IV SA/Wa 3122/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.), asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, Protokolant spec. Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2019 r. sprawy ze skargi Prezydenta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wpłaty należności z tytułu opłaty za usunięcie drzew oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej organ) po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta [...] (dalej skarżący) od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2018 r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stan sprawy był następujący: Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013 r., Zarząd [...] zezwolił Wydziałowi Infrastruktury [...] na usunięcie 3 szt. drzew, tj. 2 szt. gatunku olcha czarna oraz 1 szt. gatunku lipa drobnoIistna z terenu nieruchomości położonej w W. przy ul. C. (dz. ew. nr [...], obręb [...]) w terminie do dnia 31.12.2013 r., ustalając łączną opłatę za usunięcie ww. drzew w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych). Termin uiszczenia w/w opłaty został odroczony na okres 3 lat od dnia wydania w/w decyzji. Jednocześnie Zarząd [...] zobowiązał Wydział Infrastruktury [...] do wykonania nasadzeń zastępczych w ilości 4 sztuk drzew - klonu pospolitego "Globosum" na terenie dz. ew. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. N. oraz łącznie 200 sztuk krzewów, tj. berberysu czerwonolistnego i tawuły japońskiej (na terenie dz. ew. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. P. w [...], w miejscu odpowiednim ze względu na warunki siedliskowe, na terenie wolnym od infrastruktury podziemnej, według załączonego przy decyzji projektu w terminie do dnia 15 listopada 2014 r. Wydział Infrastruktury [...] został nadto zobowiązany do przedłożenia informacji o terminie posadzenia drzew i krzewów oraz nr do przedłożenia inwentaryzacji powykonawczej zawierającej mapę z zaznaczoną lokalizacją posadzonych drzew i krzewów. Jeżeli posadzone w zamian drzewa i krzewy zachowają żywotność po upływie trzech lat od dnia ich posadzenia lub nie zachowają żywotności z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, należność z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie drzew podlega umorzeniu. Pismem z dnia 22 maja 2018 r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] w [...] zawiadomił o wszczęciu na wniosek Zastępcy [...] postępowania administracyjnego w sprawie umorzenia opłaty, o której mowa w art. 85 ustawy o ochronie przyrody, określonej w decyzji Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w związku z upływem 3 lat od dnia terminu wskazanego w zezwoleniu na wykonanie nasadzeń zastępczych 4 szt. drzew oraz 200 szt. krzewów, które powinny zostać zrealizowane na terenie nieruchomości położonej w W. przy ul. N. (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]) oraz ul. R. (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]). Decyzja z dnia [...] lipca 2018 r. Nr [...] Marszałek Województwa [...] orzekł o: 1. umorzeniu należności w wysokości [...] zł określonej w sposób proporcjonalny do opłaty w wysokości [...] zł, ustalonej w pkt. 3 decyzji Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], za usuniecie 3 szt. drzew, tj. 2 szt. gatunku olcha czarna oraz 1 szt. gatunku lipa drobnolistna z terenu nieruchomości położonej w W. przy ul. C. (dz. ew. nr [...], obręb [...]), pod warunkiem wykonania nasadzeń zastępczych, wymienionych w pkt 5 sentencji ww. decyzji, w części, w której nasadzenia zastępcze drzew i krzewów zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem i zachowały żywotność po upływie 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na ich wykonanie; 2. zobowiązaniu do wpłaty należności w wysokości [...] zł określonej w sposób proporcjonalny do. opłaty w wysokości [...] zł, ustalonej w pkt. 3 decyzji Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r. znak: [...], za usuniecie 3 szt. drzew, tj. 2 szt. gatunku olcha czarna oraz 1 szt. gatunku lipa drobnolistna z terenu nieruchomości położonej w W. przy ul. C. (dz. ew. nr [...], obręb [...]), pod warunkiem wykonania nasadzeń zastępczych, wymienionych w pkt 5 sentencji ww. decyzji, w części, w której nasadzenia zastępcze drzew i krzewów nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie przeprowadzonych przez pracowników Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] oględzin posadzonych drzew i krzewów stwierdzono prawidłowe wykonanie 4 szt. drzew gatunku klon pospolity "Globosum" rosnących na terenie dz. ew. