na powyższą decyzję wniosła spółka Skarga zarzuca naruszenie przepisów prawa procesowego, mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.: - art. 34 ust. 1 w zw. z ust. 5 prawop. poprzez wydanie interpretacji, z której trudno wywieść jednoznacznie zakres i sposób stosowania podanych przez skarżącego przepisów nakładających obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej. Sentencja decyzji jest nieprecyzyjna, chaotyczna i sprzeczna z treścią uzasadnienia, w związku z czym nie czyni zadość obowiązkowi wynikającemu z ww. przepisu. Treść decyzji w sposób istotny pomija niezbędne elementy interpretacji indywidualnej, tj. nie wskazuje wprost prawidłowego stanowiska oraz nie zawiera uzasadnienia prawego; - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez: - nieprzedstawienie argumentów prawnych prowadzących do zaprezentowania wyboru interpretacji spornego i niejasnego przepisu. Organ sprowadził treść uzasadnienia do opisania dwóch potencjalnych stanów faktycznych, ze wskazaniem prawidłowego w ocenie organu sposobu naliczenia opłaty, z pominięciem jakichkolwiek wyjaśnień natury prawnej, - niezawarcie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia merytorycznego, które nie zostało objęte sentencją. W treści uzasadnienia organ wskazał, iż "tożsamość rodzajowa" występuje w przypadku, gdy jedno działalnie wymaga uzyskania pozwolenia na podstawie kilku przepisów jednocześnie. Tego rodzaju rozstrzygnięcie w ocenie skarżącego, odpowiadające po części na pytanie wnioskodawcy, powinno znaleźć się w treści sentencji, a nie uzasadnieniu decyzji; - art. 11 ust. 1 prawop. w zw. z art. 7a § 1 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości co do interpretacji treści normy prawnej na niekorzyść przedsiębiorcy. Organ w swojej decyzji nie przedstawił szerszych motywów sposobu wyboru określonej wykładni przepisów, a opłatę obliczył w najwyższej możliwej do uzyskania wysokości, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, iż przedstawiona przez organ interpretacja ma charakter stricte fiskalny, i zmierza jedynie do zmultiplikowania pobieranych od wnioskodawców opłat. Dalej zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 389 pkt 9 w zw. z art. 398 ust. 4 Prawa wodnego poprzez: błędną ich wykładnię i uznanie, że pozwolenie wodnoprawne wydawane dla jednej inwestycji (jednego rurociągu), która będzie przecinać kilka elementów wód powierzchniowych płynących (...) na podstawie jednego wniosku nie są tożsame rodzajowo, a w konsekwencji stwierdzenie, iż opłatę za wydanie pozwolenia wodnoprawnego w tego rodzaju sprawach powinno się odpowiednio przemnożyć, - stwierdzenie, że "tożsamość rodzajowa" występuje w przypadku, gdy jedno działalnie wymaga uzyskania pozwolenia na podstawie kilku przepisów jednocześnie, przez co mimo dwóch podstaw prawnych do wydania pozwolenia wodnoprawnego (...) pozwolenie wodnoprawne będzie podlegać jednej opłacie, podczas gdy wydanie pozwolenia wodnoprawnego na podstawie dwóch różnych podstaw prawnych będzie stanowić jedno pozwolenie (a nie dwa pozwolenia wodnoprawne w jednej decyzji), w związku z czym pozwolenie takie i tak podlegałoby jednej opłacie, - art. 398 ust. 7 ustawy Prawo Wodne, poprzez uzależnienie wysokości opłaty od faktu potencjalnej możliwości wystąpienia właściwości różnych organów PGW Wody Polskie, które działają w granicach hydrograficznych, a nie administracyjnych, - art. 403 Prawa wodnego poprzez niewłaściwą ocenę co do możliwości zastosowania ww. przepisu prawa materialnego i w konsekwencji jego pominięcie w toku dokonanej interpretacji. Organ w sposób nieuprawniony przyjął, że "w warunkach udzielonego pozwolenia wodnoprawnego nie ma znaczenia, że przez wody powierzchniowe płynące prowadzona jest jedna inwestycja." Skarga wnosi o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna i najdalej idące zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego skutkowały uchyleniem zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 34 ust. 1 prawop. przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie wyjaśnienia co do zakresu i sposobu stosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie (interpretacja indywidualna). Postępowanie w sprawie wydania interpretacji jest postępowaniem wnioskowym. Wniosek o wydanie interpretacji może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Do postępowań o wydanie interpretacji indywidualnej, o których mowa w prawie przedsiębiorców stosuje się przepisy k.p.a. (art. 34 ust. 16 prawop.), chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Inaczej niż interpretacje podatkowe, interpretacje na podstawie prawa przedsiębiorców wydawane są w drodze decyzji administracyjnej (art. 34 ust. 5 prawap.). W rozpatrywanej sprawie została wydana decyzja administracyjna, do której zgodnie z regulacją art. 34 ust. 16 prawap. znajdują zastosowanie przepisy k.p.a. Oceny zatem owej interpretacji jako aktu wykładni przepisu prawa na tle konkretnego zdarzenia przyszłego ujętego w formie decyzji administracyjnej, należy co do zasady dokonywać w oparciu o przepisy k.p.a., z uwzględnieniem norm zawartych w ustawie prawop. Jak stanowi art. 34 ust. 5 prawop. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Interpretacja, jeśli chodzi o skutki, jest wiążąca dla organu ją wydającego, natomiast nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy. Jeśli chodzi o zdarzenie przyszłe to skarżący podaje, że jako przedsiębiorca zajmujący się projektowaniem lub budową rurociągów przesyłowych występuje z wnioskiem na rzecz inwestorów o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące rurociągów oraz przewodów w rurociągach osłonowych, traktując jako jedną inwestycję ów rurociąg lub przewód na podstawie art. 389 pkt 9 ustawy prawo wodne. Jak stanowi art. 389 prawa wodnego pozwolenie wodnoprawne wymagane jest na wymienione w nim enumeratywnie przedsięwzięcia, w tym m. in. prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące oraz przez wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonowych oraz przepustów. Bezspornie zatem wymienione wyżej przedsięwzięcia wymagają uzyskania pozwolenia na gruncie prawa wodnego, o ile ich przebieg prowadzi przez wody powierzchniowe płynące lub przez wały przeciwpowodziowe. Jedynie taki stan faktyczny tj. uzależnienie od warunków w naturze, czyli inaczej konkretny stan faktyczny uzasadnia konieczność wystąpienia o pozwolenie. Oznacza to, że kwestia przebiegu obiektu liniowego, jakim jest m.in. rurociąg czy przewód w rurociągu, przez wody powierzchniowe płynące ma charakter determinujący i skutkuje limitowaniem takich inwestycji poprzez regulację w postaci zgody organu właściwego dla ochrony wód. Samo bowiem w sobie prowadzenie rurociągów czy przewodów w rurociągach osłonowych nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z art. 398 ust. 3 ustawy prawo wodne za wydanie pozwolenia wodnoprawnego opłata wynosi 221,34 zł. Przy czym, jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę powyższą mnoży się przez liczbę tych pozwoleń, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć 4426,80 zł (art. 398 ust. 4 ). Przepis zatem przy ustalaniu opłaty odróżnia stronę formalną rozstrzygnięcia (jedna decyzja administracyjna) od materialnej (kilka pozwoleń wodnoprawnych w jednej i tej samej decyzji). Opłatę przypisuje zaś tej stronie materialnej. Spór zaś i to stanowi o istocie sprawy i wymagało interpretacji przepisu, odnosi się do pojęcia "tożsame rodzajowo". Jak już wskazano rzecz dotyczy kwestii materialnej tj. ilości zawartych w jednej decyzji pozwoleń. Zdaniem Sądu rodzaje pozwoleń wodnoprawnych reguluje jedynie art. 389 i art. 390 ustawy prawo wodne, bez możliwości sięgania po dalsze różnicowanie wymienionych w tych przepisach przedsięwzięć. Przede wszystkim jednak konieczne jest przy interpretacji indywidualnej ustalenie przedmiotu sprawy. Jak stanowi art. 34 ust. 3 prawop. we wniosku o wydanie interpretacji przedstawia się stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko. Interpretacja zaś zawiera opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia oraz wskazanie prawidłowego stanowiska. Oznacza to związanie organu zakresem wniosku, a tymczasem przedmiotowy wniosek ograniczył się do opowiedzenia się czy zwrot "tożsamość rodzajowa" odnosi się do rodzajów pozwoleń wodnoprawnych, wyszczególnionych w art. 389 pkt 1-10 ustawy prawo wodne, czy też do tożsamych rodzajowo jednolitych części wód powierzchniowych, określonych w art. 16 pkt 20 ustawy. Wnioskodawca ograniczył zatem żądaniem wniosku zakres sprawy o wydanie interpretacji. Skoro postępowanie o wydanie interpretacji wszczynane jest wyłącznie na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy, to zdaniem Sądu organ udzielając interpretacji winien ograniczyć się do zakresu owego wniosku tj. do owych dwóch zagadnień przedstawionych przez przedsiębiorcę, a w tej konkretnej sprawie przesądzając, czy wystarczy do przyjęcia tożsamości w rozumieniu art. 398 ust. 4 ustawy wydanie pozwolenia na rurociąg/przewód niezależnie przez jakiego rodzaju wody powierzchniowe płynące ów rurociąg/przewód przebiega, czy jednak wymagane jest rozróżnienie elementu wód powierzchniowych wedle definicji zawartej w art. 16 pkt 20 ustawy i owo rozróżnienie determinuje tożsamość rodzajową pozwolenia. Należy bowiem przypomnieć, że w art. 16 pkt 20 ustawy zawarto legalne rozumienie pojęcia jednolitych części wód powierzchniowych, traktując jako odrębne jezioro lub inny naturalny zbiornik wodny, sztuczny zbiornik wodny, strugę, strumień, potok rzekę, kanał oraz morskie wody wewnętrzne, wody przejściowe lub wody przybrzeżne. Tymczasem zaskarżona interpretacja organu wykroczyła poza zakres wniosku, gdyż organ w osnowie decyzji zawarł stanowisko odnośnie dodatkowych kwestii, które nie były przedmiotem zapytania przedsiębiorcy. Jako bowiem niezasadne należało uznać wyjaśnienie i odniesienie się do rodzajów usług wodnych, rodzajów szczególnego korzystania z wód, rodzajów urządzeń wodnych oraz obiektów lub robót. Już tylko z tego powodu wydana interpretacja naruszyła przepisy ustawy prawo przedsiębiorców. Kwestie te mogły służyć pomocniczo przy wyjaśnianiu podjętego przez organ stanowiska (art. 34 ust. 5 ustawy prawop.), jako argumentacja prawna, nie zaś jako treść rozstrzygnięcia, co miało miejsce w sprawie. Zaskarżona bowiem decyzja w osnowie powołuje się i wyjaśnia zwrot "co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo" z uwzględnieniem okoliczności, które nie były przedmiotem wniosku o interpretację. Tymczasem stosownie do art. 34 ust. 3 ustawy prawop. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawia zaistniały stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie. Zakres wniosku poprzez opis zdarzenia przyszłego wyznacza stan faktyczny sprawy o interpretację. Takim zaś była sprawa prowadzenia inwestycji opisanej w art. 389 pkt 9 ustawy prawo wodne, gdzie przebieg rurociągu/przewodu przez wody powierzchniowe płynące uzasadniał w ogóle konieczność wystąpienia o pozwolenie wodnoprawne. Samo bowiem prowadzenie obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonowych lub przepustów nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Natomiast ich konkretny przebieg poprzez wody powierzchniowe dopiero decyduje, czy takowe pozwolenie jest wymagane. Z drugiej strony z reguły, ze względu na charakter inwestycji, liniowe przedsięwzięcia przebiegają w takim zakresie, że ukształtowanie terenu prowadzi przez wody powierzchniowe. Niemniej jednak rurociągi/przewody jako takie stanowią jedno urządzenie, na które wymagane są pozwolenia wodnoprawne ze względu na odcinkowość przebiegu przez wody powierzchniowe. Na styku bowiem tego urządzenia z wodami powierzchniowymi realizuje się obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego (art. 389 pkt 9 ustawy). Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo wodne przepisy dotyczące urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do obiektów mostowych, rurociągów, linii energetycznych, linii telekomunikacyjnych oraz innych urządzeń prowadzonych przez wody powierzchniowe oraz przez wały przeciwpowodziowe. Tym samym rurociągi/przewody stanowią quasi urządzenia wodne, ze względu na ich przebieg przez wody powierzchniowe. Wszystkie te okoliczności prowadzą do wniosku, że przedmiotem decyzji jest prowadzenie rurociągu/przewodu, które generuje kilka pozwoleń wodnoprawnych ze względu na różnorodne uwarunkowania faktyczne (tj. przebieg inwestycji liniowej przez różne rodzaje jednolitych części wód). Będzie bowiem odmienny zasób wód, inna głębokość, inna wysokość nad lustrem wody. Nie oznacza to jednak, że będą to różnego rodzaju pozwolenia wodnoprawne. Różnoraki stan faktyczny w zakresie przebiegu rurociągu/przewodu nie powoduje, że będą to różne pozwolenia wodnoprawne. Jest zrozumiałe, że uwarunkowania faktyczne będą odmienne ze względu na przebieg choćby w innym odcinku tej samej rzeki. Jednakże nie oznacza, że nie będą to pozwolenia tożsame rodzajowo. Rodzajem bowiem jest skatalogowanie przedsięwzięć, które wymagają pozwolenia wodnoprawnego i takowe zawarte są w art. 389 i 390 ustawy prawo wodne. Ustawa nie wymaga, aby były to pozwolenia tożsame przedmiotowo tj. aby były tożsame uwarunkowania prowadzenia przedsięwzięcia, w tożsamych warunkach faktycznych. Wskazane bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji warunki innej lokalizacji i w innych warunkach wykonania prowadzenia przedsięwzięcia nie różnicują pod względem tożsamości pozwolenia, lecz jedynie pod względem ustalenia stanu faktycznego przebiegu urządzenia. Rodzaj pozwolenia jest ten sam tj. prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące rurociągów/przewodów. Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepis art. 389 pkt 9 ustawy prawo wodne wymaga, aby prowadzenie tych urządzeń następowało przez wody powierzchniowe płynące, tymczasem podana definicja, którą przywołał wnioskodawca dotyczy wyjaśnienia pojęcia jednolitych części wód i ta kwestia jest przedmiotem definicji. Przy okazji niejako ustawodawca wprowadza rodzaje wód powierzchniowych, jednakże rodzaje wód powierzchniowych nie mogą stanowić i wpływać na rodzaj pozwolenia wodnoprawnego. Rodzajem tego pozwolenia jest bowiem jedynie prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące rurociągów/przewodów. Jeżeli natomiast przy okazji prowadzenia tych instalacji powstanie obowiązek np. wykonania urządzeń wodnych, wówczas w jednej decyzji zostaną zawarte dwa rodzaje pozwoleń wodnoprawnych, na prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące rurociągów/przewodów (art. 389 pkt 9 ustawy) oraz na wykonanie urządzenia wodnego (art. 389 pkt 6 ustawy prawo wodne). W takiej sytuacji powyższe dwa pozwolenia wodnoprawne nie będą tożsame, co w konsekwencji rodzić będzie obowiązek uiszczenia opłaty od każdego z tych pozwoleń. Rodzaj pozwolenia bowiem dotyczy charakteru pozwolenia wodnoprawnego, nie zaś uwarunkowań faktycznych. Przy tych bowiem samych uwarunkowaniach faktycznych będzie konieczność uzyskania dwóch różnych rodzajowo pozwoleń ze względu na rodzaj przedsięwzięcia. Reasumując Sąd uznaje zaskarżoną interpretację jako naruszającą przepisy prawa materialnego ze względu - po pierwsze na wyjście poza zakres wniosku, - po drugie zaś ze względu na niezgodne z przepisami wyjaśnienie pojęcia tożsamości rodzajowej, o której mowa w art. 398 ust. 4 ustawy prawo wodne. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd wskazuje art. 145 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. z racji tego, że zgodnie z art. 34 ust. 5 prawop. interpretacje wydawane są w drodze decyzji administracyjnej. Taka forma rozstrzygnięcia została prawidłowo przyjęta przez organ, co oznacza, że wadliwa decyzja (naruszenie przepisów prawa wodnego oraz prawop.) mogła zostać usunięta z obrotu prawnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1a) p.p.s.a., nie zaś art. 146 § 1 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis sądowy w wysokości 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika profesjonalnego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.