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. N. oraz 60 szt., krzewów berberysu czerwonolistnego rosnących na terenie dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. R. (d. ul. P.), które to drzewa i krzewy zachowały żywotność po upływie 3 lat od daty upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na wykonanie nasadzeń zastępczych. Równocześnie w trakcie oględzin nie stwierdzono występowania pozostałych 140 szt. nasadzeń krzewów berberysu czerwonolistnego i tawuły japońskiej na terenie dz.ew. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. R. (d. ul. P.) w W., określonych w decyzji Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r., znak: [...]. W przekazanych przez Zastępcę Burmistrza [...] wyjaśnieniach wskazano, że na podstawie pisma Naczelnika Wydziału Infrastruktury [...] z dnia 21 lipca 2014 r. skierowanego do Zespołu Ochrony Środowiska [...] dokonano zmiany lokalizacji oraz gatunków części nasadzeń zastępczych. W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne na podstawie art. 84 ust. 4 w zw. z art. 84 ust. 7 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody organ I instancji wydał skarżone rozstrzygnięcie. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Prezydent [...] reprezentowany przez Zastępcę [...], zarzucając decyzji: - naruszenie art. 83c ust. 4 oraz art. 83d ust. 2 i 4 w zw. z art. 86 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody przez nieuzasadnione przyjęcie, że właściwym rozwiązaniem w stanie faktycznym sprawy, jest wydanie decyzji zobowiązującej w pkt 2 skarżącego do uregulowania opłaty za wydanie zezwolenia na usunięcie drzew z działki ew. nr [...] z obrębu [...] ustalonej w decyzji Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r., zamiast nakazania skarżącemu w odrębnej decyzji administracyjnej wykonanie obowiązku dokonania nasadzeń; - naruszenie art. 53 ust. 1 w zw. z art. 29 pkt 8 w zakresie nieuwzględnienia nowych stawek opłat za usuwanie drzew, wprowadzonych przepisami ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw i nakazanie poboru opłaty według stanu prawnego sprzed nowelizacji ustawy o ochronie przyrody. W oparciu o ww. zarzuty odwołujący się wniósł o uchylenie pkt 2 skarżonej decyzji i wydanie decyzji nakazującej wykonanie nasadzeń zastępczych, a w przypadku nie uznania przedstawionych zarzutów - o zmianę pkt 2 skarżonej decyzji i naliczenia stawek za usunięcie drzewa na podstawie przepisów obowiązujących w dacie orzekania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ analizując przytoczone przez organ I instancji argumenty, uznał jego stanowisko za uzasadnione. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że zarówno decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2018 r. jak i Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r zostały wydane na podstawie odpowiednich przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w brzmieniu obowiązującym w chwili ich wydania - to jest odpowiednio: t. j. Dz.U. z 2018 r., poz. 142 ze zm. i t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 627. Organ uznał, że w oparciu o ustalone w toku postępowania okoliczności faktyczne, należało nałożyć na skarżącego opłatę ustaloną w decyzji Zarządu [...] z dnia [...] września 2013 r., w wysokości proporcjonalnej do części, w której określone tą decyzją nasadzenia zastępcze krzewów nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. Na takie rozwiązanie wskazuje, w ocenie organu, art.84 ust. 7 w/w ustawy, regulujący zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny, a jednocześnie przez sposób jego sformułowania nie pozwalający na wydanie na gruncie rozpoznawanej sprawy innego rozstrzygnięcia niż uczynił to organ I instancji. W tym kontekście organ odwoławczy uznał za nietrafny zarzut, iż w zaistniałych okolicznościach na podstawie przepisów art. 83c ust. 4 oraz art. 83d ust. 2 i 4 w zw. z art. 86 ust. 2 i 3 w/w ustawy organ I instancji powinien był zobowiązać stronę w odrębnej decyzji administracyjnej do wykonania obowiązku nasadzeń w niezrealizowanym dotąd zakresie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 53 ust. 1 w zw. z art. 29 pkt 8 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw w zakresie nieuwzględnienia nowych stawek opłat za usuwanie drzew, wprowadzonych przepisami i nakazanie poboru opłaty według stanu prawnego sprzed nowelizacji ustawy o ochronie przyrody, organ wskazał, że w świetle art. 53 ust. 1 w/w ustawy do postępowań wszczętych po nowelizacji przepisów ustawy o ochronie przyrody, zastosowanie mają przepisy w nowym brzmieniu, nie przepisy dotychczasowe. Zgodnie z powyższym w niniejszej sprawie zastosowanie znalazł art. 84 ust. 7 ustawy, który został wprowadzony w obecnym brzmieniu na mocy przepisów ustawy nowelizującej. Jednak w ocenie organu stosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy w jej aktualnym brzmieniu nie mogło stanowić podstawy do weryfikacji wysokości opłaty za usunięcie drzew określonej ostateczną decyzją Zarządu [...] z dnia [...] września 2013r. W ocenie organu czym innym jest postępowanie ustalające wysokość opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu a czym innym wszczynane co do zasady po upływie 3 lat postępowanie w przedmiocie umorzenia lub odmowy umorzenia naliczonej uprzednio opłaty. Prowadząc postępowanie na podstawie art. 84 ust. 7 w/w ustawy organ operuje na wysokości opłaty ustalonej w decyzji zezwalającej na usunięcie drzewa lub krzewu i to właśnie ta opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. Artykuł 84 ust. 7 ustawy, nie przewiduje żeby organ weryfikował wysokość naliczonej opłaty przez pryzmat stawek opłaty obowiązujących w chwili wydawania decyzji, rola organu ogranicza się bowiem do oceny tego, czy zobowiązanie do wykonania nasadzeń zastępczych zostało wykonane zgodnie z udzielonym zezwoleniem. Organ prowadzący postępowanie jest zatem związany określoną w zezwoleniu wysokością opłaty, niezależnie od tego czy w chwili orzekania obowiązują inne stawki opłaty za usunięcie drzew aniżeli w chwili wydawania zezwolenia. W konsekwencji uznać należy, że zastosowanie aktualnych, niższych stawek opłat wprowadzonych na mocy ustawy nowelizującej, ma miejsce jedynie w przypadkach gdy zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów zostało udzielone od dnia 28 sierpnia 2015 r., co jednak nie ma miejsca na gruncie rozpoznawanej sprawy. Z takim stanowiskiem nie zgodził się Prezydent [...] reprezentowany przez Zastępcę Burmistrza [...] wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję i zarzucając jej : - błędną wykładnię art. 53 ust. 1 w związku z art. 29 pkt 8 w zakresie nieuwzględnienia nowych stawek opłat za usuwanie drzew, wprowadzonych przepisami ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2015 r. poz. 1045 ), - nakazanie poboru opłaty według stanu prawnego sprzed nowelizacji ustawy o ochronie przyrody, co w okolicznościach sprawy w sposób niewspółmierny i rażący, sprzeczny z zamiarem ustawodawcy, doprowadziło w rezultacie do represyjnego zobowiązania skarżącego do wpłaty należności dziesięciokrotnie wyższej niż należność, która wynikałaby z przepisów ustawy o ochronie przyrody w brzmieniu po nowelizacji. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części, w jakiej utrzymuje w mocy pkt 2 decyzji Marszałka Województwa [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja pozostaje w rażącej dysproporcji do rzeczywistej potrzeby ochrony przyrody oraz zasadami liberalizacji w stosowaniu opłat i kar za usunięcie drzew wprowadzonymi ustawą nowelizującą. Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 25 marca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2015 r. poz. 1045 ), do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 83 - 87 ustawy zmienianej w art. 29, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie art. 29 pkt 6 - 9, stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w sprawie umorzenia opłaty jest postępowaniem w nowej sprawie administracyjnej z punktu widzenia procesowego więc nie można uznać go za kontynuację postępowania w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów zakończonego decyzją Zarządu [...] z dnia [...] września 2013 r. czyli za postępowanie wszczęte i niezakończone na gruncie starych ( dotychczasowych ) przepisów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa, przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów administracji naruszenia norm prawa, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Stosownie do art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w przypadku naliczenia opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu oraz uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od przesadzenia tego drzewa lub krzewu albo wykonania nasadzeń zastępczych, organ właściwy do wydania zezwolenia odracza termin uiszczenia opłaty za jego usunięcie na okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie lub wykonanie nasadzeń zastępczych. Przepisy ustawy określają, że należność z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów podlega umorzeniu w sytuacji, gdy przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy zachowały żywotność po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, lub nie zachowały żywotności z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości (art. 84 ust. 4). Z kolei w sytuacji, gdy przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy, albo część z nich, nie zachowały żywotności po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie niewykonania nasadzeń zastępczych, o których mowa w art. 84 ust. 3, lub części z nich, zgodnie z zezwoleniem na usunięcie drzewa lub krzewu, naliczona oplata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. Z przytoczonych przepisów ustawy o ochronie przyrody wynika, że w przypadku odroczenia terminu płatności konieczne jest powrócenie do sprawy opłaty za usunięcie drzew i krzewów po upływie terminu odroczenia, w celu ustalenia, czy nałożony obowiązek został wykonany, a jeśli tak, to czy przesadzone lub nasadzone zastępczo drzewa lub krzewy zachowały żywotność, a jeśli nie, to z jakiej przyczyny W świetle zebranych materiałów dowodowych (protokół odbioru wykonania nasadzeń zastępczych z dnia 29 lipca 2014 r. spisany pomiędzy przedstawicielami Zespołu Ochrony Środowiska [...] i Wydziału Infrastruktury [...], protokół z oględzin przeprowadzonych przez przedstawicieli Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w dniu 6 czerwca 2018 r., pismo Zastępcy Burmistrza [...] z dnia 18 czerwca 2018 r., znak: [...]) bezspornym jest, że skarżący dokonał nasadzeń w liczbie odpowiadającej ilości określonej w ww. decyzji, lecz dopuścił się on przy tym samowolnej modyfikacji nałożonego na niego obowiązku. Należy zgodzić się z organem, że tylko organ zezwalający na usunięcie drzew jest wyłącznie uprawniony do szczegółowego określenia przedmiotu nasadzeń zastępczych, z określeniem ich gatunku, ilości i miejsca nasadzenia, a także innych parametrów, które mają wymierny wpływ na skuteczność kompensacji przyrodniczej. W konsekwencji, pomimo dokonania nasadzeń określonych w decyzji z dnia [...] września 2013 r., brak było podstaw do umorzenia całości naliczonej w niej opłaty. W tej sytuacji zasadnym było zobowiązanie skarżącego do uiszczenia ustalonej w decyzji Zarządu [...] nr [....] z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] opłaty w wysokości proporcjonalnej do części, w której nasadzenia zastępcze drzew i krzewów nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2016r. sygn. akt II SA/Kr 1483/15, że z procesowego punktu widzenia prowadzone w zakresie zobowiązania do wpłaty należności postępowanie jest całkowicie nowym postępowaniem, w nowej sprawie administracyjnej, gdyż tylko w ramach sformalizowanego postępowania administracyjnego (wyjaśniającego) organ może dokonać wiążących ustaleń. Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] było prowadzone m.in. na podstawie art. 84 ust. 4, 7 i 8 oraz art. 90 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w aktualnym brzmieniu. Art. 84 ust. 7 w/w ustawy przewiduje, że w przypadku niewykonania nasadzeń zastępczych lub części z nich, zgodnie z zezwoleniem na usunięcie drzewa lub krzewu, naliczona oplata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. Z dyspozycji tego przepisu wynika, że jest to decyzja o charakterze związanym, polegająca na tym, że jeśli postępowanie dowodowe wykaże, że nasadzenia zastępcze nie zostały wykonane w całości lub w części zgodnie z zezwoleniem, to naliczona opłata podlega uiszczeniu odpowiednio w całości lub w części proporcjonalnej do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. W ocenie Sądu w oparciu o ustalone w toku postępowania okoliczności faktyczne, organ zobowiązany był do nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty ustalonej w decyzji Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r., w wysokości proporcjonalnej do części, w której określone tą decyzją nasadzenia zastępcze krzewów nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. Redakcja ostatnio powołanego przepisu nie pozwala na wydanie na gruncie rozpoznawanej sprawy innego rozstrzygnięcia. Sąd aprobuje również sposób zastosowania przez organ art. 53 ust. 1 w zw. z art. 29 pkt 8 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1045 w zakresie nieuwzględnienia nowych stawek opłat za usuwanie drzew i nakazanie poboru opłaty według stanu prawnego sprzed nowelizacji ustawy o ochronie przyrody. W świetle art. 53 ust. 1 w/w ustawy nowelizującej do postępowań, w sprawach, o których mowa w art. 83-87 ustawy zmienianej w art. 29, tj. ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627, z późn. zm.), wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie art. 29 pkt 6-9, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie zaś z art. 29 pkt 8) ustawy nowelizującej, w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody nadano nowe brzmienie art. 84-86 ustawy. Jednocześnie w myśl art. 59 ustawy nowelizującej, ustawa ta wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem m.in. art. 53, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Sąd podziela stanowisko organu w zakresie interpretacji przepisu przejściowego tj. art. 53 ust. 1 ustawy nowelizującej, że wynika z niego – a contrario – że do postępowań, które zostały wszczęte po nowelizacji przepisów ustawy o ochronie przyrody, jak to miało miejsce w kontrolowanej sprawie, zastosowanie mają przepisy obowiązujące od dnia 28 sierpnia 2015 r. Oznacza to, że w tej sprawie należało stosować przepisy powołanej ustawy w nowym brzmieniu, nie zaś przepisy dotychczasowe. Zgodnie z powyższym w kontrolowanej sprawie zastosowanie znalazł art. 84 ust. 7 ustawy, który został wprowadzony w obecnym brzmieniu na mocy przepisów ustawy nowelizującej. Sąd uznał za słuszną ocenę organu, że stosowanie w niniejszej sprawie (t przepisów ustawy w jej aktualnym brzmieniu nie może jednak stanowić podstawy do weryfikacji wysokości opłaty za usunięcie drzew określonej ostateczną decyzją Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] września 2013r. procedując w kontrolowanej sprawie należało mieć na uwadze, że w świetle art. 84 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody w przypadku naliczenia opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu oraz uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od przesadzenia tego drzewa lub krzewu albo wykonania nasadzeń zastępczych, organ właściwy do wydania zezwolenia odracza termin uiszczenia opłaty za jego usunięcie na okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie lub wykonanie nasadzeń zastępczych. W świetle powyższego, czym innym jest postępowanie ustalające wysokość opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu, a czym innym wszczynane co do zasady po upływie 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie lub wykonanie nasadzeń zastępczych postępowanie w przedmiocie umorzenia lub odmowy umorzenia naliczonej uprzednio opłaty. Prowadząc postępowanie na podstawie art. 84 ust. 7 ustawy organ operuje na wysokości opłaty ustalonej w decyzji zezwalającej na usunięcie drzewa lub krzewu i to właśnie ta opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. Artykuł 84 ust. 7 ustawy, nie daje organowi prawa do weryfikowania wysokości naliczonej opłaty przez pryzmat stawek opłaty obowiązujących w chwili wydawania decyzji. Należało zgodzić się z organem, że jego rola ogranicza się do oceny tego, czy zobowiązanie do wykonania nasadzeń zastępczych zostało wykonane zgodnie z udzielonym zezwoleniem. Konsekwencją powyższego, jest sytuacja że organ prowadzący postępowanie jest związany określoną w zezwoleniu wysokością opłaty, niezależnie od tego czy w chwili orzekania obowiązują inne stawki opłaty za usunięcie drzew aniżeli w chwili wydawania zezwolenia. Wobec powyższego należało uznać, że zastosowanie aktualnych, niższych stawek opłat wprowadzonych na mocy ustawy nowelizującej, ma miejsce jedynie w przypadkach gdy zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów zostało udzielone od dnia 28 sierpnia 2015 r., co jednak nie ma miejsca na gruncie rozpoznawanej sprawy. Z tych względów, oceniając zaskarżoną decyzję, po rozważeniu podniesionych przez skarżącego zarzutów, Sąd uznał, że nie dają one podstaw do postawienia organowi orzekającemu w niniejszej sprawie zarzutu naruszenia prawa i podważenia legalności zapadłych w sprawie orzeczeń. W konsekwencji, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.